De spagaat van de (kanker)zorg II

Yuhu borstkankerpatiëntjes. Weer een artikeltje over u en uw onzekerheidjes. Waar moet u naar toe met uw aandoening? We.Weten.Het.Niet. Waarom niet? Omdat de ziekenhuizen weigerachtig zijn om hun gegevens naar buiten te brengen. Iets met reputatieschade. Wij van Crypto schreven al eens over deze merkwaardige spagaat in de (borst) kankerzorg.

Zorgverzekeraar CZ gooide de knuppel in het hoederhok en stelde zelf een lijst op met goede en slechte ziekenhuizen voor wat de behandeling van borstkanker betreft. Gisteren (2 december) kwam het IGZ met haar rapport: “zorg rond operaties voor borstkanker is verantwoord“. Wim Schellekens, hoofdinspecteur Curatieve Gezondheidszorg van de Inspectie voor de Gezondheidszorg is het ook helemaal beu.

de vraag bij wie je als vrouw met borstkanker het beste onder het mes kunt, moet ook de IGZ onbeantwoord laten. Dat steekt de hoofdinspecteur. „Dit vind ik niet kunnen”, zegt hij

„Moet je nagaan”, vervolgt hij. „Eén op de twintig vrouwen krijgt borstkanker, dat zijn zo’n 15.000 vrouwen per jaar. Als je de diagnose borstkanker hoort, komt dat enorm hard aan. Mag je dan misschien weten waar je het beste geholpen kunt worden?”

Nee, vinden de ziekenhuizen.

Eerst maar even het rapport van de IGZ. Bottom line? Het was niet echt slecht en het gaat steeds beter. Enfin u kunt zelf lezen.

Zorg rond operatie borstkanker verantwoord [samenvatting internetpagina] [fulltext PDF]

Interessanter voor wat dit betreft is de lang verwachte openheid van de ziekenhuizen voor wat betreft de cijfertjes. Uw Crypto legde in zijn vorige artikel al het vingertje op de zere plek.

Belangen, belangen, belangen. Belangen ten koste van openheid. Openheid gaat mogelijk ten koste van de jaarrekening. Soebatten kost niets en wint tijd (en geld).

Schellekens doet o.a. bovenstaande uitspraak in dagblad Trouw.

Ziekenhuizen moeten open kaart spelen

In het artikel staat voor u verder niets nieuws als u mijn vorige artikel gelezen heeft. Nieuw is wel dat de frustratie er ook bij Schellekens afdruipt. De zure lucht valt dus ook bij het IGZ in blokken te snijden. Opmerkelijk is ook dat Schellekens de onmacht van het IGZ voor wat dit betreft nog eens benadrukt.

Schellekens’ inspectie moet controleren of artsen en ziekenhuizen de vastgestelde normen voor zorg naleven – het afdwingen van openheid valt daarbuiten. Maar in gesprekken met ziekenhuizen is het gebrek aan transparantie een voortdurend terugkerend thema, zegt hij. „Je moet uiteindelijk zien te voorkomen dat ziekenhuizen zeggen: dan staken we toch onze registratie?” Dat is ook het probleem waar de minister mee kampt als ze de ziekenhuizen met een wet tot openheid van zaken zou dwingen.

Geen tandenloze tijger dit keer maar een tijger die niet durft te bijten. Aan het ontbreken van de gegevens ligt het niet. Die zijn er gewoon.

Maar deze informatie delen met de buitenwereld, doen ziekenhuizen niet [...] Dat de ziekenhuizen zo scherp hun keukengeheimen bewaken, is volgens Schellekens vooral ingegeven door angst voor reputatieschade [...] De houding van de ziekenhuizen staat bovendien haaks op een principe van het huidige zorgstelsel. Dat gaat uit van een mondige patiënt, die zelf zijn arts kan kiezen. „Dit gebrek aan openbaarheid geldt niet alleen voor borstkanker, maar voor alle kankersoorten. Eigenlijk voor alle ingrijpende behandelingen.”

Uw Crypto weet wel dat zekerheid in het geval van een medische ingreep moeilijk zo niet onmogelijk te geven is. Het openbaar maken van deze ziekenhuisgegevens dient ook niet alleen het directe belang van de patiënt. Het is ook een middel voor artsen en ziekenhuizen om nóg beter te presteren. Ja, onder druk van de publieke opinie. Het is een illusie om te denken dat we daar (nog veel langer) onderuit kunnen komen.