Abortus: geen aanwijzingen voor ernstige psychische gevolgen

Vanaf de eerste eeuw heeft de Kerk voorgehouden dat elke opzettelijke abortus (“abortus provocatus”) een moreel kwaad is […] Wie vruchtafdrijving bewerkt met daadwerkelijk gevolg, loopt een excommunicatie van rechtswege op

(bron)

Dat u het even weet. Daarom laat men aan gggristelijke zijde ook geen mogelijkheid onbenut u dood te gooien met onderzoekjes over abortus. Pro-life en anti-abortus-bewegingen nemen hun mond vol over de psychische gevolgen van abortus. Depressiviteit, schuldgevoelens, angst, verdriet en spijt zullen uw deel worden als u besluit uw vrucht af te drijven. Dit is beter bekend als het Post Abortus Syndroom (PAS).

Oorverdovend is de stilte aan gene zijde als er dan een onderzoek wordt gepubliceerd wat niet in de smaak valt bij de pro-lifers.

The finding that the incidence rate of psychiatric contact was similar before and after a first-trimester abortion does not support the hypothesis that there is an increased risk of mental disorders after a first-trimester induced abortion.

Daar hoor je ze niet over bij de EO of het Katholiek Nieuwsblad.

Eerst even het onderzoek er bij pakken.

Induced First-Trimester Abortion and Risk of Mental Disorder,Trine Munk-Olsen et al., N Engl J Med 2011; 364:332-339January 27, 2011 [abstract]

In een heel groot Deens onderzoek vergeleek men de gezochte hulp van vrouwen na een abortus in het eerste trimester (n=84.620) en zette dat af tegen de geschatte gezochte hulp voor de ingreep. Het ging hierbij om ernstige psychologische problemen.

The incidence rates of first psychiatric contact per 1000 person-years among girls and women who had a first abortion were 14.6 (95% confidence interval [CI], 13.7 to 15.6) before abortion and 15.2 (95% CI, 14.4 to 16.1) after abortion.

Dat is een verschil van 0,6%. Nauwelijks iets om over naar huis te schrijven. Nu wil uw Crypto de problemen die er ontstaan na een abortus helemaal niet bagatelliseren. Het is geen ingreep die je in de koude kleren gaat zitten. Zoals eerder aangegeven onderzochten Munk-Olsen et al. alleen ernstige klachten die behandeling vereisten.

Opvallend in het onderzoek was de conclusie die men trekt t.a.v. de gevolgen van een geboorte.

The corresponding rates among girls and women who had a first childbirth were 3.9 (95% CI, 3.7 to 4.2) before delivery and 6.7 (95% CI, 6.4 to 7.0) post partum.

Dat is wel een aanleiding om serieus depressief te worden (lol). Voor een bespreking van dit onderzoek kunt u zonder de fultext te lezen hier terecht.

No Psych Risk Seen from Abortion in First Trimester (MedPage Today)

First-Trimester Abortion Does Not Increase Risk of Developing Severe Mental Disorders (MedScape)

Is dit de eerste keer dat dergelijke resultaten worden gepubliceerd? Nee. Over dit onderwerp werd in 2008 al een systematic review gepubliceerd.

Abortion and long-term mental health outcomes: a systematic review of the evidence, Vignetta E. Charles et al., Contraception Volume 78, Issue 6, Pages 436-450 [abstract] [fulltext (PDF)]

A clear trend emerges from this systematic review: the highest quality studies had findings that were mostly neutral, suggesting few, if any, differences between women who had abortions and their respective comparison groups in terms of mental health sequelae. Conversely, studies with the most flawed methodology found negative mental health sequelae of abortion.

Korte bespreking van het onderzoek hier.

Hoe beter het onderzoek hoe minder gevolgen men vond. Dat is volledig in lijn met dit zeer grote onderzoek.

Is dit het laatste woord wat hier over gesproken wordt? Welnee. Deze discussie is al zo oud als de weg naar Rome (sic). As we speak wordt er in de kringen van het Vaticaan driftig gewerkt aan een publicatie.

Het Vaticaan werkt aan een document over de psychische gevolgen van abortus. Dit gaat niet alleen om trauma’s zoals depressie of angst, maar ook over de “gewoonte van abortus […] De publicatie wordt in het najaar van 2011 verwacht. De bioethicus verwees hierbij naar een studie van de Universiteit van Rome Sacro Cuore. Daaruit is gebleken dat er bij vrouwen, die veelvuldige abortussen hebben laten plegen, sprake is van een “volledig verdwijnen van de morele gevoeligheid”.

Uw Crypto kan nu al raden in welke richting dit onderzoek zijn conclusies zal gaan sturen. Ook in Nederland staat men niet stil. Het Trimbos-instituut heeft ook iets op stapel staan.

In het onderzoek staat de geestelijke gezondheid van vrouwen, die een abortus ondergaan, centraal. Hoofddoel van het onderzoek is na te gaan, of bij deze vrouwen sprake is van een verhoogd risico op psychische problemen, niet alleen ten tijde van en gedurende het leven voorafgaand aan de abortus, maar ook in de daaropvolgende jaren.

Psychische gevolgen van abortus; de kosten voor het aansluiten bij het instrumentarium van Nemesis-2 en het vergelijken met de Nemesis-2 data als referentiemateriaal. [bron]

Voor verdere verdieping geef ik u nog even wat links die ik onbesproken laat.

Psychische gevolgen van abortus en de rol van huisartsen, Prof.dr. H. Jochemsen,Directeur Prof.dr. G.A. Lindeboom Instituut (PDF).

Postabortusreacties &vergeten, vergeven en verwerken. (zie Jochemsen)
——————————————
Geen spijt van abortus (José, van der Sman, Elsevier)

Stuk op basis van onderzoek Korenromp.
————————————-
Prolife links en stukken.

Postabortus syndroom (er is hulp)

De pijn na abortus

Abortus (Cristipedia) Let op de fearmongering!!
————————-

U mag los in de comments. Bijvoorbeeld over de vraag in hoeverre de bangmakerij van de relizeloten er toe bijdraagt dat vrouwen in een depressie raken als ze abortus hebben laten plegen. Want daar zouden ze naar mijn mening eens een onderzoek naar moeten doen. Jammer genoeg was er in het besproken onderzoek geen plaats voor een subgroep ‘gelovigen’.

Heb je (psychische) klachten n.a.v. je abortus? Ga hier naar toe!

38 Responses to Abortus: geen aanwijzingen voor ernstige psychische gevolgen

  1. wilmamazone zegt:

    Zonder de links al gelezen te hebben een spontane 1e reactie:
    Vrouwen, meisjes, vrouwen, meisjes staat er altijd X tig te lezen.
    D’r is – behalve DE Maagd- nog nooit een meisje/vrouw zwanger geraakt van de H. Geest of een WC-bril.
    Gek dan dat je nooit/zelden iets hoort over psychische problemen van jongens/mannen die ervoor gezorgd hebben dat een abortus noodzakelijk werd gevonden.

