Een kerstverhaal.

Wij schrijven begin jaren ‘70 toen Amsterdam zuid-Oost nog de Bijlmer heette en slechts enkele flats klaar waren; de rest was nog woest en ledig.

De kerstnacht begon vredig maar koud toen plotseling over de mobilofoon de oproep kwam om uit te kijken naar een auto die gestolen was met een slapend klein kind er nog in.

joehoe1

Taxichauffeurs mochten dan wel bekend staan om hun grote bekken maar als er een kind bij betrokken is dan hebben ze een verdomd klein hartje.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat vrijwel elke chauffeur de gewone klanten de klanten liet en ging zoeken.

De desbetreffende auto zou in die Bijlmer gesignaleerd staan dus vele taxi’s reden daar over rijplaten en zandwegen in het pikkedonker, al snel geholpen door dienders (agenten) uit Amsterdam en wijde omgeving.
Van 1 zo’n agent uit Abcoude kreeg ik een pas aangereden haas van meer dan gemiddelde grootte hetgeen naderhand nog een probleem werd.

De auto werd terug gevonden op het Weesperplein met nog het slapende kleine kind er nog in.
De autodief zal waarschijnlijk ook geschrokken zijn en die auto zo snel mogelijk daar in de directe omgeving Beukenplein hebben neergezet.
Totaal onverwacht hoorde ik dit kerstverhaal nogmaals verteld maar nu door mensen die de gemiddelde televisiekijker kent als……………. De Veerkampjes !

En dan nog die haas.

Ik woonde in die tijd in het Larserbos (Oostelijk Flevopolder op een vakantiebungalowpark in de tijd dat ook die zuidelijke polder nog leeg was en ijverig gebruikt om wild te stropen waarbij de slimmerds hun wapen(s) in een pvc-rioolbuis verstopten want geen wapen? Dan is stropen niet te bewijzen en kon de buit gevonden zijn.
En zo kwam ik vanuit de Zuidelijke polder over de dijk naar de Oostelijke polder en werd aangehouden.
Tsja, die haas, hoe was ik daar aan gekomen?
Eerlijk vertelde ik het hele verhaal van die diefstal van die auto met kind en dat ik die haas gekregen had van een collega van hun uit Abcoude.

Vrouw en man genoten van echt wild in de rustige,vredige omgeving van de in opkomst komende polder die kerstdagen.
Na een week werd er op het raam geklopt.
“In orde hoor mijnheer. Wij hebben het nagetrokken en weten dat u de waarheid sprak.
Nog fijne dagen gewenst”

Jullie begrijpen natuurlijk dat dit soort dingen in mijn geheugen gebrand staat, een waargebeurd kerstverhaal dat ik jullie niet wilde onthouden!

Grootvader

Advertisements

13 Responses to Een kerstverhaal.

  1. wilmamazone says:

    Mijn top 3 van alternatieve kerstliedjes:

    1)http://nl.youtube.com/watch?v=1k_WFVN1yoE&feature=related

    2)http://nl.youtube.com/watch?v=3jvH1CadyNo&feature=related

    3) http://ca.youtube.com/watch?v=UaxXhwxiaSI&feature=related

    Ik wens iedereen prettige feestdagen en alle goed voor 2009.

  2. marer says:

    Voor allen:

    Prettige kerstdagen.
    Rust, lekker eten en gepaste dronkenschap!!

    Groetjes,
    Marja

  3. wilmamazone says:

    http://www.nrc.nl/binnenland/article2104371.ece
    /5%2C6_Miljoen_euro_voor_Serious_Request

    Breda, 25 dec. De actie 3FM Serious Request heeft 3.137.937 euro opgehaald. De Nederlandse overheid doet daar 2,5 miljoen euro bovenop, zodat het eindbedrag op 5,6 miljoen euro komt. Het geld gaat naar het Rode Kruis die daarmee de 36 miljoen vluchtelingen wereldwijd helpt.

  4. wilmamazone says:

    http://www.ad.nl/multi-media/2869967/Kerstman_weer_met_Google_Earth_te_volgen.html

    De Kerstman is anno 2008 een moderne man. Met hulp van Google Earth vliegt hij de wereld over en zijn reis is weer te volgen via de website van NORAD ( North American Aerospace Defense Command)

    NORAD houdt normaal de militaire bewegingen van de Russen in de gaten, maar dezer dagen is de reis van Santa even prioriteit. De traditie begon in de VS toen op Kerstavond 1955 op een poster voor kinderen een drukfout werd gemaakt in het telefoonnummer van de Kerstman. In plaats van Santa kregen ze CONAD, de voorloper van NORAD, aan de lijn.

  5. wilmamazone says:

    Er zit nog steeds een luchtje aan.

    Als je opgegroeid bent in de jaren 50 van de vorige eeuw net als ik, kom je uit een totaal andere wereld.
    Ik heb niks met de Kerstman en het zal tussen ons ook nooit wat worden.
    Wij kregen een kleinigheidje van Sinterklaas, maar er lag nooit wat onder de kerstboom. Bij de buurkinderen wel, ik begreep er niets van, maar de rotvent sloeg ons altijd over,
    Die boom gaf in het begin alleen korte tijd licht op beide kerstdagen, de emmer water stond ernaast. Ik herinner mij nog de metalen knippers waar zorgvuldig echte kaarsjes in werden gezet en de geur van uitgeblazen kaarsen. In welk jaar de ‘nepkaarsen’ kwamen weet ik niet meer.
    Er was nooit sprake van vrete op aarde, het beetje extra kwam toen inderdaad grotendeels uit het kerstpakket.
    Het bijwonen van de mis was het belangrijkste, toen we wat ouder waren werd de nachtmis een spannend uitje. Laat naar bed en nog wat lekkers, dat gebeurde anders nooit.
    Maar de belangrijkste herinnering is het opzetten van het kerststalletje, dat mocht ik al op vrij jonge leeftijd samen met broer en zus doen.
    De grote doos met spullen kwam, wegens gebrek aan een zolder, uit een onverwarmde kelder. (Van centrale verwarming hadden we zowiezo nog nooit gehoord, maar wel ijsbloemen op ruiten gezien )
    De beeldjes waren allemaal verpakt in krantenpapier, het stalletje had een rieten dak en als de doos openging was ie er: DE geur die voor mij altijd aan kerstmis verbonden zal blijven. De kelder was ietwat vochtig en dat was een jaar lang in het papier, het mos en riet getrokken dat daardoor ietwat muf was gaan ruiken.
    Je wist precies wat verpakt zat, maar toch telkens weer spannend wie wat uitpakte.
    We maakten elk jaar een andere opstelling en dat was het leukste ervan. Als we b.v. vonden dat er echt zand bij moest, dan mocht dat.
    Maria, Jozef, Jezus en een engel waren van porselein, de rest een samenraapsel van gipsen beeldjes die eigenlijk een pietsie te groot waren; de schaapjes nog van ‘echte’ wol met houten pootjes.
    Een zeker jaar hadden we bedacht dat die gipsen gevallen toch echt niet mooi meer van kleur waren, maar nieuwe kopen kwam niet in mijn moeder op en maar goed ook.
    We kregen wat verf en mochten de verschoten bezoekers van de stal van een andere kleur outfit voorzien. Jaren apetrots geweest omdat we het zo ‘prachtig’ gedaan hadden, de waarheid zag ik later pas.
    Maar het mooiste moment blijft die mufruikende doos met die mufruikende inhoud, die vanuit de kelder op de keukentafel werd gezet. Als de deksel openging en dat geurtje mijn neus bereikte…………………………..!

  6. wilmamazone says:

    http://www.nrc.nl/binnenland/article2104543.ece

    Rotterdam, 25 dec. Koningin Beatrix heeft vanmiddag in haar Kersttoespraak gewezen op de afnemende solidariteit tussen generaties. Zij vindt dat de maatschappij het zich niet kan veroorloven “ouderen af te schrijven”.

    Mooie zin:

    “Je ziet de dingen anders met ogen die gehuild hebben.”

  7. grootvader says:

    Soms Wilma (en andere lezers) zorgt verdriet ook dat je voor je medemens een groter,warmer en liefdevoller hart krijgt.
    Heel soms ook hoef je elkaar daarvoor nog niet eens gezien te hebben want het is gebleken dat dit zelfs digitaal kan!

    Ik hou van jullie en wens jullie al het geluk van de wereld toe.
    (wordt men bij het ouder worden ook sentimenteler?)

    Grootvader

  8. bert says:

    joehoe jezus bestaat niet. wel zingen voor de boom maar dan niet op rouvoet stemmen…iemand goede voornemens?

  9. Da silva says:

    (voor het geval ik nu wel kan posten met een ander E-mailadres:)
    Voor jullie allen: Een prettige jaarwisseling,veel voorspoed en aangename tijden in het nieuwe jaar.
    Over geluk ga ik het niet hebben,geluk is zo zeldzaam en wat is geluk?
    Gezondheid wil ik jullie nog toewensen en mensen die van je houden zoals je bent,meer heb je toch niet nodig?
    Mensjes,heb het goed!

  10. wilmamazone says:

    @Bert

    Ik heb mij voorgenomen om helemaal niets voor te nemen en alles te nemen zoals het komt.

  11. jennyj0 says:

    @ Wilma,

    en alle anderen.

    Vorig jaar oktober werd bij mij borstkanker geconstateerd. 9 november ging mijn borst er af en 8 lymfeklieren er uit – allemaal schoon gelukkig.
    14 december eerste chemo, eerste kerstdag begon mij haar los te laten en op oudejaarsavond had ik vreselijke jeuk op mijn hoofd omdat de laatste haartjes aan het loslaten waren. Dit jaar een jeukloos oud-en-nieuw, heerlijk!
    Dat is nu alweer een jaar geleden. Ook ik neem mij eigenlijk niets voor, behalve om zoveel mogelijk te genieten van de simpele dingen; het leven zelf is geschenk genoeg. wat mij betreft.

    Alle goeds voor jullie allemaal in het nieuwe jaar, ik ben blij en trots dat ik jullie heb leren kennen!

  12. marer says:

    Voor allen in dit wespennest:

    Vergeet van 2008 alle nare, vervelende, zieke uren
    en spring weer vol goede moed

    2009

    tegemoet.

    Op een zo gezond mogelijk 2009. PROOST!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: