Prof. Dr. D.A. (Diederik) Stapel interim-rapport
oktober 31, 2011 35 reacties
Vandaag is het interim-rapport inzake de frauderende hoogleraar Diederik Stapel verschenen.
De Commissie is tot de conclusie gekomen dat de omvang van de fraude door de heer Stapel zeer aanzienlijk is. De Commissie is nu reeds gestuit op enkele tientallen publicaties waarin gebruik is gemaakt van gefingeerde data [...] Hoe heeft de heer Stapel dit zo lang kunnen volhouden? [...] De belangrijkste reden is gelegen in de geraffineerde werkwijze van de heer Stapel en het onbeschaamde gebruik dat hij maakte van zijn prestige, aanzien en macht. Een tweede factor die speelde was een gebrekkig functioneren van de wetenschappelijke kritiek, de hoeksteen van de wetenschap. De werkwijze van de heer Stapel kon daar gemakkelijk op inspelen.
Het interimrapport is hier te downloaden.
Feit is dat het gaat om een grootschalige, langdurige fraude met data, waardoor mensen en met name jonge, aan hem toevertrouwde onderzoekers aan het begin van hun carrière, ten diepste getroffen zijn. Dit is uitzonderlijk laakbaar gedrag waardoor de wetenschap en met name het vakgebied van de Sociale Psychologie in hoge mate is geschaad. Dit wangedrag is voor zover ons bekend zonder precedent voor een hoogleraar in zijn positie.
Uw Crypto is flabbergasted.
Diederik Stapel: ‘De druk is mij teveel geworden’
De verklaring van Diederik Stapel:
@ Diederik
Ik weet wel een arts voor je die als privépersoon vast héél hard voor je wil bidden.
Tja, publish or perish. Beide dus in Stapel’s geval. Heel laakbaar inderdaad, maar ook triest en misschien een signaal dat de publicatiedruk in academische kring ten koste kan gaan van de kwaliteit, ook zonder fraude.
Niet voortgekomen uit eigenbelang? Wiens belang was het dan?
Ik vind het overigens wel bizar dat er blijkbaar zoveel onderzoeken verzonnen zijn en dat niemand eerder aan de bel heeft getrokken. Het is toch heel ongewoon dat de promovendi de vragenlijsten maken en de professor vervolgens het onderzoek uitvoert? Volgens mij is het eerder andersom. Of ligt dat in de sociale psychologie helemaal anders?
Dat hij decaan was en daarom niemand aan zijn gezag twijfelde, vind ik ook een kul-argument. Er is op iedere universiteit de mogelijkheid om dit soort dingen anoniem te melden (mijn universiteit in ieder geval wel). Als het daar de gewoonte is dat de promovendi de database van de professor aangereikt krijgen en dus nooit zien hoe die database tot stand komt, is dat natuurlijk vragen om problemen… (En hoe kun je als promovendus dan achter je uitkomsten staan?)
Allemaal zeer vreemd…
Het rapport nog even doorgelezen.
Dit valt me op:
De scholen mochten alleen door de heer Stapel zelf benaderd worden, niet door andere onderzoekers, anders zouden de scholen worden overstelpt met dergelijke verzoeken en de toegang van de heer Stapel belemmeren.
Alsof er vanuit andere disciplines (psychiatrie) geen contact wordt opgenomen met scholen? Konden de promovendi dat niet bedenken? Normaalgesproken zou je als promovendus een mail sturen, die door de promotor is goedgekeurd, met de naam van de promotor erin. Dus: Namens professor Stapel stuur ik u een uitnodiging voor een nieuw onderzoek, etc…
(…)zei hij te beschikken over een oude data set, ooit eerder verzameld, waar hij nog niets mee gedaan had, maar die perfect paste bij wat de collega nodig had
Is het echt zo makkelijk in de sociale psychologie? Dat er data wordt verzameld waar nooit iets mee gedaan wordt? Dat gelooft toch niemand? Als je al een database krijgt aangereikt, is die al volledig uitgemolken of zo slecht van opzet dat je er toch niks mee kunt.