    Dat heeft er m.i mee te maken hoe er nog steeds – bij ons onder een laagje vernis- over het vrouwelijk geslacht gedacht wordt.
    Van de week laaiend geworden over dit bericht:

    Meisje (14) geëxecuteerd wegens verkrachting

    Een 14-jarig meisje uit Bangladesh is door een beul doodgeslagen. De beul deed dit naar verluidt als straf omdat het meisje was verkracht.

    Het meisje woonde op het platteland van het Aziatische land, alwaar ze werd verkracht door haar neef van 40. Na de verkrachting werd het meisje beschuldigd van overspel. Nadat de familie van de verkrachter het meisje een paar klappen had verkocht, viel de veroordeling van de plaatselijke shariarechtbank op de deurmat.

    Maar liefst honderd zweepslagen zou ze ontvangen als straf voor overspel. Na tachtig zweepslagen verloor het meisje echter het bewustzijn, waarna ze naar het ziekenhuis werd overgebracht. Even later bleek ze hier te zijn overleden.

    De politie heeft inmiddels vier mensen, waaronder een geestelijke, gearresteerd voor de brute moord. Tegen veertien anderen loopt nog een onderzoek. In Bangladesh is de sharia-wetgeving namelijk onlangs verboden.

    Vorig jaar was er b.v. veel ophef over een 10-jarige die zwanger was van haar eigen vader en de moeder van het kind werd uit de kerk gezet omdat ze voor een abortus had gezorgd. Zou ik moeten opzoeken net als vele andere voorbeelden, maar wat ik nu duidelijk wil maken is dat bij dit soort artikels bij mij de stoom automatisch uit de oren komt.

  2. Ik vind je reactie wel begrijpelijk Wilma maar het is niet zo dat er voor wat mannen betreft geen aandacht hiervoor is.

    http://www.erishulp.nl/hulpnaeenabortus/index.php?paginaID=6 (pro-life-link)

    Je voorbeeld is natuurlijk schokkend. Desalnietemin is het volgens mij niet zo dat mannen alleen verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor het zwanger maken van vrouwen/meisjes. Dat lijkt mij een gedeelde verantwoordelijkheid.

  3. wilmamazone zegt:

    Dat lijkt mij een gedeelde verantwoordelijkheid.

    Dat zou het moeten zijn, maar…… in zo’n sprookjeswereld leven we nu eenmaal niet.

  4. JennyJo zegt:

    Dat heb ik ook gelezen Wilma, vreselijk, vreselijk. Ik las ook in een Engels artikel dat het volgens de shariawet mogelijk is om vrouwen die verkracht zijn te bestraffen wegens medeplichtigheid aan verkrachting. Die straf is gek genoeg altijd veel zwaarder dan de verkrachting zelf. Hoe verzint een mens het? Waar komt die vrouwenhaat toch vandaan?

    Die man heeft helemaal geen straf gehad, krijgen ze ook vrijwel nooit.

    Zulke dingen zijn om gek van te worden, van machteloze woede.

  5. wilmamazone zegt:

    Hoe verzint een mens het? Waar komt die vrouwenhaat toch vandaan?

    Het heeft te maken met het uitoefenen van macht en vrouwen o.a. zien als exclusief bezit/gebruiksvoorwerpen/rechteloze wezens.
    Het is 2011 mensen!:
    http://nos.nl/artikel/216726-vrouwenbesnijdenis-moet-gewoon-stoppen.html

    ‘Vrouwenbesnijdenis moet gewoon stoppen’

    Op het symposium in Leiden gebruiken ze bij voorkeur de term vgv, dat wil zeggen vrouwelijke genitale verminking. In de volksmond heet dat ‘vrouwenbesnijdenis’, maar eigenlijk klinkt dat veel te vergoelijkend. “Het is echt verschrikkelijk,” zegt Sams Inoussa. “In een dorpje in het noorden van Togo waar ik oorspronkelijk vandaan kom, werden in september vijftien meisjes besneden. Zes hebben dat niet overleefd.”

    Morgen is het Internationale dag tegen de Vrouwenbesnijdenis,……….

  6. wilmamazone zegt:

    En voor de mensen met een selectief geheugen:
    http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Magdalene_Sisters

    The Magdalene Sisters

    De film toont de terreur in de Ierse Magdalenakloosters, waarvan tot in 1996 meer dan 30.000 ontuchtige meisjes het slachtoffer werden. Decennialang kwamen Ierse meisjes die van enige vorm van liederlijkheid beschuldigd werden, terecht in deze vreugdeloze instellingen. Zwijgend en knarsetandend regen ze de dagen aaneen met hard werk in de wasserij, stil gebed en emotionele vernedering door verzuurde kloosterzusters.

    De film vertelt het fictieve verhaal van vier meisjes, van wie er drie op dezelfde dag in 1964 in het Magdalene-klooster van Dublin worden opgesloten. De zonde van Margaret (Anne-Marie Duff) is dat ze door een neef aangerand is; Bernadette (Nora-Jane Noone) staat te graag bij het schoolhek te praten met jongens die haar nafluiten; Rose (Dorothy Duffy) kreeg als ongehuwde vrouw een kind. De enige zonde van de naïeve — misschien lichtjes achterlijke — Crispina (Eileen Walsh) lijkt dat ze te veel zegt wat in haar opkomt. Het klooster wordt met harde hand geleid door zuster Bridget (Geraldine McEwan), die goddelijke strengheid met menselijke valsheid verwart. Tegenspraak wordt niet geduld, medelijden is onbestaand. Ontsnappen heeft geen zin: de buitenwereld, inclusief hun ouders, beschouwt de meisjes evenzeer als zondaressen die bekeerd moeten worden.

    En wie denkt dat het er in Nederland veel beter aan toeging: droom lekker verder!
    Van een abortus hadden al die slachtoffers geen last, dat dan wel weer.

  7. Dat abortus psychische gevolgen zal hebben is volgens mij een randverschijnsel voor de reli’s. Kernpunt voor hen is het vernietigen van een vrucht. Van daaruit worden de kritieken opgebouwd. Wat dat betreft is de fundi die embryopopjes door brievenbussen drukt wat rechtlijniger. Het maatschappelijk gevolg is echter dat zo iemand met de nek wordt aangekeken, behalve binnen de eigen groep. Daar schiet de evangelist natuurlijk weinig mee op. Dan is inspelen op de emotie van de vrouw een meer voor de hand liggende kwestie. Dat je dan en passant de zeggenschap van de vrouw over haar eigen lichaam en haar competentie om beslissingen te nemen passeert vergeten we even. (daar hebben religies wel vaker niet zoveel boodschap aan) Bescherm de vrouw tegen zichzelf! Vermink haar door besnijdenis, draag verhullende kleding, laat haar niet werken en ontneem het recht op abortus.

    Ik denk dat het belangrijk is om als pro-abortus-groep te benadrukken dat een abortus een serieuze ingreep is (waarvan akte) die vooral zoveel mogelijk voorkomen moet worden. Anti-conceptie, vasectomie, condooms, de hele rataplan. DAAR ligt de werkelijke winst volgens mij. Dat neemt meteen de wind uit de zeilen van reli’s die abortus afschilderen als iets dat als ‘heel gewoon’ wordt bestempeld. Het is een medische ingreep en waar die ceteris paribus voorkomen kan worden, met eenzelfde resultaat (i.c. geen kind) is er winst.

    Eens kijken wat ze daar bij cristipedia over te zeggen hebben. Hoppa! Een link waarin gerept wordt over het nalaten van het gebruik ervan door HIV+ homoseksuelen. Anticonceptie? Een link verwijzend naar een artikel waarin de paus rept over de de schuld van mannelijke onvruchtbaarheid door milieueffecten van de anticonceptiepil.

    Het Lindeboominstituut rept over de gevolgen van een morning after pill: http://www.lindeboominstituut.nl/assetmanager.asp?aid=79
    http://www.lindeboominstituut.nl/assetmanager.asp?aid=77

    Vrouwen worden onderdrukt! Over anticonceptie en ‘condoom’ is verder niets te vinden via de website.

    “for good men to do evil things, it takes religion”

  8. jetje zegt:

    Mis in de hele discussie het kind dat wel of niet ter wereld wordt gebracht.
    Soms is het kind misschien beter af als het niet geboren wordt?

  9. JennyJo zegt:

    Soms wel. Soms niet. Vaak weet je dat gewoon niet, je kunt zo weinig zeggen over hoe een kind dat er nog helemaal niet is, zijn leven en zijn handicap zal ervaren. Daarom denk ik dat de draagkracht van de ouders uiteindelijk toch het belangrijkste criterium moet zijn.

  10. jetje zegt:

    @JennyJo: voor mijn gevoel is er een verschil tussen wat “de maatschappij” of de arts erover vindt, of de vrouw zelf.

    Persoonlijk zou ik het geen prettig idee vinden dat de maatschappij, de algemene opinie, enz. vindt dat ik een kind dat niet 100% zou zijn, niet op de wereld mag laten komen. (want dan zou je iemand met mindere vermogens discrimineren en dat is niet goed, en dan krijg je dat ouders van bijv. een kind met het syndroom van Down erop worden aangekeken dat ze het niet hebben laten ‘weghalen’).

    Maar in mijn eigen afwegingen over wel of niet een abortus, zou ik wél ervoor kunnen kiezen het kind te laten weghalen wanneer ik zou weten dat het ernstig gehandicapt zou zijn. En dan zou ik het belang van het kind boven dat van mezelf stellen. Of zou jij dat beschouwen als mijn draagkracht?

    Dat is eigenlijk een rare tegenstrijdigheid.

  11. JennyJo zegt:

    voor mijn gevoel is er een verschil tussen wat “de maatschappij” of de arts erover vindt, of de vrouw zelf.

    Daarom vind ik dat de uiteindelijke beslissing bij de ouders hoort te liggen. Zij zijn immers degenen die een gehandicapt kind moeten grootbrengen en er de zorg voor hebben. Zij zijn ook degenen die moeten leven met het besluit een zwangerschap te beëindigen. Ondersteuning moeten zij in ruime mate krijgen, maar ik vind niet dat er voor hen beslist kan worden.

    Ik vind ook dat niemand, maatschappij, arts, vrienden, familie, algemene opinie of wie dan ook, het recht heeft om een oordeel te geven over de beslissing van ouders om hun kind wel of niet geboren te laten worden.

    Maar in mijn eigen afwegingen over wel of niet een abortus, zou ik wél ervoor kunnen kiezen het kind te laten weghalen wanneer ik zou weten dat het ernstig gehandicapt zou zijn. Of zou jij dat beschouwen als mijn draagkracht?

    Interessante vraag.🙂 Draagkracht is in zo’n geval dan misschien niet helemaal het juiste woord. Maar het is wél iets wat bij jou ligt, het is jouw gevoel. De buurvrouw kan wel vinden dat zo’n kind, ondanks zijn zware handicap, toch een heel gelukkig leven kan leiden. Maar dat weet je pas als je het geboren laat worden en het zijn leven heeft geleid en dus niet als je de beslissing moet nemen. Je moet dus beslissen op basis van van JIJ (de moeder) NU voelt, m.b.t. de verwachte handicap en hoe jij die ondergaat. Je tast dus deels in het duister, maar dat is niet anders bij dergelijke beslissingen. Of je het juiste hebt gedaan voor het kind zul je nooit weten. Dus kun je alleen maar kijken naar jezelf en als jij het te erg vindt, om wat voor reden dan ook, dan is het dus te erg.

    Maar dat is mijn mening maar.

  12. Mis in de hele discussie het kind dat wel of niet ter wereld wordt gebracht.
    Soms is het kind misschien beter af als het niet geboren wordt?

    Het betreft dan ook de bespreking van een onderzoek naar ernstige psychische gevolgen van abortus voor vrouwen.😀

    Ik vraag me af of ‘draagkracht’ in deze een duidelijk genoeg begrip is. Reflectie wordt daarmee moeilijk igv vrouwen die, bijv omwille van hun omgeving/religie niet kunnen kiezen voor abortus. De draagkracht (capaciteit) om een gehandicapt kind op te voeden hoeft dan niet aanwezig te zijn (in dergelijke situaties is er nl. ook een bepaalde draagkracht nodig om wel abortus te laten plegen)

    Maar ook als de draagkracht wel aanwezig is, zijn ouders imo vrij om te kiezen dat ze hun kind niet geboren laten worden. Ik zie een foetus niet als een mens en er kan dientengevolge ook geen aanspraak worden gemaakt op ‘mensenrechten’. Dat geldt echter wel voor de vrouw in wiens lichaam de vrucht groeit: haar wil is wet. Als haar wil niet bereid is, op welke grond dan ook, om een kind ter wereld te brengen, dan is die leidend, ongeacht draagkracht.

    (je zou dat natuurlijk kunnen vertalen als ‘degene die niet bereid is, heeft per definitie te weinig draagkracht’, maar ik vraag me af of je daar de precisie in de discussie mee vooruit helpt)

  13. JennyJo zegt:

    Het maakt me niet zoveel uit hoe je het noemt, waar het mij om gaat is dat in laatste instantie de vrouw dan wel de ouders bepalen of het kind geboren wordt of niet, op basis van hun eigen inschatting van wat zij aankunnen dan wel waar zij toe bereid zijn.

  14. Baas in eigen buik dus. Ik had het al als alt-tag onder het plaatje gezet.

    Bram zegt:

    Dat abortus psychische gevolgen zal hebben is volgens mij een randverschijnsel voor de reli’s. Kernpunt voor hen is het vernietigen van een vrucht.

    True. Het is echter wel een punt waar de arts ernstig rekening mee moet houden in het begeleiden van ouders die een abortus overwegen. Dat staat nog los van de eigen attitude van de arts t.a.v. abortus.

    Het is mij opgevallen dat er zo weinig berichtgeveing voor wat dit betreft over dit onderzoek is verschenen. Dan doel ik niet alleen op de pro-life of ggristelijke kant maar ook op de reguliere MSM. De laatste schrijft nu wel de krant vol met het voorstel van het CDA om de leeftijdsgrens van de ongeborene omlaag te brengen (van 24 naar 22 weken).

    Het CDA neemt voor wat dat betreft het criterium ‘levensvatbaarheid’ van de vrucht. Die is idd de laatste jaren omhoog gegaan. Daarnaast wil het CDA dat aanstaande ouders bedenktijd moeten nemen/krijgen t.a.v. abortus. Dat is een spagaat m.i. De tijd na de 20-weken echo tot de eventuele afdrijving wordt daardoor veel korter. Daarom denk ik dat het het CDA er meer aan gelegen is om sowieso weer eens te willen morrelen aan de abortuswetgeving dan dat ze werkelijk het belang van de ouders voorop stellen.

    En daar, mijheer de voorzitter, zouden ze eens iets aan moeten doen!

  15. JennyJo zegt:

    De tijd na de 20-weken echo tot de eventuele afdrijving wordt daardoor veel korter. Daarom denk ik dat het het CDA er meer aan gelegen is om sowieso weer eens te willen morrelen aan de abortuswetgeving dan dat ze werkelijk het belang van de ouders voorop stellen.

    Dat denk ik dus ook. En dat komt allemaal voort uit hun persoonlijke religieuze overtuigingen. Daar heb ik grote moeite mee.

  16. wilmamazone zegt:

    Bram zegt in reactie op Jetje:

    Mis in de hele discussie het kind dat wel of niet ter wereld wordt gebracht.
    Soms is het kind misschien beter af als het niet geboren wordt?

    Het betreft dan ook de bespreking van een onderzoek naar ernstige psychische gevolgen van abortus voor vrouwen.

    Er is n.a.v. dit item al héél wat door mijn hoofd gegaan net als over o.a. dit onderwerp dat er voor mij onlosmakelijk mee verbonden is. Dan denk ik niet alleen aan – soms traumatische- ervaringen van mezelf, maar ook die van b.v. mijn moeder, dus de generatie vrouwen voor die van mij. Ik zou er dus weer makkelijk minstens een boek over kunnen schrijven en vind ik het lastig om met een paar woorden mijn standpunten/gevoelens ect. over vrouwendiscriminatie duidelijk te maken.

    Net als bij anti-vaccinatie zou ik op de 1e plaats over anti-abortus willen zeggen:
    ‘Veel mensen danken hun goed geweten aan hun slecht geheugen’

    Quotes uit deze link van Crypto:

    Christenen zijn over het algemeen tegen abortus omdat zij ervan overtuigd zijn dat het menselijk leven door God geformeerd wordt en vanaf de bevruchting geëerbiedigd moet worden. Bij abortus gaat het niet om een stukje (minderwaardig) weefsel dat wordt weggenomen, maar om een mens die in zijn vroege ontwikkelingsfase wordt omgebracht.

    en:

    Abortus is moord op een ongeboren kindje en daarom zedelijk kwaad. Het is waarschijnlijk een gruwel, iets afschuwelijks, in de ogen van God, omdat blijkens de Schrift ook het offeren van kinderen Hem een gruwel is. Volgens de Rooms-Katholieke kerk, de grootste christelijke kerk ter wereld, is abortus toegestaan wanneer de moeder in levensgevaar verkeert. Een levensgevaarlijke ziekte van een moeder moet genezen kunnen worden, aldus het Vaticaan, zelfs als dat leidt tot de dood van haar ongeboren kind[4].

    Uitspraken van Moeder Teresa (zie foto):
    “Abortus is moord in de baarmoeder… Een kind is een geschenk van God. Als u dit kind niet wilt, geef het dan aan mij.”
    “De grootste bedreiging voor de vrede is abortus. Als een moeder in staat is haar eigen kind te doden, wat houdt er mij dan tegen om u te doden en u mij? Niets!”
    “Het is jammerlijk te beslissen een kind te laten sterven, zodat u kan leven zoals u dat wenst.”

    Kortom: élke bevruchting is een geschenk van God, dus ongeacht hoe die bevruchting tot stand is gekomen. Verkrachtig, incest, leeftijd van het meisje zijn o.a. niet ter zake doende en al hélemaal niet of het ongeboren kind wel of niet lichamelijk en/of geestelijk gezond is. Het is niet aan ons stervelingen om te beoordelen welke hoogstaande bedoeling/rijke ervaring daar in de Hemel over bedacht is.

    Voorbehoedsmiddelen zijn nog steeds verboden voor de katholieken, behalve af en toe onthouding maar niet te lang. Dat maakte Pastoor -nog tot in de jaren 70 v.d. vorige eeuw- wel duidelijk bij een huisbezoekje als de dikke buik/kind zoveel wat te lang achterwege bleef naar zijn zin. Het was/is een ernstige zonde om niet te voldoen aan de huwelijkse plichten.

    Een ander ritueel is ook in de vergeethoek geraakt, maar illustreert de minderwaardige positie van vrouwen binnen de kerk.
    Nooit gezegd/mogen zeggen: ‘maar vanavond heb ik hoofdpijn’ en zo’n 40 dagen na de geboorte van elk kind naar het Maria-altaar moeten om weer rein te worden. Ook fijn voor manlief dat schone, omdat ie daarna zijn rechten weer officiëel kon opeisen. Niet zo ingewikkeld dus om elk jaar een kind op de wereld te zetten zoals in het verleden regelmatig gebeurde.

    Er valt niet veel over te vinden, maar hier een voorbeeld:

    Als vroeger een vrouw een kind had gekregen, deed ze haar “kerkgang”. Voor veel vrouwen was de manier waarop deze kerkgang plaatsvond, en de achterliggende gedachte, namelijk dat de vrouw gereinigd moest worden omdat zij een kind gebaard had, traumatisch. Ook het achter de pastoor of kapelaan aan moeten lopen, met gebogen hoofd, de sjerp of de stola van de pastoor of kapelaan vasthoudend, en zo naar het Maria-altaar.

    (De nodige superbrave huismoedertjes werden -tot hun grote verbazing- wèl geconfronteerd met deze of gene geslachtziekte omdat de leuter van de nodige superbrave huisvadertjes niet rein te houden was.)

    Had ik al gezegd dat ik er minstens één boek over kon schrijven?

    Bram:

    Ik vraag me af of ‘draagkracht’ in deze een duidelijk genoeg begrip is.

    Draagkracht doet me óók denken aan de letterlijke kracht van een vrouwenlichaam om in haar buik een kind te dragen/voldragen èn aan verdraagkracht. Nog steeds krijgen vrouwen schuldgevoelens aangepraat omdat dat in het straatje te pas komt van de nodige heren van de schepping/o.a. Paus en Co..

    Het komt ook buiten de kerk in het straatje te pas dat meisjes/vrouwen tegenwoordig nog maar al te vaak verantwoordelijk worden gehouden voor ongewenste zwangerschap/de anti-conceptie. Had ze maar beter op moeten passen, dus ‘eigen schuld dikke bult’. De weg naar de abortuskliniek wordt nog maar al te vaak alleen afgelegd of hoogstens in gezelschap van de eigen moeder.
    Het mag dan tegenwoordig steeds meer op een luxeprobleem lijken, maar dat is het meestal niet. Uitzonderingen bevestigen uiteraard ook hier de regel.

    Zolang er dus nog zo duidelijk met meerdere maten gemeten wordt ben ik eerlijk gezegd een voorstander van volledig ‘Baas in eigen buik’. Of moeten we weer terug naar o.a. de stiekeme- vaak erbarmelijke- praktijken van de zogeheten Engeltjesmakers die met breinaalden e.d. in vieze achterafkamertjes het tij probeerden te keren van vrouwen die voor hun 30e regelmatig zwanger bleken van b.v. nummer 8 of 9?

    Niet dat ik het altijd eens ben hoe er tegenwoordig steeds vaker naar het krijgen van kind(eren) gekeken wordt -als de aanschaf van een consumentenartikel-, maar dat is een ander hoofdstuk.

  17. dat komt allemaal voort uit hun persoonlijke religieuze overtuigingen. Daar heb ik grote moeite mee.

    Je kunt de manier waarop iemand aan z’n persoonlijke overtuiging komt (meestal) niet verbieden. Dat moet je ook niet willen.

    Ik kan me hier echter wel over opwinden. Eerder verzekerde Rutte zich al van de steun van de SGP (+ twee zetels) door toe te zeggen niet aan de abortuswetgeving te willen morrelen. De CDA-ratten zien hun kans weer schoon en schakelen een tandje bij. Als het lelijke eendje in de coalitie -want dat zijn ze- even snel voor de provinciaalse verkiezingen het geslonken achterbannetje tevreden stellen. Ze schuiven, als braafste jongetje van de klas, weer even aan op de voorste banken tijdens de mis. Kijk eens wat wij (proberen) binnen (te) halen!!! Daar heeft u het CU en de SGP niet voor nodig [/backstab]. Tegelijkertijd is het een serieuze aanval in/op de rug(gengraat) van de VVD en het duo Rutte/Schippers. Win/win/win.

    Had ik al gezegd dat het ratten zijn?

  18. JennyJo zegt:

    Je kunt de manier waarop iemand aan z’n persoonlijke overtuiging komt (meestal) niet verbieden. Dat moet je ook niet willen.

    Dat wil ik ook niet. Waar ik moeite mee heb is dat ze algemeen geldende voorschriften c.q. wetten willen maken op basis van hun persoonlijke overtuiging. Dat is niet alleen morrelen aan de abortuswetgeving, dat is ook op slinkse wijze morrelen aan de scheiding van kerk en staat en dat zou niet beloond moeten worden. Religie is een privézaak. Zij kunnen voor zichzelf beslissen over al of niet abortus en daar regels over uitvaardigen aan hun gelovigen, maar zij mogen de normen die zij daarbij als uitgangspunt nemen, niet opleggen aan andersdenkenden.

  19. Het maakt me niet zoveel uit hoe je het noemt, waar het mij om gaat is dat in laatste instantie de vrouw dan wel de ouders bepalen of het kind geboren wordt of niet, op basis van hun eigen inschatting van wat zij aankunnen dan wel waar zij toe bereid zijn.

    Precies. En in dat besluit is de bereidheid van de ouders om een kind op de wereld te zetten – in welke omstandigheid dan ook – minstens net zo belangrijk als de mate waarin ze zouden kunnen voorzien in een opvoeding/omgeving (‘draagkracht’) etc. Ik zou willen zeggen: de enige factor die van belang is. Zoals je dus ook stelt. Dat geldt zowel voor degene die weet een ernstig gehandicapt kind te gaan baren, als degene die na 22 weken een gezond kind laat weghalen. Ik ben altijd een beetje huiverig wat betreft woordkeuze in deze. (breek me de bek niet open over discussies die ik hierover heb gehad :D) We zitten wat dat betreft met het een en andere aan ‘erfenissen’, zoals liederlijk beschreven door ons Wilmamazone.

    True. Het is echter wel een punt waar de arts ernstig rekening mee moet houden in het begeleiden van ouders die een abortus overwegen. Dat staat nog los van de eigen attitude van de arts t.a.v. abortus.

    Bedoel je dat in de zin van: dat is iets waar de arts voorlichting over moet geven, of dat er in het traject reeds rekening moet worden gehouden met mogelijke psychische gevolgen? (of beide natuurlijk)

    Het is mij opgevallen dat er zo weinig berichtgeveing voor wat dit betreft over dit onderzoek is verschenen. Dan doel ik niet alleen op de pro-life of ggristelijke kant maar ook op de reguliere MSM. De laatste schrijft nu wel de krant vol met het voorstel van het CDA om de leeftijdsgrens van de ongeborene omlaag te brengen (van 24 naar 22 weken).

    Ik kan daar wel het een en ander aan speculaties op loslaten.🙂

    Het CDA neemt voor wat dat betreft het criterium ‘levensvatbaarheid’ van de vrucht. Die is idd de laatste jaren omhoog gegaan. Daarnaast wil het CDA dat aanstaande ouders bedenktijd moeten nemen/krijgen t.a.v. abortus. Dat is een spagaat m.i. De tijd na de 20-weken echo tot de eventuele afdrijving wordt daardoor veel korter. Daarom denk ik dat het het CDA er meer aan gelegen is om sowieso weer eens te willen morrelen aan de abortuswetgeving dan dat ze werkelijk het belang van de ouders voorop stellen.

    God denkt wel aan de ouders, het CDA aan de ‘fruits of their loin’.

  20. zij mogen de normen die zij daarbij als uitgangspunt nemen, niet opleggen aan andersdenkenden.

    Het kan. Dus het mag. Religie=zendingsdrang want zonder religie vaart niemand wel en kan je niet leven. [/Balkenende]

    Het is allemaal niet zo moeilijk. Zo af en toe moet je die proefballonnetjes die van de bijbelbeltse velden overwaaien naar de gewone wereld, rigoureus met de shotgun uit de lucht halen. Daar moet je heel consequent in zijn. We gaan voor de ‘calm, submissive state’.
    Om dit pijnlijke proces te ontlopen (het blijven angstbijtertjes) stel ik, als extra maatregel, voor gedeeltes van Nederland niet meer te bevoorraden met helium. Dat heeft als bijkomend voordeel dat ze niet meer zo raar keffen.

  21. wilmamazone zegt:

    Een artikel uit 2006:
    http://www.kennislink.nl/publicaties/abortus

    Abortus
    Abortus wordt wel degelijk beïnvloed door de kerk. In katholieke landen komt abortus minder voor dan in protestante landen en in landen met veel katholieken is de wetgeving vaak strenger, evenals de mening over abortus. De Verenigde Staten blijven echter raadselachtig.

    Wetgeving
    Abortus is niet in alle landen in dezelfde mate toegestaan. Er zijn verschillende redenen voor een abortus: om het leven van de vrouw te redden, voor de fysieke gezondheid van de vrouw, voor de mentale gezondheid van de vrouw, in geval van verkrachting of incest, wanneer er gebreken zijn aan de foetus, en om economische of sociale redenen.

    De eerste en belangrijkste reden waarvoor men abortus toestaat, is om……

  22. JennyJo zegt:

    Het kan. Dus het mag.

    Dat het kan betekent niet dat het mag.

    Zo af en toe moet je die proefballonnetjes die van de bijbelbeltse velden overwaaien naar de gewone wereld, rigoureus met de shotgun uit de lucht halen. Daar moet je heel consequent in zijn.

    Dat zeg ik.

    Praat me niet van die hondenfluisteraar! Maar dat is een ander onderwerp.

  23. Dat het kan betekent niet dat het mag.

    So sue me!*

    * A defiant challenge for an adversary to escalate a dispute.

  24. JennyJo zegt:

    O ja, Wilders.

    Ziek word ik van die man.

  25. wilmamazone zegt:

    Bram zegt:

    Ik ben altijd een beetje huiverig wat betreft woordkeuze in deze. (breek me de bek niet open over discussies die ik hierover heb gehad ) We zitten wat dat betreft met het een en andere aan ‘erfenissen’, zoals liederlijk beschreven door ons Wilmamazone.

    Om ’t over woordkeuze te hebben:
    liederlijk ???!!! Dat betekent ‘zeer zedeloos’ voor zover ik weet………….

    CryptoEdit: Testing 1,2,3……nog maar één op Wilma’s gezondheid.😯

  26. @Wilmamazone: Precies, de kerk zou er van gruwelen🙂 Goddeloos!

    Om dit pijnlijke proces te ontlopen (het blijven angstbijtertjes) stel ik, als extra maatregel, voor gedeeltes van Nederland niet meer te bevoorraden met helium. Dat heeft als bijkomend voordeel dat ze niet meer zo raar keffen.

    *proest*

  27. wilmamazone zegt:

    Zo kan die wel weer heren!

    *alles went behalve een vent*

  28. wilmamazone zegt:

    De pastoor gaat op huisbezoek bij Kees en Mien. Zij zijn een jaar
    getrouwd.
    De pastoor informeert: “Nog geen gezinsuitbreiding hier?”
    “Nee”, zegt Kees, “We oefenen vaak, maar het is ons nog niet gelukt”
    “Nou” zegt de pastoor, “ik ga deze week naar Rome en daar zal ik een
    kaars opsteken voor jullie”
    Vijf jaar later gaat de pastoor weer eens op huisbezoek.
    Mien komt naar voren en veegt haar handen af aan haar schort.
    “En Mien hoe gaat het hier?”, vraagt de pastoor.
    “Goed mijnheer pastoor. Wij hebben vier kinderen. Ons Bartje, Mientje,
    Hiske en kleine Jan”
    “Kijk eens aan, kijk eens aan” zegt de pastoor. “Is Kees ook thuis?”
    “Nee mijnheer pastoor, hij is naar Rome”
    “Naar Rome? Wat gaat hij daar doen?”
    “De kaars uitblazen, mijnheer pastoor!”

  29. wilmamazone zegt:

    Nog een duik in het verleden.
    De Bond voor Groote Gezinnen:
    http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/3490385/items/3494833/

    Het gevaar van de werkende vrouw

    De Bond voor Groote Gezinnen heeft in de landelijke politiek nooit veel invloed gehad. Het standpunt, dat de plaats van de vrouw thuis was, bij de kinderen, werd echter door velen onderschreven. In 1936 diende de katholieke minister van Sociale Zaken Romme een wetsvoorstel in dat moest leiden tot een totaal werkverbod voor getrouwde vrouwen. Vooral veel onderwijzeressen zouden hierdoor hun baan verliezen. Van Meegeren reageerde tevreden: ‘Verheugend is het feit dat met 1 jan. 1937 de gehuwde onderwijzeres uit de school moet. Haar plaats is aan de haard. Getroffen zullen daardoor worden bijna uitsluitend de modern gehuwde onderwijzeressen uit de groot-steden, vooral uit Amsterdam, waar men 945 van zulke exemplaren aantreft, die te samen 465 kinderen hebben voortgebracht, d.i. nog geen half kind per huwelijk.’

    Het wetsvoorstel was koren op de molen van de Bond voor Groote Gezinnen, maar ook, paradoxaal genoeg, een stimulans voor de feministische beweging. Die bevond zich begin jaren dertig in enigszins ingeslapen toestand, omdat met de invoering van het vrouwenkiesrecht in 1919 haar belangrijkste doelstelling was bereikt. Het voorstel van Romme blies de beweging nieuw leven in. Overal kwamen vrouwen bijeen om te protesteren tegen het feit dat straks alle getrouwde vrouwen gedwongen waren om thuis te zitten. En met succes, want in 1938 verdween het wetsvoorstel geruisloos van tafel. Van Meegeren schreef teleurgesteld in de kantlijn van zijn speech: ‘Helaas gesaboteerd!’

    Noot van liederlijk exemplaar:
    Het Katholieke Onderwijs -nog lang onder beheer van voornamelijk religieuzen- vond evengoed een oplossing. Als de onderwijzeres voor de kerk trouwde -het wettelijk huwelijk telde niet mee (ook dan seks nog verboden)- kreeg ze haar ontslag. Die regel is pas in 1970 veranderd. Het heeft wat langer geduurd voordat het niet meer immoreel werd gevonden dat een katholieke onderwijzeres na de geboorte van kind(eren) weer voor de klas ging staan. Dat werd sowieso voor alle kath. vrouwen not-done gevonden.

    2011 Crypto:

    Zo af en toe moet je die proefballonnetjes die van de bijbelbeltse velden overwaaien naar de gewone wereld, rigoureus met de shotgun uit de lucht halen. Daar moet je heel consequent in zijn.

    Hélemaal mee eens! Er is vrouwen al meer dan genoeg onnodig leed aangedaan.

  30. wilmamazone zegt:

    http://www.katholiekgezin.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=1820&Itemid=1

    Nieuws
    Massale opkomst Marsen voor Leven
    dinsdag 25 januari 2011

    quote:

    Het is schrijnend om te moeten ontdekken dat in het Nederlands taalgebied – bij publicatie van dit bericht – er GEEN EEN Nederlandse bron op internet te vinden is die over de Mars voor het Leven publiceert. Wel vonden we nog een Vlaamse site waarop vermeld staat dat rond 10 januari alle Vlaamse parlementsleden een brief hebben ontvangen met een foetusmodel van 10 weken. Bedoeling van de organiserende Beweging voor Christelijke Solidariteit is meer aandacht en middelen voor abortuspreventie. Schokkend op deze site, maar ook tekenend, is de zinsnede: “Het aantal abortussen in ons land (België) blijft immers stijgen en dat al 20 jaar lang (18.870 in 2009). In ons land worden per dag gemiddeld 60 kinderen of 3 klasjes geaborteerd. Dit is een middelbare school per week.”

    In Brussel zal op 27 maart voor de tweede keer een Mars voor het Leven plaatsvinden.

    en:

    In Nederland organiseert Schreeuw om Leven al jaren een Mars voor het Leven. Deze vindt steeds plaats op of rond de 18e december, de datum waarop in Nederland in 1980 de abortuswet werd aangenomen. In Nederland vinden jaarlijks ruim 30.000 abortussen plaats.

    http://www.katholiekgezin.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=648&Itemid=54

    quote:

    “Ja” tegen de natuur

    Als christenen geloven we dat man en vrouw wonderen zijn van Gods schepping. God maakt zich afhankelijk van de vruchtbaarheid van man en vrouw om nieuw menselijk leven te scheppen. Die vruchtbaarheid is daarom een zeer bijzondere kracht, die ook verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Natuurlijke methoden voor geboorteregeling bieden een solide basis om die verantwoordelijkheid samen te kunnen beleven en dragen.

    en:
    (klinkt als alternatieve geneeswijze red. liederl. exempl.)

    In de media (en gesteund door de farmaceutische industrie) worden de natuurlijke methoden regelmatig als onbetrouwbaar en/of als onmenselijk zwaar afgespiegeld. Mits goed toegepast zijn deze methoden echter zeer betrouwbaar (doorklik naar ‘zekerheid van methoden’) In de praktijk blijken het ook bij uitstek menselijke methoden te zijn, die man en vrouw in hun waarde laten, en helpen elkaar steeds meer te waarderen en respecteren. Degenen die natuurlijke methoden gebruiken geven aan, dat deze bron kunnen zijn van grote vreugde en gezamenlijk geluk. Elk echtpaar zoekt hierin zijn eigen weg. Hierdoor zijn natuurlijke methoden ook communicatie-bevorderende methoden.

  31. JennyJo zegt:

    Hierdoor zijn natuurlijke methoden ook communicatie-bevorderende methoden.

    He ja, gezellig samen praten over hoe we het niet doen.

  32. wilmamazone zegt:

    He ja, gezellig samen praten over hoe we het niet doen.

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Periodieke_onthouding

    Periodieke onthouding is een methode van anticonceptie die zich baseert op de menstruatiecyclus van de vrouw. Deze werkt door geslachtsgemeenschap tot de onvruchtbare periode van de vrouwelijke cyclus te beperken. De methodezekerheid van de meest gebruikte methode, de zogenaamde sympto-thermale methode, behoort tot de hoogste graad. De kans op een zwangerschap bij honderd echtparen die de methode correct gebruiken gedurende een jaar, de zogenaamde Pearl-Index, ligt lager dan 0,4%.

    Net zoals bij alle andere anticonceptiva is de methode minder betrouwbaar als ze niet nauwkeurig wordt toegepast. Het is verder de enige vorm van contraceptie die binnen het concept van verantwoord ouderschap wordt toegestaan door de Katholieke Kerk.

    quote:

    Geschiedenis

    De periodieke onthouding werd in het Nederlandse taalgebied geïntroduceerd in 1930. De katholieke arts J.N.J. Smulders publiceerde het boek ‘Periodieke onthouding in het huwelijk: methode Ogino-Knaus’. Smulders populariseerde artikelen uit de vakbladen van de Japanse arts Kyusaku Ogino en zijn Oostenrijkse collega Herman Knaus. Hun vaststelling dat de eisprong 12 tot 16 dagen voor de menstruatie plaatsvindt, vormde de basis voor de betrekkelijk simpele kalendermethode. Deze sloeg aan omdat zij door de clerus althans niet verboden werd. Ze was niet helemaal betrouwbaar, maar leidde al spoedig tot kleinere gezinnen.

    In 1935 werd de methode Ogino-Knaus aanzienlijk verbeterd door de Duitse priester Wilhelm Hillebrand. In zijn methode diende de vrouw elke ochtend haar lichaamstemperatuur op te nemen en te noteren. Aan de hand van het patroon kon ze dan nauwkeuriger de vruchtbare dagen vaststellen dan louter op basis van de kalender.

    Het Australische artsenechtpaar John en Eveline Billings kwam in de jaren 1950 met de naar hen genoemde methode, waarbij de vrouw slijmvorming in de cervix moest waarnemen. Ook hier wordt geen hoge graad van betrouwbaarheid bereikt.

    In 1965 kwam de Oostenrijkse arts Josef Rötzer met een combinatie van de methodes-Hillebrand en Billings. Deze ‘sympto-thermale methode’ geldt als bewerkelijk maar betrouwbaar.

    quote:

    Voor- en nadelen

    Voorstanders van de sympto-thermale methode geven aan dat ze de voorkeur aan deze methode geven omwille van de volgende voordelen:

    *vrij van bijwerkingen,
    *natuurlijk: ze grijpt niet in in de lichamelijke functies (er hoeven geen pillen te worden geslikt of voorwerpen ingebracht in de baarmoeder),
    *weinig of geen religieuze bezwaren

    De belangrijkste nadelen zijn:

    *de methoden zijn zeer bewerkelijk
    *eisen een grote mate van (zelf)discipline
    *pas bruikbaar na ongeveer 3 maanden observatie
    *onbetrouwbaar bij typisch gebruik

    http://www.nvsh.nl/anticonceptie/onthouding.htm

    De slijmmethode en de temperatuurmethode of een combinatie van beide methoden, zijn bij een uiterst zorgvuldige toepassing redelijk betrouwbaar. De ervaring leert dat de betrouwbaarheid van periodieke onthouding in grote mate afhankelijk is van de inzet en de motivatie van de vrouw.

    (vet door mij)
    Tja…en wie wordt er dan in grote mate verantwoordelijk gehouden voor tóch een ongewenste zwangerschap en voelt zich schuldig/wordt door anderen geacht zich schuldig te voelen?
    Of wordt er dan meteen spontaan geroepen:’Oh wat heerlijk, geweldig, magneprachtig dit onverwachte geschenk van O.L. Heer!’?
    Of toch maar stiekem naar de abortuskliniek bij wijze van grote uitzondering?
    Wie het weet mag het zeggen.

  33. wilmamazone zegt:

    PVV heeft een standpunt over abortus, en toch ook weer niet

    De verwarring groeit over het abortusstandpunt van de PVV. De partij weigert al weken te reageren op het CDA-plan om de abortusregels aan te scherpen. Woensdag leek er een PVV-standpunt te zijn, maar dat werd prompt ingetrokken.

    In het woensdag verschenen boek Echo, prenataal onderzoek en keuzevrijheid van journalist Maarten Slagboom zegt PVV-Kamerlid Karen Gerbrands dat het niet langer de vrouw zelf moet zijn die bepaalt of er abortus nodig is, maar haar arts. Gerbrands vindt dat de beroepsgroep criteria moet formuleren op basis waarvan abortus mag.

    Gerbrands: ‘Artsen zouden een lijst moeten opstellen. Als ouders dan horen dat hun kind geen aandoening heeft die ernstig genoeg is voor abortus, dan hebben ze gewoon voor hun kind te zorgen. Zelfbeschikking is mooi, maar verantwoordelijkheid ook. Het moet duidelijk zijn……………………………

  34. wilmamazone zegt:

    http://nos.nl/audio/217606-het-oog-de-moeilijkste-keuze-uit-je-leven.html

    Het Oog: De moeilijkste keuze uit je leven

    Audio Echo, prenataal onderzoek en keuzevrijheid. Onder deze wat klinische titel schreef journalist Maarten Slagboom een indringend boek over zijn ervaring met een zeer moeilijke beslissing in zijn leven. Vijf jaar geleden bleek bij prenataal onderzoek dat zijn dochtertje meervoudig gehandicapt geboren zou worden. Uiteindelijk besloten zijn vrouw en hij de zwangerschap af te breken. Clairy Polak praat met Maarten over zijn boek en over de onzekerheden tijdens een zwangerschap.

    http://maasla.wordpress.com/

    Maarten Slagboom. Interviews, artikelen, research

    http://augustus.nl/result_nieuws.asp?Id=1788

    http://augustus.nl/result_nieuws.asp?Id=1783
    Maarten Slagboom bij Met Het Oog Op Morgen (8-2-2011)
    Vanavond spreekt Maarten Slagboom op Radio 1 om 23.00 uur in Met Het Oog Op Morgen over zijn nieuwe boek Echo – prenataal onderzoek en keuzevrijheid.
    U kunt hier de uitzending beluisteren, Slagboom is vanaf minuut 45:15 aan het woord.

    Maarten Slagboom interviewt in dit boek artsen, politici, wetenschappers en andere betrokkenen, en hij beschrijft zijn persoonlijke ervaringen. Hij legt bloot hoe het samenspel van voortschrijdende technologie, politieke compromissen en overtuigingen van medisch specialisten en ethici steeds meer ouders voor genadeloos ingewikkelde dilemma’s plaatst.

  35. Naud zegt:

    @ cryptocheilus: Zevert niet, get a life. Ik vind persoonlijk dat je een vrij gekleurd stukje hebt geschreven, Laat ik zeggen.. ik hoop dat je zelf inziet dat je punt die je probeert te maken doordrenkt is met haat (rara tegen wie).

    “In 2008 al”.. nouw nouw, toen al!? :O we slaan de historieboeken erop na..

  36. wilmamazone zegt:

    http://www.trouw.nl/opinie/podium/article3426963.ece

    Alleen abortus bij ondraaglijk lijden
    Beschouw abortus als een vorm van euthanasie. Dat leidt tot minder abortussen, maar ook tot meer acceptatie.

    PVV-Kamerlid Karen Gerbrands pleit voor een grotere rol van de behandelend arts in de beslissing over abortus. Zij vindt dat er een medische afweging gemaakt moet worden of een zwangerschap al dan niet afgebroken wordt. Het criterium moet zijn: kan een kind leven zonder al te veel pijn en ellende. De PVV is voorstander van een verlaging van de huidige abortusgrens van 24 naar 14 weken.

    Zonder het bevochten idee van ’baas-in-eigen-buik’ teniet te willen doen, is het voorstel van Gerbrands verrassend interessant. Bovendien komt het voorstel uit onverdachte hoek. De PVV is geen confessionele partij als ChristenUnie of SGP, die wellicht religieuze motieven hebben om aan de ’verworvenheid’ van abortus te morrelen.

    De politieke en ethische discussie rond zwangerschapsafbreking spitst zich toe op twee facetten. Wanneer spreken we over ’leven’? En: wie bepaalt uiteindelijk over de afbreking van de zwangerschap?

    De eerste vraag is filosofisch-religieus van aard:……….

  37. wilmamazone zegt:

    http://nos.nl/artikel/219650-rutte-geen-wijziging-abortustermijn.html

    Rutte: geen wijziging abortustermijn

    Het kabinet is niet van plan om de abortustermijn te verkorten. Premier Rutte heeft dat vandaag gezegd. De premier zei dat nieuwe wetenschappelijke inzichten bekeken moeten worden, “maar volgens mij is dat wetenschappelijk bewijs er helemaal niet.”

    In het EO-programma Moraalridders kreeg de premier gisteren de vraag………..

  38. @ Naud

    ik hoop dat je zelf inziet dat je punt die je probeert te maken doordrenkt is met haat (rara tegen wie)

    Ik ben lief en heb een hekel aan raden. Over het onderzoek (in 2008) valt te zeggen dat het een samenvatting is van veel onderzoeken die er daarvoor waren gepubliceerd.

    get a life

    LOL

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: