Heisa maken over goed beveiligd grieponderzoek Erasmus MC

Terwijl de stofwolken rond de griepprik nog menig blik vertroebelt, is er nu weer onrust over een zeer dodelijk griepvirus volgens de Volkskrant en dit bericht wordt met dezelfde koptekst gretig overgenomen door andere kranten. De Telegraaf kopt met -uiteraard- het nog suggestievere: ‘Nederlanders maken dodelijk griepvirus’.

Wat er nu weer aan de hand is?
Het probleem in een notendop:

Een extreem besmettelijke variant van het dodelijke H5N1-griepvirus, da’s heel gevaarlijk. Hij bestaat, en nog in Nederland ook. Niet meteen bang worden: die killer griep is gemaakt in het lab en zit goed opgesloten. Maar dat brengt wel een groot dilemma met zich mee: mogen de onderzoekers openbaar maken hoe dit virus in elkaar zit, of zouden ze daarmee terroristen in de kaart spelen?

XMRV/ME/CVS en Human “Rumor” Virussen XI

Vier dagen in jail voor de XMRV-onderzoekster Judy Mikovits.

Artsen zonder Grenzen; kiezen tussen kwaden

Artsen zonder Grenzen publiceert een kritische zelfstudie naar de dilemma’s en de keuzes uit het verleden met als doel openheid, transparantie en lessen voor de toekomst trekken. Uit de studie blijkt dat de realiteit van hulpverlening inhoudt dat er in moeilijke situaties helaas concessies moeten worden gedaan aan de eigen principes.

Het boek “Humanitarian Negotiations Revealed” wordt op een congres The Royal Society of Medicine gepresenteerd.

De doelstellingen van Pink Ribbon Nederland

Yeah Right !!!

Doelstellingen van Pink Ribbon
* Het verbeteren van de bewustwording van de risico’s op borstkanker.
* Het financieren van psychosociale en maatschappelijke projecten ter verbetering van de zorg voor het welbevinden van borstkankerpatiënten en hun omgeving.
* Financieren van wetenschappelijk onderzoek gericht op preventie en vroege opsporing.

Bij het item Pink Ribbon verdient geen lintje kunnen jullie van allerhande in en outs lezen rond de commotie die deze week in Nederland onstond.

In ons land gaat het aantal zogeheten Goede Doelen de 5000 ruimschoots te boven (rectificatie 20 nov.: het zijn er blijkbaar zo’n twintigduizend) en enkele tientallen daarvan zetten zich in voor ‘DE strijd tegen kanker’.
Kanker is geen strijd die gemakkelijk gewonnen kan worden áls er maar genoeg centjes worden binnengeharkt.
Het wordt steeds gekker met acties om geld op te halen voor kankerbestrijding, zei tv-recensent Jean-Pierre Geelen al. ‘Als je wint, heet je een ‘kanjer’ – verliezers hadden alleen maar harder moeten strijden.’
Kankerpatiënten opzadelen met strijden tegen hun kanker is al hélemaal not done, want:
Hoezo zou vechtlust helpen bij kanker?!

Pink Ribbon verdient geen lintje

Yeah Right !!!

In de comments bij dit item: Oktober Borstkankermaand met bij ons: het andere gezicht van borstkanker waren al heel wat kritische noten te horen over Pink Ribbon en nu vers van de pers ‘Pink Ribbon geeft maar fractie van opgehaalde miljoenen uit aan onderzoek’.

De afgelopen jaren werd met de verkoop van de beroemde lintjes, speciale tijdschriften en gala-avonden zo’n 16 miljoen euro opgehaald. Daarvan is tot nu toe 288.000 euro uitgegeven aan borstkankeronderzoek.

Ook zouden er miljoenen op de spaarrekening van Pink Ribbon staan. De organisatie zegt in een reactie vooral de kwaliteit van het leven van borstkankerpatiënten te willen verhogen.

Er is veel kritiek op de werkwijze van Pink Ribbon. De organisatie zou te veel bezig zijn met marketing en het aan zich binden van beroemdheden en zich te weinig inzetten voor de bestrijding van de dodelijke ziekte.

Guido Jonkers wil gelijk oversteken

Een opmerkelijke wending bij Guido Jonkers op het blog WanttoKnow. In een bespreking van een column van Dr. Henk Jan Out, nodigt hij wetenschappers uit.

Ik denk dat deskundigen ‘Indianenverhalen’ bij de kop moeten nemen en ze punt voor punt WETENSCHAPPELIJK dienen te ontkrachten. Als je dat niet wilt of sterker nog, niet kúnt, dan is het geen indianenverhaal. Dan zit er helaas niets anders op dan een open debat. Punt a klopt niet, punt b is onzeker, want… punt c klopt wel etc. Alleen zó kunnen we met elkaar gaan

Dat is lachen. Behalve dat hij hier een volkomen onbegrip aan de dag legt t.a.v. het wetenschappelijk proces weten we allemaal dat Jonkers helemaal niet open staat voor kritiek op zijn ongeïnformeerde BS over vaccinaties. Commentaren van mij en andere kritische mensen plaatst hij niet op zijn blog. De hypocriet.

Leest u de rest ook nog eens goed.

Jonkers brabbelt een verhaal bij elkaar, meestal gebaseerd op de brabbelverhalen van Mike Adams (‘the health Ranger’) en verwacht dan van serieuze wetenschappers dat ze zijn knip en plak verhalen ontkrachten. Want anders is het verhaal dat hij heeft kunnen verzinnen geen onzin.  In een reactie daaronder laat Jonkers zien dat hij wel op de hoogte is van het probleem:

“Luister, maar we kunnen toch niet elke leken roeptoeter serieus nemen en beantwoorden?”, hoor ik de industrie vervolgens vertwijfeld uitroepen o.l.v. Roel Couthino, Ab Osterhaus of dr. Out. OK, dan niet, zeg ik, eigen keuze. Maar dan dus ook geen vertrouwen van het publiek. Gelijk oversteken.

Laten we nu de argumenten van Jonkers eens nader bekijken. Zijn argumenten zijn namelijk exemplarisch  in de alternatieve blogwereld, zeker t.a.v. vaccinaties.

UPDATE: nawoord

Celstress, elektro-allergie, elektrohypersensitief (EHS) en stralingsziekte

Gisteravond besteedde Tros Radar aandacht aan het fenomeen celstress en hier kan de uitzending alsnog bekeken worden. Het is weer eens niet te filmen!

Er wordt letterlijk en figuurlijk weer eens een hoop onzin verkocht aan en/of door de goedgelovige medemens.

Er is zelfs een rol weggelegd voor de Triodos Bank, die tienduizenden euro’s (€ 40,000) spendeerde aan het plaatsen van nep-apparatuur in drie van hun filialen ter preventie van iig celstress. Deze bank is winnaar geworden van de Meester Kackadorisprijs 2010 en kan dus weer genomineerd worden voor 2012.
Hier de site met de broekafzakkende onzin die de basis vormde van de uitzending.
update 10 nov.:

Hier nog een site van de Fa. List en Bedrog met o.a. Tien goede redenen voor de memon® Milieutechnologie en uiteraard met deze disclaimer:

Wij willen er uitdrukkelijk op wijzen dat de memon-producten geen geneesmiddelen of medische producten volgens het geneesmiddelenbesluit resp. volgens de Wet op de Geneesmiddelen zijn.

Ze hebben nog meer transformers in de aanbieding, ook en van de wetenschappelijke onderbouwing krijg je koude trillingen rillingen. Dat hoofdzakelijk met zand gevulde apparaatje tegen celstress gaat voor maar liefst € 869,05 (tot 100 m2) over de toonbank, dus om gezond te worden/te blijven kunnen de meesten maar beter een suikeroom/tante in de familie hebben. Wat zou de Triodosbank nou precies aan flauwekul aangeschaft hebben voor die €40.000? Wie het weet en/of begrijpt mag het zeggen!

Al jaren wordt er onderzoek gedaan naar de effecten van Elektromagnetische Velden (EMV) op de volksgezondheid. In Nederland door het Kennisplatform Elektromagnetische Velden en ook wereldwijd is het bewijs dat EMV gezondheidsklachten veroorzaakt, nog nooit wetenschappelijk aangetoond.

Waarom uw arts het soms even niet meer weet… deel II

In het vorige deel van ‘waarom uw arts het soms even niet meer weet’ kon u lezen dat die moeilijk bepaalbare ziekten, het stellen van een juiste diagnose en de keuze wat (niet) te doen uw dokter soms danig parten speelt. Maar het is nog niet gedaan met die klinische onzekerheid, nee, er zijn meer hordes te nemen. Want: wat is er nu eigenlijk allemaal gebeurd sinds die hernia operatie? En: wat vindt u daar nu zelf allemaal?

In een klassieker die bijna zo oud is als ikzelf, geeft meneer Eddy [1] aan waar de schoen wringt: zes gebieden van klinische onzekerheid. Hier volgen de laatste drie:

Waarom uw arts het soms even niet meer weet… deel I

Goed, u hebt besloten naar de dokter te gaan. Die hoofdpijn duurt al twee weken en die zeurende pijn in uw onderrug gaat ook maar niet over. De dokter weet vast wel wat er aan de hand is. En wat er gedaan moet worden natuurlijk. Nu ja, vaak is dat natuurlijk ook het geval, maar dat gaat niet zonder slag of stoot. En hoe komt het dat arts A een andere diagnose stelt dan arts B?

In een klassieker die bijna zo oud is als ikzelf, geeft meneer Eddy [1] aan waar de schoen wringt: zes gebieden van klinische onzekerheid. Hier volgen de eerste drie (deel II vindt u overigens hier):