In veel gevallen werd de SPSS-output aan de onderzoeker overhandigd, die de uitkomsten snel kon verwerken in een artikel, zonder dat hij of zij al te veel tijd kwijt was geraakt aan verwerking en in een aantal gevallen ook aan analyse van de gegevens.
Dit snap ik al helemaal niet: hoe kun je nu ooit wetenschapper worden als je niet zelf de analyses uitvoert? Dat is toch het hele idee van een promotietraject: dat je zelfstandig onderzoeker wordt?
Overigens wekte deze procedure bij jonge onderzoekers die niet van deze service konden profiteren soms jaloezie op.
Ja, logisch. Je zou vermoeden dat die jaloerse onderzoekers vrij snel aan de bel trekken dat er iets niet klopt…
Juist door de geïsoleerde werkwijze wisten de jonge onderzoekers niet anders of dit was een normale gang van zaken in het sociaal-psychologische onderzoek.
Dan missen die onderzoekers toch een wetenschappelijk gen als ze alles maar zonder kritiek voor waarheid aannemen. Ik wist tijdens mijn studie al hoe wetenschap behoorde te worden uitgevoerd, dus ik geloof deze stelling niet zo. Dit was gewoon je kop in het zand steken, omdat je je gevleid voelde door die aardige hoogleraar en het wel makkelijk was om zo te promoveren.
Waarom heeft het dan toch nog zo lang geduurd voor de fraude werd ontdekt?
Dat heeft niet alleen gelegen aan het genoemde ondenkbare van deze fraude zonder precedent, maar ook aan het falen van de rationele, systematische, inhoudelijke, methodologische en openbare kritiek, die de hoeksteen vormt van de wetenschap.
Dat lijkt me correct.
LK:
http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2011/oktober/Met-een-kofferbak-vol-snoep-naar-een-fictieve-school.html
Met een kofferbak snoep naar een fictieve school
De verbijsterende fraude van Diederik Stapel
quote:
quote:
(vet door mij)
http://www.eenvandaag.nl/criminaliteit/38958/professor_stapel_beschuldigd_van_fraude
item: Professor Stapel beschuldigd van fraude
Nepdata, verdachte hoofdstukken en weggegooid werk.
‘Meer openheid en zorgvuldigheid’. Wat heb je daar precies aan? Zoiets moet in jezelf zitten. Als jij tegen je promotor ingaat en je wordt daarop geintimideerd door diezelfde promotor, dan moeten er allemaal alarmbellen gaan rinkelen. En als je die doelbewust negeert, ben je geen wetenschapper, maar alleen maar bezig met je eigenbelang (waar Stapel, ondanks wat hij beweert in zijn verklaring, meester in is). Stapel heeft gewoon gegokt en verloren. Hij weet dondersgoed waarom hij deed wat hij deed, lijkt me. Waarschijnlijk niet zo’n maatschappelijk geaccepteerde persoonlijkheid en daarom komt hij met dit slappe verhaal.
LK:
Je begint met:
en eindigt met:
Kan jij mij dan uitleggen wat het verschil is tussen de verklaring van Stapel en die van Dompeling, want daar zeg je over:
Het was bij Dompeling geen gevalletje van:’ik stond erbij en ik keek ernaar’. Er was geen sprake van ‘die genezer’, maar Dompeling trad zelf -als lid van een groepje- actief en ongevraagd op als gebedsgenezer in november 2010, verklaarde die blinden mede als genezen en kwam dus bijna een jaar na dato pas met een persoonlijke verklaring. Net zo goed een slap verhaal vind ik als we het over openheid en zorgvuldigheid hebben en met name over ‘zoiets moet in jezelf zitten’. Dompeling gokte ook en wist dondersgoed waarom hij deed wat hij deed, lijkt me.
Wat als Stapel die verzonnen data als privépersoon had aangeleverd vanuit een bepaalde geloofsovertuiging, zou ie dan óók niks verkeerd gedaan hebben?
Stapel is nu zelf voer voor psychologen en dat zou Dompeling ook moeten zijn, maar die komt er makkelijk mee weg zoals het er nu naar uit ziet. Die mag als privépersoon onzorgvuldig handelen/behandelen en onder die pet o.a. zijn afgelegde eed van Hippocrates volledig aan de kant schuiven:
Diederik Stapel verdwijnt nu vast voorgoed van het toneel, maar Edward Dompeling mag nog steeds optreden áls hij de juiste pet op heeft. Juridisch gezien zal er wel weer geen speld tussen te krijgen zijn, want binnen de wet BIG kunnen nederlandse artsen zich een hoop permiteren en wordt vanalles recht gepraat wat krom is.
De promovendi van Stapel hadden zelf op tijd aan de bel kunnen trekken, maar wie doet dat in naam van die kinderen van Dompeling? Ach het waren maar kindertjes in Birma zullen we maar zeggen en daar is een kinderhand al hélemaal snel gevuld. Die hoeven niet collectief als slachtoffers van zijn grootheidswaan te worden afgeschilderd, want die waan is privé nietwaar?!
Begrijp me niet verkeerd: ik keur het hele gebedsgenezinggebeuren af, maar ik denk dat als Dompeling dat als privepersoon doet, hij als privepersoon dingen doet die ik afkeur, niet als arts, want in die verklaring geeft hij zelf aan dat hij alle verwijzingen naar hem heeft laten verwijderen en dat hij daar niet aanwezig was als arts.
Nu is dat natuurlijk een beetje gek: je kunt niet als arts je functie maar te pas en te onpas neerleggen, dus wat dat betreft is het terecht dat er kritiek op hem komt. Maar hij geeft zelf aan dat hij daar was om te bidden en mensen te bemoedigen bladiebla, niet om mensen te genezen of om te getuigen van genezing.
Het was niet handig van hem om mee te gaan met een gebedsgenezer, maar het zal je verbazen hoe Christenen onderling heel verschillend over dingen kunnen denken, dus geheel onwaarschijnlijk is het ook weer niet dat hij andere ideeen had over deze ‘missie’.
Maar goed, dit is allemaal giswerk, en ik weet de ware toedracht natuurlijk niet.
De geschiedenis van Stapel geeft genoeg aanleiding om af te keuren wat hij doet. De geschiedenis van Dompeling is nog maar ‘recent’, dus wie weet wat de toekomst brengt…
Als je meent mensen te kunnen genezen door voor ze te bidden, dan klopt er naar mijn mening toch iets niet. Als een arts daaraan meewerkt, ook al is het als privé-persoon, dan deugt dit net zo min als het bedrog van de heer Stapel, met z’n stapels uit de duim gezogen onderzoeksgegevens.
Ik ben een beetje duf en naamgrappen zijn niet zo netjes want iemands naam is nou net een van de dingen waar hij of zij niks aan kan doen, maar de uitdrukking ‘stapelgek’ krijgt nu wel een nieuwe lading.
Stapel
gekwordt ein-de-lijk wereldberoemd:http://www.nytimes.com/2011/11/03/health/research/noted-dutch-psychologist-stapel-accused-of-research-fraud.html?_r=1&partner=rss&emc=rss
Fraud Case Seen as a Red Flag for Psychology Research
A well-known psychologist in the Netherlands whose work has been published widely in professional journals falsified data and made up entire experiments, an investigating committee has found. Experts say the case exposes deep flaws in the way science is done in a field, psychology, that has only recently earned a fragile respectability.
The psychologist, Diederik Stapel, of Tilburg University, committed academic fraud in “several dozen” published papers, many accepted in respected journals and reported in the news media, according to a report released on Monday by the three Dutch institutions where he has worked: the University of Groningen, the University of Amsterdam, and Tilburg. The journal Science, which published one of Dr. Stapel’s papers in April, posted an “editorial expression of concern” about the research online on Tuesday.
The scandal, involving about a decade of work, is the latest in a string of embarrassments in a field that critics and statisticians say badly needs to overhaul how it treats research results. In recent years,……………………………..
Commentaar van Simon Rozendaal:
Diederik Stapel: een junk die moest scoren
Er is geen reden voor medelijden met Diederik Stapel, die op grote schaal heeft gefraudeerd
eindquote:
Er zijn inderdaad genoeg medisch getinte flut-onderzoekjes -weliswaar niet het resultaat van regelrechte fraude- die ongenuanceerd met grote chocoladeletters in het nieuws komen en voor verwarring zorgen.
De eerste zin zegt iets heel anders dan de rest van het stuk…
Pathologische leugenaars hebben wel vaker de eigenschap om te ontsporen zodra het bedrog bekend wordt. Je zou het inderdaad als een verslaving kunnen zien, dat liegen.
Overigens is het altijd weer genieten van de reacties onder een Elsevierartikel…
Ik sprak gisteren met iemand uit een groot technisch bedrijf hier in de buurt. Ik gaf als mijn mening dat belangrijke bladen zoals Nature en Science en andere te weinig doen om gepubliceerd onderzoek te controleren. Het minste dat ze zouden moeten doen is dat ze een ervaren statisticus de data laten controleren want daar deugt vaak heel veel niet aan. Mijn gesprekspartner zei dat dat veel te duur was.
Ik kom ‘uit de wiskunde’ en als je een wiskundig artikel moet refereeën, dan wordt ten minste van je verwacht dat je alle bewijzen naleest en op correctheid van begin tot eind controleert. Het gaat te ver om experimenteel werk helemaal over te doen, maar je zou toch denken dat referees gemachtigd zouden zijn alle ruwe data op te vragen. Bij sommige soorten wiskunde gaat het om uitkomsten van ingewikkeld telwerk dat met de computer gedaan is, daar blijken dan wel eens fouten in te zitten. Dan komt eruit dat iets op exact 123456751 manieren kan,
en dan blijkt later dat het 123456789 manieren zijn, zoiets.
Welnee, zei mijn gesprekspartner, die referees kijken alleen maar of het resultaat hun plausibel lijkt en die controleren niks echt. Bij hem in het bedrijf had hij of zijn collega bij toeval een effect ontdekt dat indruiste tegen hun verwachting, maar dat met een eenvoudig proefje goed reproduceerbaar bleek. Ze hadden al een product op de markt gebracht waar dat effect essentieel was voor de werking van het apparaat.
Ze schreven er een artikel over (als het product eenmaal hoog en breed op de markt is, dan kan zo’n bedrijfsgeheim wel in algemene termen gepubliceerd worden), maar dat werd geweigerd omdat twee referees onafhankelijk van elkaar zeiden; “Mwa, dà kennie. Onzin!”
Zo’n ervaring ondermijnt het vertrouwen in ‘refereed tijdschriften’ . Er zijn natuurlijk ook peer reviewed tijdschriften in de postmoderne literatuurwetenschap en de acupunctuur en de homeopathie.
Je kunt je natuurlijk afvragen hoe betrouwbaar onderzoek, dat gebaseerd is op het invullen van vragenlijsten, nu eigenlijk kan zijn. Zijn de antwoorden betrouwbaar en geven mensen geen wenselijke antwoorden, of gooien ze er gewoon een beetje met de pet naar? Geef iets maar eens een cijfer.
Ik vul regelmatig enquêtes in, bijvoorbeeld over TV-programma’s en echt, ik weet vaak nauwelijks nog waar een nieuwsuitzending over ging. Toch geef ik maar een cijfer. Dan wil ik het nog maar niet hebben over de andere vragen die met zo’n uitzending verbonden zijn.
Het probleem is dat er geen regels zijn voor het openbaren van ‘ruwe’ data. Dat geldt voor gepubliceerde trails maar vooral ook m.b.t. de niet gepubliceerde trails. De cochranebibliotheek (zie ook referenties) loopt hier ook tegenaan in o.a. hun onderzoek naar virusremmers (Tamiflu e.a.). De ‘industrie’ weigert gewoon deze gegevens openbaar te maken.
Er gaan al langere tijd stemmen op om onderzoek door onafhankelijke statistici, op basis van ruwe data, te laten analyseren. Met name JAMA maakte en maakt zich hier sterk voor. Recent:
http://jama.ama-assn.org/content/306/14/1593.short
Hier een bespreking van het laatste.
In een ideale wereld komt een stuk bij de redactie binnen, en die stuurt het dan naar een referee. De (anonieme) referee vertrouwt het niet en laat de redactie weten ‘ik wil de ruwe data zien’. De redactie laat dit aan de auteur weten, en de auteur kan dan twee dingen doen:
ze opsturen of niet. In het laatste geval wordt het stuk automatisch geweigerd en de auteur wordt op de zwarte lijst geplaatst.
Maar in de echte wereld gaat het zo: Benveniste stuurt een opzienbarend stuk naar Nature en maakt zoveel stennis dat Nature omgaat. Maar ze stellen wel als eis dat de proeven onafhankelijk moeten worden overgedaan.
Dan gaat de hoofdauteur (Davenas), de mevrouw die in het lab van Benveniste de metingen heeft gedaan waar het hele stuk op berust, met een koffertje met spullen naar Israel, waar ze in een bevriend lab de metingen overdoet. Na afloop constateert het lab dat er in de meegebrachte reagentia eiwitachtige stoffen zitten die er niet horen te zijn. De uitslag van de ‘onafhankelijke’ metingen wordt geaccepteerd door Nature en staan prominent op de eerste pagina van het artikel. Daar staan voor iedereen te lezen getallen in de orde van 50-80, allemaal uitkomsten van n=3 ‘onafhankelijke’ tellingen, met standard error van circa 1.
DAT KAN NIET! Dat soort getallen zijn Poisson-verdeeld, wat wil zeggen dat de variantie gelijk is aan de verwachtingswaarde. De s.e.m. is dan volgens de standaardregels van de kansrekening ongeveer de wortel uit (verwachtingswaarde gedeeld door n-1, met n=3), dus zou 5 tot 7 moeten zijn. Als er in die lijst allemaal getallen staan zoals 1,5 en 0,8 met hier en daar iets boven de 2, dan is er iets heel erg mis. Dat hebben ‘ze’ bij Nature niet gezien maar wel afgesproken dat men dan in het lab van Benveniste een en ander nog eens over zou doen.
Toen pas kwamen allerlei onregelmatigheden aan het licht zoals het feit dat wat ‘in triplicate’ werd geteld niet geblindeerd gebeurde. Maar dat zou allemaal niet nodig zijn geweest als het stuk meteen was teruggestuurd wegens evident frauduleuze tabel.
En je kunt moeilijk volhouden dat Benveniste niks wist van de Poisson-verdeling. Hij was coauteur van een artikel waarin op basis van de Poisson-verdeling voor precies dit type tellingen werd nagegaan bij welke verschillen in degranulatie je conclusies mag trekken.
Helaas zegt ‘coauteur’ in dit geval weinig, want Benveniste was zo’n labdirecteur die zijn naam boven artikelen van medewerkers liet zetten zonder iets van de inhoud te begrijpen. Het was natuurlijk wel fijn voor medewerkers als Davenas (en diverse andere homeopathie-gelovigen) dat Benveniste ze onvoorwaardelijk steunde in plaats van ze meteen de laan uit te sturen bij het eerste zweem van homeopathiegeloof.
In de luchtvaart wordt bij elk ongeluk heel goed uitgezocht wat er mis is gegaan en daar worden leringen uit getrokken. In de geneeskunde is na onder meer de softenon-zaak de controle op veiligheid en werkzaamheid van nieuwe middelen aanzienlijk verscherpt, maar in de gewone wetenschap wordt er nog veel onzin gewoon gepubliceerd, ook na diverse ongelukken met publicaties.
Ik weet van één tijdschrift dat het beruchte artikel van Wirth, Cha en Lobo over het effect van bidden op het succes van IVF kreeg aangeboden (samenvatting van het resultaat: het succes bij de bidgroep ging spectaculair omhoog en van de nietbidgroep ongeveer evenveel omlaag, rara). Hoewel men wist dat Wirth niet deugde, heeft men het afgewezen met een vaag briefje, in plaats van aan Lobo te schrijven: Beste collega, die Wirth is hoogstwaarschijnlijk een bedrieger, wist je dat?
Pingback: Prof. Dr. D.A. (Diederik) Stapel interim-rapport
Oeps! In bovenstaande heb ik s.e. en s.e.m. verward. In het artikel stond “Data represent the mean +/- s.e.”
Welnu, als je drie tellingen verricht, en het gemiddelde van die drie gehele getallen komt op een geheel getal uit, dan levert de standaardschatting voor de s.e. de wortel uit de volgende getallen op: 0, 1, 3, 4, 7, 9, 12, 13, 16, 19, 21, 25, 27, 28 … (voor de kenners: de waarden die je kunt krijgen uit a*a + a*b + b*b, als je a en b geheel kiest), m.a.w.
0, 1,0, 1,7 2,0 2,6 3,0 3,5 3,6 4,0 4,4 5 5,2 5,3 …
De standaardschatting voor de s.e.m. (standard error of the mean) is telkens de wortle uit 1/3 van getallen in die rij dus:
0, 0,6 1,0 1,2 1,5 1,7 2,0 2,1 2,3 2,6 2,9 3,0 3,1
In de tabel van Davenas et al. zien we als “s.e.” staan bij de gehele gemiddelden:
1,5, 1,1, 0,5 1,7 2,3 2,3
3,1, 2,3, 1,0
1,0, 0,6
1,2, 1,5
Ik concludeerde dat waar er stond s.e. in het artikel er eigenlijk s.e.m. moest staan, en dat enkele van de ‘gemiddelden’ niet van drie, maar van twee metingen waren en/of verkeerd waren afgerond. Je kunt na deling door 3 bijv. van een geheel getal onmogelijk 35,5 krijgen, zoals een der gemiddelde luidt. De bijbehorende s.e.m. is 1,8; dus het moet gaan om het gemiddelde van 33 en 38.
Als de getallen netjes Poisson-verdeeld zouden zijn dan zouden bovengenoemde “s.e.”- getallen hebben gelegen tussen de extreme waarden 2,4 en 4,2
Blad Science geeft internationale waarschuwing voor Stapel
Het wetenschappelijke tijdschrift Science heeft een internationale waarschuwing uitgegeven voor het werk van de omstreden psycholoog Diederik Stapel.
In het blad dat vandaag is verschenen wordt melding gemaakt van…..
@ JWN
@Wilmamazone
Het is geen waarschuwing maar een Editorial Expression of Concern
Ook Nature en New Scientist besteden er aandacht aan.
Crypto:
Gadsamme!! Moet je dan werkelijk èlk nieuwsbericht persoonlijk controleren?! Om het omstreden gedrag van de gemiddelde journalist ook maar weer eens te benoemen. *zucht*
Crypto citeert Arago die aan Siméon Denis Poisson de opmerking toeschreef:
Aan Poisson wordt ook toegeschreven: “La vie c’est le travail”.
Interessant is dat Poisson Fresnels golftheorie van het licht afkraakte, want, zei Poisson, dan zou er in het midden van de schaduw van een ronde schijf een lichtpunt moeten zijn (had hij wiskundig uitgerekend) en: dà kennie – onzin! Maar Arago (medelid van het comité dat de inzending van Fresnel moest beoordelen) deed een zorgvuldige proef en toonde (met een schijfje van 2 mm diameter) aan dat die heldere plek er inderdaad was. Dat was wat voor veel fysici de doorslag gaf: de golftheorie van het licht werd van toen af als correct beschouwd. Die heldere plek wordt sindsdien de Poisson-vlek genoemd.
Zie http://en.wikipedia.org/wiki/Siméon_Denis_Poisson
zie ook:
Kennis ontrafeld: vijftien hedendaagse filosofen over wetenschap, ethiek en …
http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2011/november/Hoe-slechter–hoe-exclusiever.html
Hoe slechter, hoe exclusiever
Juist van zwak onderzoek zijn data niet openbaar
Psychologen zijn verplicht hun data aan anderen beschikbaar te stellen, maar doen dat ongaarne. Hoe zwakker het onderzoek, hoe groter de tegenzin. Toeval, of slecht geweten?
‘Je bent gewoon in overtreding als je het niet doet’, stelt psycholoog Jelte Wicherts, ‘al staan er geen sancties op’. Hij doelt op de richtlijnen van de American Psychological Association (APA) over het archiveren van onderzoeksdata en het op verzoek beschikbaar stellen van die data aan andere onderzoekers.
De manier waarop psychologen en andere sociaal wetenschappers met hun data (ingevulde enquetes, scores van proefpersonen en dergelijke) omgaan is in het nieuws door de grootschalige fraude van Diederik Stapel. Hoe is het mogelijk dat hij jarenlang het ene na het andere onderzoek met proefpersonen uit zijn duim zoog, maar daar nooit lastige vragen over kreeg van collega’s?
Wel, binnen de beroepsgroep blijkt het heel gewoon om………
referentie:
Willingness to share research data is related to the strength of the evidence and the quality of reporting of statistical results. J. Wicherts, M.Bakker, D.Molenaar, PLoS ONE 2 november 2011.
Disclaimer van toepassing/niet gecontroleerd of het allemaal klopt:
‘Lying Dutchman’ Diederik Stapel zet ook internationaal aan tot debat
In de nasleep van de fraudezaak rond sociaal-psycholoog Diederik Stapel begint een internationale discussie op gang te komen: is psychologisch onderzoek wel te vertrouwen?
Als een bom ingeslagen is het niet, maar in de internationale pers begint de zaak Stapel wel steeds nadrukkelijker door te sijpelen. ‘The Lying Dutchman’, schamperde Washington Post-redacteur Joel Achenbach dinsdag. ‘New Scandal Latest to Taint Psychology Field’, kopte de International Herald Tribune donderdag op de voorpagina: een nieuwe smet op de psychologie.
De krant herinnert eraan dat de psychologie recent een ‘reeks vernederingen’ onderging. ‘De afgelopen jaren meldden psychologen diverse ontdekkingen over rassenvooroordelen, hersenscans en zelfs buitenzintuiglijke waarneming die de toets der kritiek niet hebben doorstaan.’
Mooier verhaal
Het dagblad laat de vooraanstaande Californische psycholoog Jonathan Schooler aan het woord:……….
In dezelfde krant:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wetenschap-Gezondheid/article/detail/3013041/2011/11/04/Onderzoeker-wil-vooral-publiceren.dhtml
‘Onderzoeker wil vooral publiceren’
De kwestie-Stapel illustreert een groter euvel: de onderzoeker wordt niet afgerekend op zijn vermogen zelf data te vergaren. Dat stellen promovenda Tinka Veldhuis en hoogleraar Rafael Wittek aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Quote van mezelf:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6175/Amanda-Kluveld/article/detail/3015400/2011/11/04/Resultaten-van-Stapel-werden-door-media-en-wetenschap-voor-zoete-koek-geslikt.dhtml
‘Resultaten van Stapel werden door media en wetenschap voor zoete koek geslikt’
Columniste Amanda Kluveld vindt het een ernstige zaak dat zowel de media als collega-wetenschappers geen vraagtekens plaatsten bij onderzoek van Stapel.
Stel dat alle onderzoeken van Diederik Stapel niet op gefingeerde of aangepaste data waren gebaseerd? Dan zouden ze evengoed zijn doorgedrongen tot de media en even kritiekloos zijn genoteerd. Nooit was er iemand die vroeg: U heeft de proefpersonen dit en dit laten doen of laten zien, maar op basis waarvan denkt u daar nu een conclusie uit te kunnen trekken die breder is dan een conclusie die alleen van toepassing is op de proefpersonen die u in deze specifieke setting heeft onderzocht? Het is mogelijk dat Stapel (of een van zijn collegae) daar een zinnig en overtuigend antwoord op zou hebben kunnen geven, maar het gaat mij erom dat zulke vragen niet zijn of worden gesteld.
Warrige manier
Zo werd in 2002 in de Volkskrant in de wetenschapsbijlage verslag gedaan over….
http://nos.nl/artikel/312315-stapel-levert-doctorstitel-in.html
Stapel levert doctorstitel in
Diederik Stapel heeft woensdag vrijwillig zijn doctorstitel ingeleverd bij de Universiteit van Amsterdam (UvA). Dat heeft de UvA bekendgemaakt.
Volgens een woordvoerder ….
Hoogleraar Roos Vonk berispt om onderzoek vleeseters
Het bestuur van de Nijmeegs Radboud Universiteit heeft hoogleraar prof. dr. Roos Vonk een berisping gegeven. Ze heeft in een onderzoek naar psychische kenmerken van vleeseters onzorgvuldig gehandeld, stelt het bestuur in een verklaring die vandaag is uitgegeven. Ze heeft echter geen fraude gepleegd, aldus de bestuurders.
Hoogleraar sociale psychologie Roos concludeerde, samen met prof. Diederik…..
http://www.ru.nl/actueel/nieuws-0/@831513/berisping-professor/
Berisping voor professor Vonk vanwege onzorgvuldig professioneel handelen
Datum bericht: 22 november 2011
http://www.trouw.nl/tr/nl/4328/Opinie/article/detail/3044636/2011/11/22/Diederik-Stapel-had-best-nee-kunnen-zeggen.dhtml
Diederik Stapel had best ‘nee’ kunnen zeggen
Pieter Drenth, voorzitter onderzoekscommissie zaak-Stapel Universiteit Amsterdam − 22/11/11, 14:00
De Tilburgse wetenschapsfilosoof Herman de Regt beweert dat ex-hoogleraar Diederik Stapel ‘niet anders kon’. Zijn fraude lag aan de omstandigheden (Podium, 17 november).
Men kon het verwachten. Iemand zou met hersenonderzoeker Swaab (‘Wij zijn ons brein’) of neurowetenschapper Victor Lamme (‘De vrije wil bestaat niet’) aankomen om Stapel vrij te pleiten.
Door de academische pressie om te publiceren en zijn persoonlijkheid werd Stapel als het ware door autonome en onbewuste processen – buiten zijn wil – gedwongen tot fraude. Hij zou dus in principe vrijuit gaan. Dat dit wordt verdedigd door een weldenkend filosoof is verrassend.
eindquote:
http://nos.nl/artikel/316351-tilburg-doet-aangifte-tegen-stapel.html
Tilburg doet aangifte tegen Stapel
De Universiteit van Tilburg heeft aangifte gedaan tegen oud-medewerker Diederik Stapel. De vroegere hoogleraar wordt beschuldigd van wetenschappelijke fraude. De aangifte is mede gedaan namens de Rijksuniversiteit Groningen, waar Stapel ook heeft gewerkt.
Stapel wordt ervan….
Zijlstra: schaarse onderzoeksmiddelen geen argument voor fraude
De druk waar wetenschappers onder staan om te scoren of de schaarse onderzoeksmiddelen die ze tot hun beschikking hebben, kunnen geen argumenten zijn voor wetenschappelijke fraude. Dat schrijft staatssecretaris Halbe Zijlstra van Onderwijs in antwoord op Kamervragen van Jasper van Dijk (SP) en Tanja Jadnanansing (PvdA) over de affaire rond de frauderende wetenschapper Diederik Stapel.
eindquote:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3054900/2011/11/29/Geheimhouding-rapport-Vonk-past-universiteit-niet.dhtml
‘Geheimhouding rapport Vonk past universiteit niet’
Het rapport over de handelwijze van de Nijmeegse hoogleraar Roos Vonk zou alsnog openbaar moeten worden gemaakt, betogen zes Nijmeegse studenten.
eindquotes:
Mark Buck, Wouter Exterkate, Fortuné Elekonawo, Jolene Meijerink, Henk Strikkers en Mart Waterval zijn lid van de Nijmeegse studentenpartij asap.
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wetenschap-Gezondheid/article/detail/3131931/2012/01/21/Ontmaskering-frauderende-Stapel-werd-maandenlang-voorbereid.dhtml
Ontmaskering frauderende Stapel werd maandenlang voorbereid
Al in januari vorig jaar, acht maanden voordat Diederik Stapel werd ontmaskerd wegens fraude, beschikten drie jonge onderzoekers uit zijn groep over concrete aanwijzingen dat de hoogleraar sociale psychologie gegevens verzon.
De drie junioronderzoekers besloten op zoek te gaan naar meer bewijs, om ieder toeval uit te sluiten en een overtuigende zaak te hebben. In september kwam de zaak in de openbaarheid.
eindquotes: