Artsen zonder Grenzen; kiezen tussen kwaden
november 21, 2011 2 reacties
Artsen zonder Grenzen publiceert een kritische zelfstudie naar de dilemma’s en de keuzes uit het verleden met als doel openheid, transparantie en lessen voor de toekomst trekken. Uit de studie blijkt dat de realiteit van hulpverlening inhoudt dat er in moeilijke situaties helaas concessies moeten worden gedaan aan de eigen principes.
Het boek “Humanitarian Negotiations Revealed” wordt op een congres The Royal Society of Medicine gepresenteerd.
Op de website van artsen zonder grenzen kunt u zich inlezen over de dilemma’s van humanitaire hulp in ‘moeilijke’ omstandigheden. Ook in de Volkskrant verscheen er een artikel over dit heikele onderwerp
Directeur Arjan Hehenkamp van Artsen Zonder Grenzen vertelt bij de NOS over de resultaten van het onderzoek dat de organisatie naar zichzelf deed.
Er wordt op 23 november een discussie gehouden in Londen.
Schiet Artsen zonder Grenzen zichzelf in de voet en moeten ze zich omdopen in ‘Artsen zonder Ethische Grenzen’ zoals wordt gesteld op het altijd even genuanceerde *kuch* blog GeenStijl? Ik denk het niet. Op de vooravond van het 40-jarige bestaan van deze organisatie is het m.i. goed dat dit soort heikele onderwerpen uit de doeken wordt gedaan en er lering wordt getrokken uit deze feiten. Laten we vooral niet vergeten dat AzG zich, juist door dit soort ‘onethische’ onderhandelingen, wél toegang verschaft tot mensen die de hulp van deze organisatie hard nodig hebben. Het gebrek aan ethiek ligt immers niet bij AzG maar bij de (overheids)instanties die deze ‘misstanden’ verlangen.
quote van site AzG:
Daar kunnen heel wat organisaties die met donateurs te maken hebben een voorbeeld aan nemen.
Mijn petje dus iig alvast af voor het zelfreinigend vermogen van Artsen zonder Grenzen.
http://www.dejaap.nl/2011/11/23/mag-artsen-zonder-grenzen-van-de-schandpaal-af/#more-32340
Mag Artsen zonder Grenzen van de schandpaal af?
De tegenstanders van de ‘zieligheidsindustrie’ roepen het al jaren, filantropie is een leugen. Het afgelopen decennium vielen organisaties als Foster Parents Plan (inmiddels rebranded tot Plan Nederland), De Postcodeloterij, Giro 555 en Greenpeace keihard door de mand. Er werd geknoeid met de cijfers. Mensen verrijkten zich met geld dat bedoeld was om mensen (of, in het geval van Greenpeace, dieren) te helpen. Van de doelstellingen van de hulporganisaties werden er bitter weinig gehaald. De afgelopen week bleek de stichting Pink Ribbon exact nul procent van haar inkomsten te doneren aan daadwerkelijke kankerbestrijding in de vorm van onderzoek. Duizenden vrouwen met hippe roze lintjes op hun social media avatars voelden zich op slag belachelijk. En terecht. Want meewerken aan ‘een stukje bewustwording’ door op Hyves te verklappen welke kleur BH je draagt, heeft niets te maken met het bestrijden van het leed dat borstkanker heet.
eindquote: