Bugs in medicine: Ben Goldacre over publicatie bias

Ben’s CV

‘Bias’ is – in het kort – ieder verschil (in gevonden effect) tussen een onderzoek en de werkelijkheid. Er zijn al lang veel verschillende vormen bekend en beschreven[1]. Vele hebben te maken met het opzetten en uitvoeren van individuele onderzoeken en zijn niet altijd te voorkomen (maar vaak ook wel). Een bijzonder vervelende vorm van bias heeft echter niet direct van doen met het opzetten en utivoeren van onderzoek: publicatie bias. Bij deze vorm van bias is er sprake van een scheve verdeling tussen de eigenschappen van onderzoeken die wel gepubliceerd zijn en onderzoek die niet gepubliceerd zijn. Velen zullen zich de affaire rond antidepressiva [2] of Tamiflu[3] herinneren hetgeen een zeer duidelijk gevalletje publicatie bias aan het licht bracht.

Wie beter dan Ben Goldacre om er een boekje over open te doen? Het filmpje is niet zeer recent, maar niettemin nog steeds relevant[4] als het gaat om deze duidelijke bug in medicine:

Bronnen

  1. Sackett, D. L. (1979). Bias in analytic research. Journal of chronic diseases, 32(1-2):51-63.
  2. Kirsch, I., Deacon, B. J., Huedo-Medina, T. B., Scoboria, A., Moore, T. J., & Johnson, B. T. (2008). Initial severity and antidepressant benefits: A Meta-Analysis of data submitted to the food and drug administration. PLoS Med, 5(2):e45+. [fulltext]
  3. Doshi, P., Jefferson, T., and Del Mar, C. (2012). The imperative to share clinical study reports: Recommendations from the tamiflu experience. PLoS Med, 9(4):e1001201+. [fulltext]
  4. Hart, B., Lundh, A., and Bero, L. (2012). Effect of reporting bias on meta-analyses of drug trials: reanalysis of meta-analyses. BMJ, 344 [fulltext]

met dank aan een studiegenoot die me op de hoogte bracht van het filmpje!

Advertenties

84 Responses to Bugs in medicine: Ben Goldacre over publicatie bias

  1. Bespreking van studie Bem ( Goldacre vanaf 1.00)

    Feeling the Future: Experimental Evidence for Anomalous Retroactive Influences on Cognition and Affect, Daryl J. Bem

    Hierrrrr

    https://cryptocheilus.wordpress.com/2011/01/07/paranormaal-ik-zie-ik-zie-wat-jij-niet-ziet/

  2. Ik schreef hier ook al eerder over n.a.v. een stuk van Goldacre gepubliceerd in BMJ.

    https://cryptocheilus.wordpress.com/2009/12/02/is-de-evidence-in-evidence-based-medicine-betrouwbaar-bewijs/

    Hier kan je de fulltext van Goldacre lezen…
    http://www.badscience.net/2009/12/by-me-in-the-bmj-the-dodginess-of-drug-company-trials/

    Another common problem is that the industry can choose which data to publish, and which to leave unavailable.[…] Equally concerning is the routine grind of publication bias, where disappointing negative results on the benefits of treatments quietly disappear.

    Vreemd genoeg zijn de stukken in BMJ niet open-acces meer, dus het weerwoord is niet meer in FT te lezen zonder inloggen…

  3. Hoe meer ik leer van EBM hoe meer ik het idee krijg dat er een belangrijk aspect ontbreekt in deze wereld: vrijelijk beschikbare COMPLETE datasets van welk onderzoek dan ook. Dat zou een ronduit belachelijke vooruitgang kunnen betekenen als het gaat om systematische reviews. Het is al schipperen om uit gepubliceerde artikelen voldoende info te halen om vervolgens bij auteurs te bedelen. Laat staan dat er grote delen in de grijze/ongepubliceerde literatuur belanden. Een trailregister is volgens mij een goede zaak, maar ik zou nog een stap verder dan Goldacre willen gaan.

  4. Jan Willem Nienhuys says:

    Ik snap niet waarom het zo moeilijk is. Voor een medicijn wordt goedgekeurd moet het bedrijf eerst gegevens van de trials overleggen voor de goedkeuringscommissie. Dan zou je dus het volgende tafereel kunnen krijgen.

    “Dag meneer, u wilt uw middel goedgekeurd hebben, maar we zien zo al een aantal ernstige problemen.
    1. Trial 3 staat helemaal niet in het register van aangemelde trials.
    2. In dat register staan twee trials waarvan u de gegevens niet overlegt.
    3. In trial 1 is de registratiedatum na het ogenblik van recrutering van de eerste patiënt
    4. In trial 5 is het eindpunt anders dan wat in het register staat.
    5. In trial 4 gebruikt u een andere statistische toets dan die u in het register aankondigde.

    Dat zijn zes redenen om uw aanvraag niet in behandeling te nemen. Dient u maar een nieuwe aanvraag in. Ons register van de trials voor een eventuele hernieuwde aanvraag voor dit middel gaat heden open. Alle trials die u al gedaan heeft, zullen we negeren.
    Wij begrijpen dat die trials u een half miljard hebben gekost, en we hopen dat u het verder uit uw hoofd zult laten zich niet aan de regels te houden. Hier heeft u de hele handel terug. Tot ziens.”

    Een dieperliggende reden (denk ik) is wat ik maar even het p-value fetisjisme noem. Het hele idee van de p-waarde is gebaseerd op de volgende opzet:
    1. een specifieke nulhypothese wordt opgesteld: “X en Y verschillen in een bepaald opzicht niet van elkaar”.
    2. een proef wordt ontworpen die op een zo geloofwaardige manier de nulhypothese test.
    3. de proef wordt uitgevoerd. De p-waarde (dat is er dus maar 1) wordt berekend.
    p=0,05 = ‘de moeite waarde om een betere proef te doen”
    p=0,001 = ‘tijd voor een onafhankelijke duplicatie’

    Meer dan één p-waarde gerapporteerd: auteur heeft het hele idee niet begrepen, en het artikel is niet de moeite waard, want als hij/zij eigenlijk niet snapt waar et om gaat, dan zal er nog wel meer mis zijn.

  5. Jan Willem, doe’s een open sollicitatie! Je vergeet overigens qua p-waarde: p=0,07: misschien was de steekproef te klein; tijd om een beter onderzoek te doen :).

  6. wilmamazone says:

    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2672/Wetenschap-Gezondheid/article/detail/3333545/2012/10/18/Farmaceuten-moffelen-negatief-onderzoek-weg.dhtml

    De farmaceutische industrie houdt negatieve uitkomsten van medicijnonderzoek nog steeds buiten beeld. Driekwart van de negatieve resultaten wordt niet in vakbladen gepubliceerd, maar op weinig gelezen websites. Zo omzeilt de industrie de publicatieplicht.

    Dat concludeert Jarno Hoekman in zijn proefschrift waarop hij vandaag aan de Technische Universiteit Eindhoven promoveert. Volgens Hoekman stoppen farmaceuten ……..

    eindquote:

    Alle studies moeten worden gepubliceerd, zegt bijzonder hoogleraar farmaceutische geneeskunde Henk Jan Out. ‘De industrie heeft zich daaraan gecommitteerd. Als sommige bedrijven zich daar niet aan houden, moeten ze daarop worden aangesproken.’

  7. Voor mensen die graag wat lezen is hier het komplete proefschrift van meneer Hoekman:

    Science in an age of globalisation

  8. wilmamazone says:

    Ben Goldacre vers van de pers:
    Questions in Parliament, and a briefing note on missing trials

    Doctors need the results of clinical trials to make decisions. Unfortunately, drug companies and researchers are allowed to withhold information about clinical trials from doctors and patients if they wish to. This means that we are misled about the benefits and risks of treatments. We can be misled into prescribing an expensive new drug, for example, when in reality an older cheaper one is more effective. Patients are harmed and money is wasted.

    This problem is extremely well documented in medicine, and widely discussed within the profession. Legislators have failed to engage on the issue. Our current best estimate is that half of all the clinical trials that are conducted and completed are never published in academic journals, and trials with positive results are twice as likely to be published.

  9. wilmamazone says:

    Stok in het hanenhok:
    Henk Jan Out vraagt zich af:
    Bad Pharma™ of Bad Ben?

    Wie na het lezen van het boek nog een geneesmiddel durft te slikken is een masochist. De industrie geeft immers van alle geneesmiddelen een vertekend beeld, de gezondheidsautoriteiten doen daar vrolijk aan mee en patiënten worden vergiftigd. Medische tijdschriften deugen ook niet. Eigenlijk deugt niemand in het boek behalve Goldacre zelf natuurlijk want hij heeft het licht gezien.

    eindquotes:

    Onderzoekgegevens
    Goldacre heeft zonder meer gelijk dat het selectief of niet publiceren van onderzoeksgegevens waar het merendeel van het boek over gaat, een ernstig probleem is. Iedereen is het daar ook over eens. Ook de oplossing, het op een of andere wijze afdwingen van openheid en toegang tot de onderzoeksgegevens is in principe een juiste. Maar waarom hij exclusief het bedrijfsleven hier de zwartepiet toespeelt terwijl het de laatste jaren in toenemende mate duidelijk is dat hier een algemeen probleem ligt in de wetenschap, is mij niet duidelijk, anders dan dat het past in de marketing van het boek.

    Zwartgallig
    Goldacre’s boek is extreem zwartgallig. Hij claimt dat farmaceutische bedrijven patiënten de dood injagen, maar Bad Pharma™ is misschien ook wel een gezondheidsrisico als patiënten hierdoor het vertrouwen in geneesmiddelen kwijtraken.

    Als we echt vinden dat deze bedrijfstak zo verrot is dan vereist dat een gigantische cultuuromslag in de geneeskunde en de samenleving. Zolang dat niet gebeurt hebben we allemaal boter op ons hoofd of heeft Ben gewoon ongelijk.
    Ik opteer voor het laatste.

    (vet door mij)

    Ik begin ook in toenemende mate het vertrouwen kwijt te raken, en niet alleen in geneesmiddelen……

  10. JennyJo says:

    Jeetje, dus als ik nou Bad Pharma schrijf dan krijg ik een boze Ben achter me aan?

  11. Buh, die column is niet bepaald sterk wat mij betreft… Sinds 2005 verbeteringen; hoeveel zegt dat over de huidige situatie als het gaat om beschikbare middelen? Lijkt me (nog) niet bijzonder relevant, aangezien een enorm deel van de gebruikte medicatie veel eerder is toegelaten. En ideeën uit de tijd dat het ‘beter is om de patiënt onwetend te houden’. Misstanden in de farmaceutische (en wetenschap zoals terecht wordt opgemerkt) sector verdienen extra aandacht wat mij betreft. Goede medicijnen zijn van groot belang (mijn leven zou er verdomd anders uitzien zonder die dingen), ze raken mensen. Alles wat Diederik Stapel bij elkaar heeft verzonnen heeft waarschijnlijk minder schade aangericht dan het – zo blijkt achteraf – onnodig verstrekken van antidepressiva, vioxx of welk medicijn dan ook.

  12. wilmamazone says:

    Ik vind dat Henk Jan Out wel een punt heeft met wat de extreme zwartgalligheid van Goldacre en zijn wijze van presentatie betreft.
    Deze post van Ben kwam mij al eerder onder ogen en stoorde me ietwat:
    http://www.badscience.net/2012/10/i-did-this-talk-at-tedglobal-last-year-its-quite-fast/

    I did this talk at TEDglobal last year. It’s just hit a million views, and I realised I’ve never posted it online here. Hope you like it!

    Want een gedeelte van die miljoen bezoekjes/views komt niet uit een aangename hoek en als je tot held uitgeroepen wordt door Guido Jonkers, die dus dezelfde TedTalk ook postte, wordt het toch tijd dat je wat meer op je woorden gaat passen vind ik.

    Wekelijks fileert de jonge Britse arts-epidemioloog Ben Goldacre wetenschappelijke claims waar de massamedia over berichten. In zijn wekelijkse column in de prestigieuze krant ‘The Guardian’, laat hij zien hoe data ‘gemasseerd’ kunnen worden en welke andere trucs onderzoekers gebruiken om fijne resultaten te kunnen presenteren.Goldacre wijst in zijn columns veelvuldig op het subtiele trukenarsenaal waar de farmaceutische industrie zich van bedient. Goldacre is niet alleen een begenadigd schrijver; bij een optreden op de TED-conferentie blijkt hij ook een hilarisch spreker te zijn.

    Wij plaatsen deze TED-talks van Goldacre onderaan dit artikel; let vooral op het tweede deel van zijn presentatie, want Goldacre legt daarin onomwonden uit dat medicijnonderzoek dat door de farmaceutische industrie is betaald, gemiddeld 4x zoveel positieve resultaten geeft als onderzoek dat niet door de industrie is betaald…! Vreemd? Welnee: de verklaring hiervoor: negatieve onderzoeksresultaten (dus voor Big Pharma negatief!) worden simpelweg verborgen gehouden door de industrie..!!

    Goldacres boek ‘The Drug Pushers’, over het misbruik van wetenschappelijk onderzoek door de medicijnfabrikanten, is inmiddels een klinkend succes. Zijn nieuwe boek, dat hieronder in het artikel aan bod komt, zal binnenkort verschijnen. Wel degelijk iets om naar uit te kijken.

  13. Echte wetenschap kiest geen kant. Als een kankerkwakker onderzoek misbruikt is dat laakbaar. Als in het echte circuit dergelijke misstanden voorkomen is dat net zo erg, zo niet erger. Dat een creme de la creme creepy crackpot als Guido Jonkers daar mee aan de haal gaat is vervelend. Maar het is in ieder geval geen reden om niet te zeggen waar het op staat, of dit in te wikkelen met zachte doekjes. Als patiënt zou ik graag weten wat er met medicatie aan de hand is. Als er een oppering wordt gedaan over een nieuw middel dat een huidig middel – dat veel bijwerkingen kent – kan vervangen, klap ik in de handjes voor de arts die case reports leest over fatale gevallen en goede data afwacht. Jonkers en z’n zeloten zijn sowieso reddeloos verloren als ze de ultieme ironie in deze niet herkennen. Maar dat wisten we al.

  14. Ik ben het met Bram eens. Goldacre is niet extreem zwartgallig, hij zegt gewoon waar het op staat en haalt daar ook goede voorbeelden van aan. Het is een serieuze ‘bug in medicine’. Ik zie ook wel wat in de maatregelen die Jan Willem hierboven voorstelt.

    P.S.
    Hattips voor Bram met zijn/mijn favo; John P. A. Ioannidis
    http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=1386610
    http://www.bmj.com/content/345/bmj.e6512

  15. wilmamazone says:

    @ Bram en Crypto

    Tussen zeggen waar het op staat op z’n Goldacre’s en wikkelen in zachte doekjes, zit nog heel wat ruimte voor: ‘Mag het soms ook een beetje minder Ben?’

    Ook ik zie wel wat in de maatregelen die Jan Willem hierboven voorstelt , maar
    kan me bijvoorbeeld ook vinden in deze twee reacties:

    “Jammer dat het boek van Ben Goldacre een onevenwichtig overzicht van de bedrijfstak geeft. Misschien een idee om een “Good Pharma” te schrijven met voorbeelden van ontwikkeling en productie van ngeneesmiddelen waar het wel goed is gegaan? We mogen onze sucessen ook wel eens tellen en benoemen.”

    C.J. de Jong, anesthesioloog, AMSTERDAM – 19-10-2012 17:31

    “Dan het liefst ‘Real Pharma’ waarin de nuance die dit onderwerp verdient een flinke plaats inneemt. Stellen dat het zwart of wit is lijkt me niet serieus te nemen.”

    B.L Aalbers, Co-assistent, Utrecht – 19-10-2012 18:21

    Zie mij indeze maar als vertegenwoordiger van Jan met de Pet en Jannie met het Hoedje voor wie het begrijpen van de hele problematiek niet vanzelfsprekend appeltje eitje is. O.a. jullie twee weten er (wisten er al) veel meer van, maar het is dus niet voor iedereen gesneden koek.

    Ik begin onderhand te verdinken in de overvloed aan info -en met name de vele welles-nietesspelletje’s- en zei hierboven niet zomaar:

    Ik begin ook in toenemende mate het vertrouwen kwijt te raken, en niet alleen in geneesmiddelen……

    Niet dat ik in de loop van de jaren -begonnen als zo goed als volslagen leek op medisch gebied- niet een hoop geleerd/bijgeleerd heb waar ik zeer dankbaar voor ben, maar ik weet niet altijd meer waar naar toe met de putlucht. Het gevoel om permanent in een (bodemloze) beerput te zitten, met name op internet, gaat me in toenemende mate niet in de koude kleren zitten.

  16. @ Wilmamazone

    A statement of fact cannot be insolent

    Ik begrijp best dat het voor Joe the Plumber niet allemaal gesneden koek is maar dat wil niet zeggen dat je dit soort dingen niet moet benoemen. Het is in ons aller belang dat het beter wordt.

    De Jong stelt dat het boek een niet evenwichtig beeld geeft van de bedrijfstak geeft. Dat lijkt mij ook niet de bedoeling van Goldacre. Hij mag toch schrijven over wat hij wil? Zonder dat de gedachtenpolitie achter hem staat om aan te geven dat hij een aantal dingen ‘vergeet’? Vrij naïef van de Jong als je het mij vraagt. Die brengt elke patiënt het liefst in dromenland. 😆

    Nog even over dat stuk van Out. Hij schrijft:

    Sommige voorbeelden in het boek beschrijven natuurlijk zonder meer misstanden, de industrie anno 2012 zal dat ook meteen toegeven.

    Ohjajoh? Citation needed.

    Goldacre accepteert echter niet dat het nu misschien anders geworden is.

    Met de nadruk op misschien en citation needed.

    Toch zijn er sinds 2005 voldoende signalen met betrekking tot publicatiebeleid en transparantie die aannemelijk maken dat in 2012 de werkelijkheid wel eens anders kan zijn dan Goldacre ons wil doen geloven.

    Voldoende signalen eh? Aannemelijk? De werkelijkheid is anders? Again. Citation needed.

    Goldacre heeft zonder meer gelijk dat het selectief of niet publiceren van onderzoeksgegevens waar het merendeel van het boek over gaat, een ernstig probleem is. Iedereen is het daar ook over eens.

    Ja? Iedereen? Behalve BadPharma. Die geeft ca-te-go-risch geen data vrij.

    Maar waarom hij exclusief het bedrijfsleven hier de zwartepiet toespeelt terwijl het de laatste jaren in toenemende mate duidelijk is dat hier een algemeen probleem ligt in de wetenschap

    Tu quoque

    Als we echt vinden dat deze bedrijfstak zo verrot is dan vereist dat een gigantische cultuuromslag in de geneeskunde en de samenleving.

    Al zou het een cultuuromslag vereisen. Wat dan nog?

    Zolang dat niet gebeurt hebben we allemaal boter op ons hoofd of heeft Ben gewoon ongelijk.

    Het een volgt niet uit het ander.

    Wat een slecht stuk.

  17. wilmamazone says:

    Crypto:

    Ik begrijp best dat het voor Joe the Plumber niet allemaal gesneden koek is maar dat wil niet zeggen dat je dit soort dingen niet moet benoemen. Het is in ons aller belang dat het beter wordt.

    Hallo! Wie heeft het over dingen (dan maar) niet benoemen? Ik niet in ieder geval. Ik probeer zoveel als mogelijk naar het totaalplaatje te kijken en dan kun je er toch niet aan voorbij gaan dat de farmaceutische industrie met het grootste gemak, en in toenemende mate, weggezet wordt als een regelrechte criminele organisatie die niets anders dan geldtekens voor ogen heeft. Mag ik het dan verontrustend vinden dat Goldacre intussen niet meer stuk kan bij figuren zoals Jonkers? Dat kan wel weggewoven worden als niet ter zake doende/peanuts, maar ik vind het een teken aan de wand/gaat er bij mij een alarmbelletje rinkelen.

    Het is ook in ons aller belang dat er geen klimaat geschapen wordt/in stand wordt gehouden waarin tevelen in de kou blijven staan. Uiteraard mag Goldacre zeggen en schrijven wat hij wil, en heeft hij op tal van punten gelijk, maar ik zou het op prijs stellen als hij in het huidige klimaat het totaalplaatje niet uit het oog zou verliezen. Blijkbaar begint er/is er binnen eigen geledingen de behoefte ontstaan om Ben van tegengas te voorzien en dat heeft alleen te maken met gedachtenpolitie?

    En nee, ik heb geen idolen, ook nooit gehad trouwens, dus ik kan de inspanningen van Goldacre best wel waarderen, maar ik deed/doe niet aan voetstukken enzo.

  18. wilmamazone says:

    Zie nu pas dat Crypto zijn post geupdate heeft, maar dat gedeelte – Nog even over dat stuk van Out. Hij schrijft- : gemist.

  19. Het lijkt mij niet dat we rekening moeten houden met figuren als Jankers. Dan leven we binnenkort weer in de middeleeuwen. Die gasten zijn zo conservatief, daar verbleekt Mitt Romney bij. Bovendien heeft Goldacre ook heel veel werk zitten in het debunken van o.a. homeopathie. Dat Jankers en co selectief zijn en blijven, is hun pakkie aan. Ze schieten er niets mee op.

    Wij moeten vooruit, het moet altijd beter.

  20. Renate says:

    Het benoemen is vaak niet het probleem. Het probleem zit vooral in hetgeen er met het benoemen van de feiten gebeurt. Natuurlijk is het feit dat allerlei idioten, met de heer Jonkers voorop, met de benoemde feiten aan de haal gaan, geen reden om het een en ander niet te vertellen, of om de zaken weg te doezelen, maar enige nuance zou soms wel welkom zijn. De idioten zullen zich van die nuances niets aantrekken, maar voor het gemiddelde publiek zou het wel beter zijn. Met het ongenuanceerd met de botte bijl zwaaien loop je namelijk het risico dat Jan met de Pet helemaal afhaakt en nuttige medicijnen laat staan en zich om laat praten door allerlei kwakdenkers, die vrolijk kunnen wijzen op de misstanden bij Big Pharma.

    Edit WMZ: uit spamfilter 12:58

  21. wilmamazone says:

    Crypto:

    Het lijkt mij niet dat we rekening moeten houden met figuren als Jankers

    Nogmaals: het gaat mij niet louter om en over figuren zoals Jonkers, maar vooral om doodgewone mensen met doodgewone kinderen in doodgewone huisjes die door de vele bomen het bos niet meer zien door al die ongenuanceerde berichtgeving over -nu met name- medische zaken.

    Als je al hoort wat er allemaal geroepen wordt door mensen die niets van doen hebben met Alterneut & Co…….

  22. wilmamazone says:

    Wij moeten vooruit, het moet altijd beter.

    Dan citeer ik uit een mail, die ik even geleden ontving van iemand die het recente boek van Goldacre al zelf gelezen heeft:

    Het is een schokkend boek, maar er staan een heleboel dingen in die al in de planning zitten om aangepast te worden en voor een deel ook al geregeld zijn. Maar het is zó eenzijdig, (..)

    Dat er iets moet verbeteren lijkt me een open deur, er is ook niemand die dat ontkent, maar dat is noch door Goldacre “ontdekt” noch aangezwengeld, dat heeft de wetenschap zelf aangekaart. Goldacre lift in zijn boek mee op interne kritiek van de wetenschap zelf. Dat doet hij op een manier die naar mijn mening gevaarlijk is, want als je het boek uit hebt denk je dat je per definitie zwaar bedrogen wordt als je welk medicijn dan ook krijgt voorgeschreven, dat die arts dat alleen maar doet om er dik aan te verdienen en dat die middelen per definitie erger zijn dan de kwaal. En zo is het niet,(..)

  23. Niemand ontkent het, maar nog altijd blijkt dat bij een controle de overduidelijke eisen van journalistieke organisaties in de wind worden geslagen als het gaat om publicatie. Who cares of Goldacre dat wel of niet heeft ontdekt? Lijkt me een non-issue. Publieke verontwaardiging lijkt me broodnodig. Ik begin steeds benieuwder te worden naar de levering van mijn exemplaar 🙂

  24. Goldacre’s book makes it clear that the reasons are complex and there are no simple solutions. But there is no doubt that medical journals could do more. Rather than no longer publishing industry funded trials, as some have suggested, they could leverage their power and publish only where there is a commitment to make the relevant anonymised patient level data available on reasonable request. The International Committee of Medical Journal Editors has so far declined to take such a step. The BMJ will require this commitment for all clinical trials of drugs and devices—whether industry funded or not—from January 2013.

    http://www.bmj.com/content/345/bmj.e7304

    Sowhee. Goed nieuws. Misschien dat de andere bladen nu snel volgen.

  25. Jan Willem Nienhuys says:

    dat die arts dat alleen maar doet om er dik aan te verdienen en dat die middelen per definitie erger zijn dan de kwaal.

    Ik heb het boek bijna uit, maar dat staat er niet. Er staat wel dat er bij het onderzoek en de publicatie daarvan op allerlei manieren de kantjes wordt afgelopen. Er staat dat farmaceutische bedrijven heel veel aan PR uitgeven (veel geld gaat zitten in salarissen van artsenbezoekers, die enorm subtiel te werk gaan), veel meer dan aan onderzoek.

    Overigens is wat hij zegt over regulier onderzoek versterkt van toepassing op ‘alternatief onderzoek’, van alternatieve middelen, uitgevoerd door alto-gelovigen en gepubliceerd in hun eigen altoblaadjes.

    Het antwoord is meer wetenschap, niet minder.

    Er gaat veel geld om in de farma-industrie en het verschijnsel dat men probeert toch maar door te gaan met geldverslindende projecten (de ontwikkeling van een middel is zo’n project) doet zich op nog veel grotere schaal in de politiek voor.

  26. wilmamazone says:

    JWN:

    (..)Er staat dat farmaceutische bedrijven heel veel aan PR uitgeven (veel geld gaat zitten in salarissen van artsenbezoekers, die enorm subtiel te werk gaan), veel meer dan aan onderzoek.

    Hoe verstaat zich dat met bijvoorbeeld deze uitspraak?:

    De kop in de krant desalniettemin was: ‘Farmabedrijven geven twintigmaal meer uit aan marketing dan aan onderzoek’. Fout dus, want het percentage ligt al jaren vrij constant tussen de 15 en 20 procent.

    en dit artikel uit 1999 waarin al sprake is van de Gedragscode Geneesmiddelen- reclame die iig in juni 2008 nog een keer werd aangescherpt?

    De farmabedrijven hebben zich deze beperkingen zelf opgelegd om ongewenste beeldvorming tegen te gaan.
    Reclame voor receptgeneesmiddelen gericht op het algemene publiek is in Nederland verboden.

  27. wilmamazone says:

    Crypto:

    Sowhee. Goed nieuws. Misschien dat de andere bladen nu snel volgen.

    Ik hoop van harte dat het (het liefst als de gesmeerde bliksem) een gevalletje wordt van: goed voorbeeld doet goed volgen.

  28. Nu bezig met lezen. Tot zover schopt het boek kont all over the place. @Crypto: mruhahaha, my wish is their command! Maar zonder gekheid: kijk, zo komen we ergens. Vrijelijk toegankelijke patiëntdata uit ieder onderzoek. Al zijn dergelijke voornemens van journalistieke instanties reeds eerder geflopt. Maar het begint allemaal bij proberen 🙂

  29. wilmamazone says:

    Ook hier wordt geroepen dat het hoog tijd is voor meer transparantie:
    http://sciencebasedpharmacy.wordpress.com/2012/11/03/its-time-for-transparency-in-canadian-clinical-trial-data/#more-4432

    Conclusion

    Health Canada’s recent announcement of a “web-based list of authorized clinical trials” is regrettably out of step with Canadian expectations and international best practices. We know the evidence base is skewed. We know how to improve it. The benefits of open data to the health of Canadians, and patients worldwide, are clear. Yet after more than a decade of discussion, Health Canada has nothing substantive to offer to Canadians who are seeking greater transparency in clinical trials data. It’s unfortunate, and it needs to change.

    (vet door mij)

  30. wilmamazone says:

    Bij Science Palooza op 2 november ook een artikel over dit thema, maar Tim van Opijnen heeft blijkbaar de aankondiging van BMJ gemist om per 1 januari alleen nog maar goede data te publiceren of die trials nu door de industrie gefinancierd zijn of niet. Alles over een kam. Zie deze post van Crypto van 1 nov.

    Er is dus wel al een belangrijk deel van de oplossing voorhanden, weliswaar niet gerealiseerd van vandaag op morgen, maar als alle betrokkenen er de schouders onder zetten kan het snel gaan. Alle pijnpunten -ook die van wetgeving- zijn al lang bekend, dus het wiel hoeft niet opnieuw uitgevonden te worden, en is het m.i. een kwestie van: geen woorden maar daden.

    Ondermeer elkaar de zwarte piet blijven toespelen, heeft nu wel lang genoeg geduurd en daar wordt zeer zeker niemand beter van. Wel van elkaar aanspreken op volwassen gedrag.

    [Reactie aangepast door WMZ]

  31. Wilmamazone; dat betreft een deel van het probleem; er zijn veel dieperliggende problemen als het gaat om medicamenten en de wijze waar ze op de markt worden gebracht. Britse politici kunnen wel vragen stellen over verdwenen data (belangrijk), maar nog belangrijker lijkt me om wetgeving aan te passen. En wel flink. Bij het lezen van het boek vraag ik me wel telkens af; hoe is dit in Nederland geregeld? Ik heb dit nog niet uitgezocht, maar aangezien er ondertussen veel wetgeving op Europees vlak is geregeld verwacht ik dat het niet gek veel zal verschillen. De dingen die Goldacre beschrijft zijn echt banaal tot op het bot en dan op zo’n manier dat je je afvraagt of hij niet stiekem constant Poe’s law op ons zit uit te testen.

  32. wilmamazone says:

    @Bram

    (..) maar nog belangrijker lijkt me om wetgeving aan te passen. En wel flink.

    Dat hoort er voor mij automatisch bij. Ik heb het niet voorniets over alle betrokkenen en alle pijnpunten. Ik had wellicht beter kunnen schrijven: een belangrijk deel van de oplossing is wel al voorhanden.

    De dingen die Goldacre beschrijft zijn echt banaal tot op het bot en dan op zo’n manier dat je je afvraagt of hij niet stiekem constant Poe’s law op ons zit uit te testen.

    Wat bedoel je daarmee nou precies te zeggen en wat betekent Poe’s law ook alweer?

  33. Jan Willem Nienhuys says:

    De wet van Poe houdt in dat je vaak niet goed kunt zien of iets een parodie is of een extremistische opinie. Dus als je een parodie schrijft, zelfs met smileys erbij, zullen er mensen zijn die het geloven (dat is natuurlijk het idee van een aprilgrap). Andersom zullen extremistische opinies op niet-extremisten de indruk maken van een geslaagde parodie te zijn.

    De wet van Poe is eigenlijk een internetwet. Op internet heb je veel minder aanwijzingen in de trant van toon en lichaamstaal of zelfs maar de identiteit van de spreker om je oordeel ‘is dit nou een grap of bedoelt hij het serieus’ te ondersteunen.

  34. Renate says:

    Het probleem is ook dat je het niet zo extreem kunt verzinnen, of er zijn mensen die het daadwerkelijk geloven, of liever gezegd, die daadwerkelijk zo extreem denken.

  35. wilmamazone says:

    Een interview van 22 okt. j.l. met Ben Goldacre, en hier praat ie gelukkig al wat minder dan op z’n minst 5 kwartier in een uur:
    http://www.guardian.co.uk/science/audio/2012/oct/22/science-weekly-podcast-ben-goldacre-bad-pharma

    Science Weekly Extra: An extended interview with Ben Goldacre on Bad Pharma

    Alok Jha speaks at length with Ben Goldacre about his investigation into the pharmaceuticals industry and its implications for the future of evidence-based medicine

    Goldacre discusses the central thesis of Bad Pharma, that drug development and evidence-based medical research are not working for the benefit of patients and may even be endangering lives.

    Goldacre also explains why he thinks there is a need for more transparency in the patient-doctor relationship and why science journals and regulatory authorities need to rethink the evidence threshold and seek full and open disclosure of both positive and negative drug trials.

  36. wilmamazone says:

    Als ik Ben Goldacre goed begrepen heb (interview) heeft hij in het boek Bad Fharma met opzet de kat stevig op het spek gebonden om te bewerkstelligen dat er nu eens eindelijk adequate maatregelen genomen worden of maatregelen die er al zijn in de praktijk naar behoren -en zonder uitzondering- toegepast worden.

    Als hij het voor het kiezen had werden er bijvoorbeeld voor minstens een jaar geen nieuwe trials meer op poten gezet, maar werd die tijd, en het uitgespaarde geld, besteed om éérst naar het verleden te kijken om -met behulp van nu wèl alle data- medicatie te screenen die al op de markt is/is gekomen vanaf pakweg 1990 en alle twijfel daarover weg te nemen alvorens door te stomen naar de toekomst.

    Het boek kan ik niet beoordelen, want ik zal sowieso moeten wachten op de vertaling in het Nederlands om dat naar behoren te kúnnen doen. Intussen doe ik het met de signalen die ik daarover opvang en vraag me af of Ben Goldacre – al zijn goede bedoelingen ten spijt- op deze manier wel voldoende begrepen wordt en daardoor op zijn beurt zorgt voor onnodige onrust.

    Ik heb weet van een patiënt die zich door het boek onzeker ging voelen over een aantal voorgeschreven medicijnen en zich door de internist moest laten geruststellen.

    In het interview benadrukt Goldacre dat het bij de farmaceutische Industrie echt niet alleen maar een zooitje ongeregeld was/is, maar dat we daar ook onnoemelijk veel aan te danken hebben.
    Dat heeft hij ook in zijn boek geschreven, maar daar wordt -volgens zijn eigen zeggen- te gemakkelijk overheen gelezen. Hij zegt ook dat hij in feite niks nieuws vertelt, maar een samenvatting van al langer bekend en nu op zijn manier.
    Hij heeft -nog steeds- meerdere vrienden die in deze industrie werkzaam zijn, dus het is niet alleen maar bar en boos en heeft/had hij niet de bedoeling om te polariseren. Waarom komt het dan wel zo over, vraag ik me af.

    Kan het te maken hebben met de uitdrukking ‘als men de kat op het spek bindt, vreet ze het niet’? Dat betekent dat men een ander niet te sterk iets moet opdringen.

    Publieke verontwaardiging is een ding, maar dan moet men wel weten/begrijpen waar precies boos over te zijn en de hele materie is zo ingewikkeld dat het de vraag is óf het wel een onderwerp is voor leken. Goldacre heeft zijn boek blijkbaar wel zo geschreven en zo wordt het ook vermarkt, want er moet ook aan verdiend worden natuurlijk. Nog lang geen Saint Krullenbol en/of De Man Die Het Oplost dus.

    Hopelijk kan hij de juiste mensen in (versnelde) beweging krijgen en houden, want staat de patiënt nu in feite niet nóg meer met lege handen?

    De discussie gaat al een tijd en als ik het goed begrepen heb, komt Goldacre in zijn boek met oplossingen die al zijn geformuleerd door alle betrokkenen zelf. Het boek is er nu eenmaal, dus laten we er dan ook maar zoveel mogelijk vruchten van plukken die de patiënt inderdaad ten goede komen.

  37. wilmamazone says:

    Hier nog meer info in een artikel van 19 okt. j.l..
    Een review van het boek door ene Helen Lewis en reacties van Stephen Whitehead, CEO of the Association of the British Pharmaceutical Industry en Ben Goldacre zelf.

    http://www.newstatesman.com/sci-tech/sci-tech/2012/10/dr-ben-goldacre-vs-association-british-pharmaceutical-industry

    Ben Goldacre v the Association of the British Pharmaceutical Industry
    The ABPI responds to Ben Goldacre’s book Bad Pharma.

  38. wilmamazone says:

    Nog een artikel/discussie van 23 okt. j.l. (nog niet echt gelezen/leesvoer voor op de plank):
    http://www.medialens.org/index.php?option=com_content&view=article&id=702:bad-pharma-bad-journalism&catid=25:alerts-2012&Itemid=69

    Bad Pharma, Bad Journalism
    By David Cromwell

    Hier krijgt Goldacre tegengas van economist Harry Shutt, wie dat dan ook moge wezen.
    Nog geen idee dus of die recht van spreken heeft en ik heb vandaag waarschijnlijk geen tijd om het allemaal door te nemen. Kost me bovendien door het Engels extra tijd en energie, dus geef ik het stokje maar wat graag door aan iemand anders.

  39. Jan Willem Nienhuys says:

    Nou ik heb me er ook niet helemaal doorheen gewerkt, maar Shutt zeg: het is nog allemaal veeeel erger, het is de fout van het kapitalistische systeem; dat soort bedrijven (farma) hoort helemaal niet gebaseerd te zijn op winstmaximalisatie. Goldacre heeft daar niet zo van terug en denkt dat het met een ‘central command’-methode in Sovjetstijl niks beter wordt. Zoiets.

  40. Jan Willem Nienhuys says:

    Het patroon is duidelijk: Big Pharma zegt dat al deze bezwaren dingen van het verleden zijn. In zijn boek vertelt Goldacre juist dat Big Pharma al vaker heeft vertoond dat ze zogenaamd schoon schip gaan maken, en dat het elke keer weer een dooie mus bleek. Het punt is dat Big Pharma tweemaal zoveel aan reclame en pr uitgeeft als aan onderzoek en dat die hele pr gericht is op het creëren van rooskleurige voorstellingen. Als dat nu niet meer gaat door artsen snoepreisjes aan te bieden, dan blijft er nog genoeg over. Een arts kan meedoen aan een “veldonderzoek” (even een formuliertje invullen bij elke patiënt die middel X krijgt, per ingevuld formulier een fors bedrag als ‘loon voor werk’). Vaktijdschriften krijgen heel veel voor advertenties en bovendien bestellen farmabedijven soms vele duizenden overdrukken – uiteraard tegen forse betaling – van vriendelijke artikelen (die grotendeels door de bedrijven zelf zijn geschreven op zo’n manier dat het nauwelijks zichtbaar is voor de lezer; de bedrijven stoppen ook heel veel energie in het aanbieden van zulke artikelen bij toptijdschriften). Daarmee worden tijdschriften subtiel afhankelijk van die farmabedrijven. Die overdrukken belanden dan in de koffertjes van goed gesalarieerde artsenbezoekers die via een goed bijgehouden database precies weten welke van hun vaste klanten gevoelig zijn voor ‘wetenschappelijke’ bewijzen.

    Het zou pas indruk maken als een farmabedijf zou zeggen: ja die Goldacre heeft wel gelijk, maar dat geldt niet voor ons, want wij hebben de PR-afdeling opgeheven en en we geven de besparing door aan onze klanten door tegelijk al onze medicijnen met een kwart in prijs te verlagen.

  41. wilmamazone says:

    JWN:

    Nou ik heb me er ook niet helemaal doorheen gewerkt, maar Shutt zeg: het is nog allemaal veeeel erger, het is de fout van het kapitalistische systeem; dat soort bedrijven (farma) hoort helemaal niet gebaseerd te zijn op winstmaximalisatie. Goldacre heeft daar niet zo van terug en denkt dat het met een ‘central command’-methode in Sovjetstijl niks beter wordt. Zoiets.

    Is het niet zo dat Ben Goldacre een aantal vragen van Harry Shutt, die van mening is dat het geperverteerde -want op zoveel mogelijk winst gerichte- aandeelhoudersmodel van de farmaceutische industrie op de schop moet, omdat juist dit de neiging aanwakkert om ongunstige onderzoeksresultaten te verdonkeremanen, domweg niet beantwoordt, ondanks meerdere keren beleefd vragen van Shutt, en hij in zijn enige reactie aan Shutt met een enorme stroman op de proppen komt, namelijk dat Shutt dús een communistisch model voorstaat? Is dat geen complete onzin?

    Lijkt het er zodoende niet op dat Goldacre discussie uit de weg gaat en niet thuis geeft bij echt structurele oplossingen? Hij heeft een ronkend boek geschreven, maar ik begrijp nog steeds niet goed wat we daar precies aan hebben. In het interview, en sommige artikels, is hij blijkbaar een stuk genuanceerder dan in zijn boek. Waarom? Wat is het nou?

  42. wilmamazone says:

    Ook van deze kant vandaag de roep/oproep:
    It’s time for true transparency of clinical trials data

    What makes a health professional science-based? We advocate for evaluations of treatments, and treatment decisions, based on the best research methods. We compile evidence based on fair trials that minimize the risks of bias. And, importantly, we consider this evidence in the context of the plausibility of the treatment. The fact is, it’s actually not that hard to get a positive result in a trial, especially when it’s sloppily done or biased. And there are many ways to design a trial to demonstrate positive results in some subgroup, as Kimball Atwood pointed out earlier this week. And even when a trial is well done, there remains the risk of error simply due to chance alone. So to sort out true treatment effects, from fake effects, two key steps are helpful in reviewing the evidence.

    eindquote:

    Conclusion

    We know evidence is missing or inaccessible. We know how to fix it. A lack of data transparency compromises the evidence base, prevents the best science-based care, and ultimately, does a disservice to patients. The benefits of open data on how we deliver medicine are obvious. Yet the foot dragging and hand waving continues, from manufacturers, regulators, and other interest groups. It’s shameful, and it needs to change.

  43. Met betrekking tot het idee dat zijn boek ongenuanceerd is: z’n boek is volgens mij wel behoorlijk genuanceerd door het feit dat hij zijn beweringen – tot op heden – uitstekend onderbouwt. Nu lees ik het met ogen die redelijk op de hoogte zijn van e.e.a aan methodieken, dus dat kan mogelijk enige ‘rust’ met zich meebrengen, maar dat kan ik niet bepalen. Wilmamazone, ik hoop dat er snel een NL vertaling aankomt! En anders begin ik er wel aan 😛

  44. wilmamazone says:

    @Bram

    Ik krijg feedback van iemand die ondermeer:
    a) uitstekend ingevoerd is in de Engelse taal
    b) meer dan redelijk op de hoogte is van e.e.a. aan methodieken
    c) het boek van Goldacre zelf gelezen heeft

    Ik hoop ook dat er een NL vertaling komt, maar dat hoeft dus niet snel wat mij betreft. 😉

  45. wilmamazone says:

    Een voorbeeld wat nuanceverschillen betreft:
    In zijn boek beweert Goldacre zowat dat pharma ons in de steek gelaten en belazerd heeft:

    Drugs are tested by the people who manufacture them, in poorly designed trials, on hoplessly small numbers of weird, unrepresentative patients, and analysed using techniques that are flawed by design, in such a way that they exaggerate the benefits of treatments.” “When trials throw up results that companies don’t like, they are perfectly entitled to hide them from doctors and patients . . . academic papers, which everyone thinks of as objective, are often covertly planned and written by people who work directly for the companies, without disclosure.

    In een artikel in The Guardian, waar hij vragen beantwoordt onder andere van The Observer, zegt hij dit:

    In general, drug companies are reasonably good at developing new treatments and there’s also a lot of good in the industry. The point of my book is that it’s possible for good people in badly designed systems to perpetrate acts of great evil completely unthinkingly. I don’t think any of the people I write about would punch an old lady in the face, but they would inflict the same level of harm when they are abstracted away from the outcomes of their actions.
    This is made easier, I think, because in general, most drugs do work better than nothing: it’s just that we may be misled into using, for example, an expensive new drug where an older, cheaper one is more effective.
    Overall, the problem is we don’t have a competent regulatory framework that prevents things from going horribly wrong. If companies are allowed to hide the results of clinical trials then they will, and that will distort clinical practice. Doctors and patients will be misled and make sub-optimal decisions about what treatment is best for them.

    Ook in de rest van het artikel is hij een stuk genuanceerder dan in zijn boek(volgens mijn feedback) Dus nogmaals de vraag: Waarom? Wat is het nou?

    Met andere woorden:
    Stel dat je iemand bent die niets van de hele problematiek weet en als eerste het boek van Goldacre leest. Worden je dan wel of niet onnodig de stuipen op het lijf gejaagd?
    In deze post bijvoorbeeld een patiënt die wel al behoorlijk op de hoogte was, maar waarbij evengoed de ongerustheid toesloeg:

    Ik heb weet van een patiënt die zich door het boek onzeker ging voelen over een aantal voorgeschreven medicijnen en zich door de internist moest laten geruststellen.

    Het gaat er m.i. niet om en over dat iemand de realiteit niet onder ogen kan of wil zien, maar dat er zo makkelijk heengefietst wordt over de emotie’s van mensen en met name patiënten. Bij mij sloeg door Goldacre de twijfel, ongerustheid bijvoorbeeld onverwacht toe over de medicatie van een (behoorlijk ernstig ziek) familielid die recent óók nog eens geconfronteerd werd met meerdere medicatiefouten. Dat is dan dubbele ‘pret’.

    Dat overkomt me ook nog steeds met kopteksten in de media over medische zaken. Dan soms eerst de emotie: ‘het zal toch niet waar zijn!’, terwijl ik intussen -rationeel- verdomd goed weet dat het artikel uiteindelijk maar al te vaak niet of maar half klopt en in de brontekst iets anders staat of een heel stuk genuanceerder. Die bron mag je dan ook nog vaak/te vaak zelf opzoeken en ga zo maar door.

    Met je verstand weet je het dus allemaal ergens wel, maar dat neemt niet weg dat het hart je toch even in de keel geklopt heeft.

  46. wilmamazone says:

    Nog een artikel met daarin heel wat vragen/afvragen over Goldacre (i.v.m. een vorige boek):
    https://sites.google.com/site/lakens2/blog/waaromraaddemaartenkeulemansmebadsciencevangoldacreaan10-7-2012

    Waarom raadde Maarten Keulemans me Bad Science van Goldacre aan? 10-7-2012

    posted Oct 25, 2012 9:38 AM by Daniel Lakens

    Ik vond het erg mooi hoe Ben Goldacre zegt: “By the end of this section you will know more about evidence based medicine and trial design than the average doctor.” Dat lijkt heel mooi, maar de gemiddelde arts is geen wetenschapper. Na het lezen van zijn boek weet je ook meer over wetenschap dan de vuilnisman. Wat belangrijker is, is dat je na het lezen van het boek nog steeds best wel heel erg weinig weet van wetenschap. Je weet dat als je een studie wilt doen, je een experimentele groep en een controle groep nodig hebt. Natuurlijk zijn er veel meer onderzoeksmethoden: herhaalde metingen binnen proefpersonen, longitudinale studies, of afwijkingen van kans onderzoeken. Maar die gebruiken ze in de medische wetenschap bijna nooit, en daar weet Goldacre dus ongeveer evenveel van als de vuilnisman. Dat is helemaal niet erg – ik plaats het gewoon even in perspectief. Stel dat je niks weet over de wetenschappelijke methode, en je leest het boek van Goldacre. Het is natuurlijk moeilijk om cijfers te hangen aan hoeveel kennis je hebt (zelfs al moet ik dat als docent vaak doen), maar laten we een schaal maken van een 1 (je weet niks over de wetenschappelijke methode) tot een 10 (je kunt iedereen op de wereld wel iets leren over de wetenschappelijke methode, een soort Popperiaanse supermethodoloog)….(..)

    (..)Als je het boek van Goldacre hebt gelezen, ga je in je kennis van de wetenschappelijke methode van een 1 naar een 1,5 (naar boven afgerond). Het had een 1,5 (naar beneden afgerond) kunnen zijn, als Goldacre als medicus niet zo beperkt was in zijn kennis over de wetenschappelijke methode, en als hij niet zoveel fouten maakte.(..)

    eindquotes:

    Dat weet ik, maar dat weet Goldacre niet. Hij weet dan weer welke pillen hij aan welke patiënt moet geven, en dat weet ik niet. Ik weet niet waar Goldacre zit op de schaal van 1 tot 10 qua kennis over de wetenschappelijke methode, want ik ken hem niet (al gok ik dat hij zichzelf een 6 zou geven). En ik wil hier ook niet negatief zijn over zijn boek, dat best interessant is voor een breed publiek. Waar ik wel negatief over wil zijn is over wetenschapsjournalisten die enthousiast zijn over dit boek. Zoals Maarten Keulemans, die me dit boek aanraadt. Of de vereniging van wetenschapsjournalisten die dit boek aan de hoofdredacteur geeft van het NOS journaal. Wat ik schokkend vind is het idee dat iemand die ook maar in de verste verte iets met wetenschap doet, daadwerkelijk iets leert uit het boek van Goldacre. Persoonlijk vond ik het een beetje alsof je naar Sesamstraat kijkt. Je weet niet alleen alles, maar je kijkt vooral geïntrigeerd omdat je vergeten was dat er nog mensen (of kinderen, in het geval van Sesamstraat) zijn voor wie bepaalde kennis niet vanzelfsprekend is. Ik luister er naar als docent, omdat ik hoop dat er een goed voorbeeld in staat dat ik misschien kan gebruiken als ik aan studenten iets uit wil leggen over hoe de wetenschap werkt (dat was helaas niet zo).

    Ik maak me nu wel zorgen. Hoe kan een hoofdredacteur van een wetenschapsredactie van een krant mij dit boek aanraden? Je mag hopen dat het duidelijk is dat de inhoud van Goldacre zijn boek Bad Science absoluut triviaal is voor een wetenschapper. Zeker als psycholoog bedenk ik regelmatig voordat ik koffie op heb met studenten studies die veel complexer zijn dan randomized controlled trials die Goldacre gebruikt in zijn vakgebied.

    Mijn angst is nu dat wetenschapsjournalisten, vooral diegene die voor commerciële media werken zoals de Volkskrant en het NRC, iets leren van een boek als Bad Science. Dat er dingen in staan die ze nog niet wisten over de wetenschappelijke methode. Ik weet dat sommige wetenschapsjournalisten wel gepromoveerd zijn, maar in mijn persoonlijke ervaring begint de echte kennis ontwikkeling pas als je daarna zelfstandig onderzoek gaat uitvoeren. Ik vraag me af of Maarten Keulemans als hoofdredacteur van de wetenschapsredactie van de Volkskrant wel gepromoveerd is, of in ieder geval wat onderzoekservaring heeft. Ik zou dat namelijk wel prettig vinden. Zeker omdat hij een paar dagen geleden zo’n kritisch stuk schreef over hoe wetenschappers hun data masseren. Ik kan best tegen kritiek. Ik geef het graag, maar ik neem het ook ter harte als anderen mij bekritiseren. Maar dan moeten ze wel weten waar ze het over hebben. En als er iets is dat Bad Science van Goldacre tussen de regels door leert, is dat kritiek hebben op onderzoek nog veel moeilijker is dan goed onderzoek doen.

    (vet door mij)

  47. wilmamazone says:

    Vuist op tafel over Tamiflu:

    http://medischcontact.artsennet.nl/Nieuws-26/Nieuwsbericht-1/123844/Cochraneonderzoeker-Boycot-Roche.htm

    Cochrane-onderzoeker: ‘Boycot Roche’

    Vooraanstaand Cochrane-onderzoeker Peter Gøtzsche trekt in British Medical Journal fel van leer tegen Roche, omdat het bedrijf gegevens zou achterhouden over oseltamivir (Tamiflu).

    Peter Gøtzsche hekelt het feit dat Roche al jaren weigert om de gegevens over het anti-griepmiddel oseltamivir (Tamiflu) te publiceren. Zeker nu er zoveel publieke miljarden zijn gestoken in de aanschaf van dit middel, zouden deze gegevens boven tafel moeten komen, aldus het hoofd van de Cochrane-afdeling in Kopenhagen. Hij pleit voor meer druk op het bedrijf. Dokters zouden hun producten moeten boycotten. De Europese overheden zouden het bedrijf voor de rechter moeten slepen. ’Voor zover ik kan nagaan werkt Tamiflu niet beter bij griep dan paracetamol’, aldus de onderzoeker.

    eindquote:

    Roche reageert dat het zich niet herkent in de aantijgingen. De Cochrane-groep heeft 3200 pagina’s informatie gekregen, waarin alle antwoorden op hun vragen te vinden zijn, aldus het bedrijf.

    BMJ 2012;345:e7658

  48. wilmamazone says:

    Henk Jan Out vandaag met: Al het onderzoek ook publiceren

    Onder wetenschappers bestaat grote overeenstemming dat al het onderzoek dat zij verrichten ook gepubliceerd moet worden. Dat geldt voor laboratoriumonderzoek, dierstudies en klinische studies. De samenleving heeft er recht op om kennis te nemen van research dat verricht wordt met belastinggeld.

    Dat geldt al helemaal voor patiënten die meededen aan klinisch onderzoek. Zij hebben zich doelbewust blootgesteld aan bijvoorbeeld nieuwe geneesmiddelen en hebben vrijwillig extra bloed afgestaan of zijn vaker naar een ziekenhuis gegaan om zich te laten onderzoeken. Of dat onderzoek nu gedaan is met publiek of privaat geld, de wetenschap gedijt alleen als de resultaten algemeen bekend zijn.

    Wat valt er aan te doen? De British Medical Journal heeft recentelijk verordonneerd dat van alle manuscripten van klinische geneesmiddelenstudies die zij aangeboden krijgen, ook de ruwe gegevens op verzoek beschikbaar moeten zijn. Het is altijd weer opmerkelijk om de toptijdschriften hier een voortrekkersrol te zien vervullen. Zij roepen vaak het hardst om alle gegevens om vervolgens de minst interessante data niet te publiceren. Dat moeten tijdschriften met een lage impactfactor maar doen. Bovendien ligt het probleem niet zozeer bij de artikelen die opgestuurd worden, maar juist bij de niet ingediende. Hoe dan ook, er zullen ongetwijfeld andere tijdschriften volgen. Ook de farmaceut GSK heeft al bekendgemaakt toegang te gaan verlenen tot de ruwe gegevens van hun clinical trials.

    eindquote:

    Het niet rapporteren van research is slecht voor iedereen. Voor bedrijven, voor universiteiten maar vooral voor patiënten. Het is daarom belangrijk dat er strenge maatregelen komen om dit te voorkomen.

  49. wilmamazone says:

    Hans van der Linde stelt dat er bij ‘Big Fharma’ in toenemende mate sprake is van wangedrag , maar de onderbouwing van een en ander laat m.i. weer eens te wensen over:
    Misleiding en manipulatie door farmaceutische bedrijven neemt hand over hand toe in ernst en omvang. Bedreiging van wetenschappelijke onderzoekers en criticasters wordt daarbij niet geschuwd. Het dreigt een eentonig verhaal te worden, maar zonder regelmatige signalementen van dit soort excessen zal de samenleving gaan berusten in die blijkbaar onvermijdelijke overheersing.

    Voor de beeldvorming is het nuttig om er op te wijzen dat Nederlandse vestigingen slechts verkoopkantoren zijn en dat het beleid elders wordt uitgedacht en gedicteerd. Als quantité négligeable in dat beleid heeft Nefarma tot landelijke taak om te poetsen aan het imago en uit te leggen waarom geneesmiddelen zo duur moeten zijn. Dag- en weekbladen zijn daarbij van nut. Met ethische………….

  50. wilmamazone says:

    Gesponsord geneesmiddelonderzoek geeft gunstiger uitkomst

    Dat concludeert een internationaal team van medici op basis van een nieuwe grondige studie. Ze publiceren hun resultaten donderdag in de Cochrane Library, een databank voor medische overzichtsstudies.

    De onderzoekers wisten geen factoren aan te wijzen waardoor de industriestudies andere resultaten gaven. Ze waren niet minder zorgvuldiger opgesteld en voor zover aantoonbaar was er ook niet gerommeld met resultaten. Het sturen naar een gewenste uitkomst is goed mogelijk binnen de wetenschappelijke regels.

    eindquote:

    De huidige studie geeft een kleiner verschil tussen onderzoek dat wel en niet door de industrie is betaald, maar de onderzoekers vinden dit nog niet genoeg. Zij stellen dat hun resultaten aansluiten bij de oproep om meer ‘rauwe’ onderzoeksgegevens openbaar te maken, zodat onafhankelijke experts die kunnen bestuderen.

  51. Adding insult to injury… Ohw ja, als je Bad Pharma nog niet hebt gelezen, wordt dat hoog tijd. Heb het vorige week uitgelezen; vuurwerk. Maar dan vuurwerk dat je van iets te dichtbij ziet afgaan. Pijnlijk.

  52. wilmamazone says:

    Prof. dr. Henk Jan Out over: Cochrane, bias en industriestudies

    Vaak wordt gesproken over het fenomeen dat studies die gesponsord worden door de farmaceutische industrie vaker positieve resultaten van hun medicijnen laten zien dan onafhankelijke studies. Een heel aantal publicaties lijkt dit aan te tonen.

    eindquote:

    Het is belangrijk kritisch te blijven bij positieve resultaten van clinical trials. Dat geldt voor zowel industrieel als academisch gesponsord onderzoek. De Cochrane review draagt echter niet bij aan deze discussie door zelf een gebiasde analyse te presenteren.

    Hadden de auteurs misschien ook belangen?

  53. wilmamazone says:

    Ben Goldacre op 5 febr.: This is excellent, and amazing. GSK have just signed up to alltrials.net

    I couldn’t be any happier. This is huge, and internationally huge. GSK have made a commitment to post CSRs online. They have also made sensible noises about the practicalities, which shows that they have thought about the implications, and they also discuss prioritising which CSRs to work on first. Because they have discussed these technical details – while I will always wait for the proof in the pudding – I do not believe this is mere lip service.

  54. Hebben jullie ook al het Forbes-artikel gezien met forse kritiek op Bad Pharma (Tip wederom van Henk-Jan Out) en met een pittige discussie tussen de schrijver John LaMattina en Ben Goldacre.

    “Bad Pharma? Maybe. But Goldacre’s Selective Use of Data Is Wrong”

    http://www.forbes.com/sites/johnlamattina/2013/02/14/bad-pharma-maybe-but-goldacres-selective-use-of-data-is-wrong/

    Ik moet Bad Pharma nog lezen, maar mijn indruk is ook wel dat Ben Goldacre af en toe wat doordraaft en zijn eigen bias heeft. Zaken net iets anders belichten om je punt maar te maken. En zijn ego is ondertussen ook wel erg groot aan het worden.

    Jacqueline.

  55. En bedankt voor de vermelding van mijn blog post, Wilma 😉

  56. wilmamazone says:

    http://www.ntvg.nl/publicatie/spin-en-bias-rapportage-rcts-borstkanker-prevalent/volledig

    Gepubliceerd op: 15-02-2013 (in print verschenen in week 7 2013)
    Citeer dit artikel als: Ned Tijdschr Geneeskd. 2013;157:C1607

    Gerandomiseerde, gecontroleerde trials zijn in medisch onderzoek zo ongeveer de hoogst denkbare vorm van bewijs – mits de uitslag natuurlijk eerlijk en zonder bias gemeld wordt. Daar blijkt het echter nogal eens aan te schorten, zo ontdekten Canadese onderzoekers die alle trials in de periode 1995-2011 naar de effectiviteit van de behandeling van borstkanker tegen het licht hielden.

    Verschil tussen studies betaald door de farmaceutische industrie en door andere sponsors hebben de onderzoekers niet gevonden, noch in het manipuleren van eindpunten noch in het verzwijgen van toxiciteit.

    Kan iemand mij zo simpel mogelijk uitleggen wat een en ander betekent/betekend heeft voor de daadwerkelijke behandeling van borstkanker?

  57. wilmamazone says:

    Ik moet Bad Pharma nog lezen, maar mijn indruk is ook wel dat Ben Goldacre af en toe wat doordraaft en zijn eigen bias heeft. Zaken net iets anders belichten om je punt maar te maken. En zijn ego is ondertussen ook wel erg groot aan het worden.

    Jacqueline.

    Ook bedankt voor jouw steun zal ik maar zeggen. :mrgreen:

  58. wilmamazone says:

    Jan Willem Nienhuys is er eens goed voor gaan zitten en heeft een in het Nederlands vertaalde lijst gemaakt van de aanbevelingen van Ben Goldacre:
    ALLE onderzoeken gepubliceerd krijgen, wat kun je doen?

  59. Jan Willem Nienhuys says:

    John LaMattina

    Ik vind dat LaMattina (former Senior Vice President, Pfizer Inc !) Goldacre geen recht doet door uitsluitend op de TGN1412-affaire in te gaan (drie pagina’s in het boek). De hele pointe van het verhaal is dat als een eerder soortgelijk ongeluk in een fase 1 trial was gepubliceerd, er een hoop ellende zou zijn vermeden. En Goldacre vermeldt dat het TGN1412 ongeluk in 2006 gebeurde, maar dat in 2009 bleek dat nog steeds nog maar de helft van de fase 1 trials (first in man) binnen tien jaar gepubliceerd wordt (na vier jaar is het nog maar 10%). Door het hele boek heen is de boodschap dat BIg Pharma zijn uiterste best doet om vervelende onderzoeksuitkomsten achter te houden en te verdraaien, en dat niet alleen geillustreerd aan bekende gevallen, maar ook aan de hand van reviews en meta-analyses die keer op keer hetzelfde vinden. En dat is nog afgezien van de 14 methoden van fraude waar de industriële en trouwens ook de niet-industriële onderzoeken van wemelen.

    Wat wel interessant is, is het gegeven dat het ongeluk met TGN1412 gebeurde bij 1/500 van de dosis die in proefdieren geen enkel effect had laten zien. Dat men met zo’n kleine dosis werkte moet haast wel betekend hebben dat men nattigheid voelde.

    Helemaal aan het eind van zijn boek uit Goldacre het vermoeden dat de medische beleidsmakers bij de overheid heel goed weten hoe de vork in de steel zit, maar er bewust niets aan doen, sterker nog, dat het erop lijkt dat zij Big Pharma nog meer de vrije hand willen geven om hun methoden van verspreiding van verdraaide informatie uit te breiden.

  60. wilmamazone says:

    @ Jan Willem

    Jouw artikel ‘ALLE onderzoeken gepubliceerd krijgen, wat kun je doen?’ is nu voor de tweede keer spoorloos verdwenen. De 1e keer had ik het hier ook al gepost, maar weer weggehaald omdat de link niet meer werkte. Dat schiet niet op zo.

    In ieder geval bedankt voor het vele werk dat je verricht. Het artikel maakte het voor mij allemaal een stuk duidelijker.

    Wilde ik daar even geleden wat in opzoeken i.v.m. ook jouw aanbeveling van de petitie………

    Dan mogelijk dit bericht van Goldacre dus dubbelop. Geen idee hoe de stand van zaken nu is, maar op 15 febr. werd er gesproken van een sneeuwbaleffect:
    http://www.badscience.net/2013/02/80-patient-groups-eighty-sign-up-to-alltrials-net-in-one-go-then-cancer-research-uk/

    80 patient groups (eighty!) sign up to alltrials.net in one go! Then Cancer Research UK!

  61. Jan Willem Nienhuys says:

    Mijn stukkie wordt alsmaar doorgeschoven als er iets komt dat je niet te lang moet laten liggen omdat het anders oubakken wordt.

  62. wilmamazone says:

    JW:

    Mijn stukkie wordt alsmaar doorgeschoven als er iets komt dat je niet te lang moet laten liggen omdat het anders oubakken wordt.

    Het stukkie van Jan Willem staat er vandaag weer, dus hopelijk is driemaal recht scheepsrecht en zo niet, gaan we ons hier afvragen: klopt dat (nog) wel ? 😉

  63. wilmamazone says:

    Vers van de pers van Ben Goldacre:
    http://www.badscience.net/2013/04/my-evidence-to-the-uk-parliamentary-select-committee-inquiry-into-missing-trial-data/

    My evidence to the Science and Tech Select Committee inquiry on missing trial data

  64. wilmamazone says:

    Wie kan dit alles op een goede manier duiden?
    http://sargasso.nl/flinke-daling-medicijnonderzoeken/

    ANALYSE – Het aantal klinische onderzoeken naar medicijnen dat in Europa plaatsvindt, daalt de afgelopen jaren behoorlijk. Maar in Oost-Europa, en vooral in Polen, vinden juist steeds meer klinische onderzoeken plaats.

    Mijn vraag naar duiding wordt ook opgeroepen door deze reactie:

    MrOoijer (Jan van Rongen)
    4 mei 2013, 11:53 1

    Mooie grafieken, maar ik vraag me af of de cijfers en beschrijvingen wel kloppen. Polen in 2012 op 209?

    Lees “Bad Pharma” van Ben Goldacre voor het achterliggende verhaal. Er is wel degelijk sprake van “vlucht” naar landen met minder strenge regels, en dat zijn de “developing countries”. En dus zijn de opmerkingen van Schellekens flauwekul. Het gaat er ook om dat er daar nauwelijks toezicht wordt gehouden. Als er eens een keer iets mis gaat haalt men de schouders op en heeft de pers wel wat anders te doen.

    “Medicine is broken. While patients trust that their drugs are safe and regulated, and doctors attempt to prescribe the most effective cures, the global pharmaceutical industry is a $600 billion business rife with corruption and greed.

    Doctors and patients need good scientific evidence to make informed decisions. But companies run biased trials on their own drugs, which distort and exaggerate the results. Unflattering data is simply buried. Government regulators withhold vitally important information. Seemingly independent doctor and patient groups are funded by the industry, in a world so cracked that medics and nurses are now educated by the drugs industry.

    The result of all this is inevitable: patients are harmed, unnecessarily, in huge numbers.”

    Schellekens heeft wel vaker wenkbrauwfronsende zaken verkondigd, maar heeft hij dit keer ook ongelijk/verkoopt hij flauwekul of is ie dit keer het slachtoffer van wat ik maar het Ben Goldacre-effect zal noemen? Dat die nu dus mogelijk óók ten onpas overal bij wordt gehaald, bedoel ik dan.

    Bovendien heb je voor een clinical trial soms een groep patiënten nodig die nog niet is ‘voorbehandeld’, zegt Schellekens. Dat soort patiënten is in Nederland vrij zeldzaam, in Polen niet. Daar kan een onderzoek dus sneller van start.

    De hoogleraar benadrukt dat het niet zo is dat de regels in het Oost-Europese land minder streng zijn. ‘Ze zijn juist strenger. Bovendien heb je je als bedrijf te houden aan internationale conventies. Je kan wel ergens in een land een onderzoek doen en daar de regels aan je laars lappen, maar dan wordt het medicijn niet geregistreerd. Dan schiet een bedrijf zichzelf alleen maar in zijn voet.’

  65. wilmamazone says:

    quote uit vorige post:

    Lees “Bad Pharma” van Ben Goldacre voor het achterliggende verhaal. Er is wel degelijk sprake van “vlucht” naar landen met minder strenge regels, en dat zijn de “developing countries”.

    Vers van de pers:
    http://nos.nl/artikel/505837-menselijke-proefkonijnen-in-ddr.html

    Menselijke proefkonijnen in DDR

    De Volkskrant kopt met: ‘50.000 Oost-Duitsers waren proefkonijn’

    De bron van dit alles: http://www.spiegel.de/wissenschaft/medizin/west-pharmakonzerne-betrieben-menschenversuche-in-der-ddr-a-899306.html

    Westliche Pharmakonzerne haben in mehr als 50 DDR-Kliniken über 600 Medikamentenstudien in Auftrag gegeben. Insgesamt dienten nach SPIEGEL-Informationen bis zum Mauerfall über 50.000 Menschen als Testpatienten etwa für Chemotherapeutika und Herzmedikamente – oft ohne es zu wissen.

    Mehrere Testreihen führten zu Todesfällen und mussten abgebrochen werden. Das geht aus bislang unbekannten Akten des DDR-Gesundheitsministeriums, der Stasi und des Instituts für Arzneimittelwesen hervor, die dem SPIEGEL vorliegen.

    (..)Die DDR riskiere, wegen der Tests als “Billigland” und “günstige Teststrecke” bekannt zu werden.

    eindquote:

    (..)Weiter heißt es: “Die Einwilligung des Patienten wird durch Unterschrift des behandelnden Arztes und eines Zeugen” dokumentiert. Die betroffenen Unternehmen weisen darauf hin, dass die Vorgänge weit zurückliegen. Sie betonen, dass klinische Tests prinzipiell nach strengen Vorschriften erfolgten. Der Verband Forschender Arzneimittelhersteller sieht “bisher keine Verdachtsmomente, dass irgendetwas faul gewesen wäre”.

    Het is mij iig nog niet duidelijk genoeg ( (ik kan wel behoorlijk goed Duits lezen) of vanachter het voormalige Ijzeren Gordijn terecht een oude koe uit de sloot gehaald wordt, en of die gekoppeld kan/mag worden aan de huidige stand van zaken wat regels betreft en de vlucht daarvoor naar -nu weer andere- landen waar die niet zo streng zouden zijn.

  66. wilmamazone says:

    De Ben Goldacre der Lage Landen of wat? Gisteravond een lang artikel in Trouw met de koptekst ‘Het pillenbedrog‘ door Hans van der Linde, waar geen enkele link in verwerkt is en de onderbouwing dus heel wat te wensen overlaat wat mij betreft. Hij heeft het -niet voor het eerst- over Avandia:

    De afgelopen decennia stierven wereldwijd honderdduizenden patiënten door nieuwe geneesmiddelen die nog niet waren onderworpen aan fase-4-onderzoeken. Alleen al door Avandia, een middel tegen suikerziekte, kregen 47.000 mensen een dodelijke hartaanval, stelde een Amerikaanse Senaatscommissie in 2010 vast. Tachtig procent van de Amerikaanse suikerpatiënten en acht procent van hun Nederlandse lotgenoten slikte Avandia toen het in dat jaar van de markt verdween.

    Een rechtszaak kwam er niet. Die werd voor 3,7 miljard dollar afgekocht door producent Glaxo, die al een veelvoud van dat bedrag aan dat middel had verdiend.

    De hele geschiedenis van Avandia staat alvast op deze site te lezen in de uitgebreide artikelenreeks van Crypto/Cryptocheilus.

    Wat ik bij van der Linde ook mis is bijvoorbeeld een reactie op de recente dringende roep/oproep om medicijnen te gaan verstrekken die nog niet alle officiële testfases hebben doorlopen, terwijl van der L. stelt dat het een probaat middel is om nieuwe geneesmiddelen pas toe te laten tot de markt als de fase-4-onderzoeken zijn voltooid:

    Veel middelen zullen die markt dan nooit bereiken en patiënten worden dan niet meer blootgesteld aan de gevaren van onvoldoende geteste medicijnen. Onjuiste claims gaan tot het verleden behoren omdat meer bekend is over de middelen.

    Kortom: een hoop woorden van Hans van der Linde, maar wat koop je er als leek/patiënt nou precies voor? In een reactie al de ‘geruststellende’ vaststelling:

    Daarom spreekt men in de volksmond ook allang van de farmaceutische maffia.

  67. wilmamazone says:

    En ja hoor, het is meestal een kwestie van ff wachten. Reactie bij Guido Jonkers van Don’tWantToKnow onder het zoveelste broekafzakkende anti-vaccinatiestukkie:

    Joris
    19 mei 2013 om 12:50

    Dank Guido, voor dit stuk. Ik heb een link op Trouw geplaatst hiernaar, in een artikel van Hans van der Linde waarin hij kritisch is over de pharamceuten. http://www.trouw.nl/tr/nl/4328/Opinie/article/detail/3443659/2013/05/18/Het-pillenbedrog.dhtml

    Met mijn volgende commentaar: “Wat goed Trouw, dat jullie dit plaatsen, chapeau. Dit zet begrippen als ‘evidence based’, ‘te dure zorg’ toch in een ander daglicht. We kennen Hans van der Linde ook als kritisch over griepvaccin. Over de werkzaamheid van vaccins is ook het laatste woord nog niet gezegd. Ik ben benieuwd naar het commentaar van Hans van der Linde op dit artikel: http://tiny.cc/cvubxw“

    Voor zover ik weet, heeft Van der Linde zich nog nooit duidelijk gedistantieerd van het gedachtengoed van de anti-vaccinatiebeweging en/of de complotdenkers en/of de alterneuten en dat zou intussen toch hoog tijd worden.

  68. wilmamazone says:

    WordPress heeft weerus erge kuren dan, want Renate heb ik niet eens achter het filter gevonden:
    https://cryptocheilus.wordpress.com/cryptochatbox1/comment-page-1/#comment-40729

    Het lukt me niet om dit bij het stuk over Ben Goldacre te plaatsen, dus misschien lukt het hier wel. Vanmiddag heb ik ook al geprobeerd een vergelijkbare tekst te plaatsen, maar ook toen belandde het kennelijk in de spambox:
    Ik weet het niet hoor, maar ik dacht dat fase-4-onderzoeken juist plaatsvinden als het middel al op de markt is, zodat er veel gebruikers zijn en er dan bijwerkingen zichtbaar worden, die eerder misschien niet ontdekt zijn. Hoe de heer Van der Linde dit wil doen voor een middel op de markt is gekomen, is mij niet duidelijk.
    En wanneer is een middel dan voldoende getest? Als er helemaal geen bijwerkingen zijn? Vaak zullen de bijwerkingen en het nut van het medicijn tegen elkaar afgewogen moeten worden, zoals bij de Diane-35 pil.

    En ja hoor, daar komt men weer met de farmaceutische maffia. Laten we het eens hebben over de kwak maffia, die behandelingen promoot, waarvan de werking nog nooit is aangetoond. Misschien zijn er geen bijwerkingen (hoewel dat ook nog maar de vraag is), maar dat is dan ook het enige ‘positieve’ dat men kan zeggen.

    Guido Jonkers en consorten zullen alles gebruiken dat in hun straatje te pas lijkt te komen. De heer Van der Linde kan dit kennelijk niet zoveel schelen, of gaat hier stilzwijgend mee akkoord. Mocht hij het hier niet mee eens zijn en mocht zijn kritiek alleen bedoeld zijn om uitwassen te bestrijden, dan lijkt het me toch wel eens tijd worden dat hij daar eens duidelijk voor uit komt. Vooralsnog ben ik geneigd hem in de hoek van de kwakpromotors te plaatsen.

  69. wilmamazone says:

    Gisteren schreef huisarts Niels Rossen in zijn blog op Artsennet dat de: farmaceutische industrie een volwaardige partner is in de medische industrie. Hans van der Linde reageerde daar vanmorgen op en verwijst ook naar zijn artikel in Trouw dat een bewerking blijkt van een college die hij 3 april gaf aan de Erasmus Universiteit.

    Niels Rossen heeft 15 links in zijn tekst verwerkt. Daar kan vd.L. iig wat van leren.

  70. wilmamazone says:

    Renate:

    Vooralsnog ben ik geneigd hem in de hoek van de kwakpromotors te plaatsen

    Hoe bedoel je dat precies, want zoals het er nu staat klinkt het wel erg kort door de bocht.

  71. wilmamazone says:

    Vervolg op: https://cryptocheilus.wordpress.com/2012/10/13/bugs-in-medicine-ben-goldacre-over-publicatie-bias/comment-page-1/#comment-40728

    Guido Jonkers maakte er een hoofdartikel van: Het pillenbedrog..

    Er waren en zijn al zó veel klokkenluiders uit de farmaceutische industrie, er zijn al zo váák berichten boven water gekomen, die duidelijk maken dat bijna de hele gezondheidszorg van amateuristische lapmiddelen aan elkaar hangt. Van de miljardenfraude in de zorg, die nu weer boven water komt, wordt gezegd, met alle gemak.., dat het mogelijk ‘slechts het topje van de ijsberg’ kan zijn.. En de media schrijven erover alsof ze ‘gewoon’ bezig zijn om hun dagelijkse mediaruimte te vullen. Gevoelloos, gedachtenloos bijna, maar bijna altijd zónder enige emotie of verontwaardiging.

    Het artikel dat huisarts Hans van der Linde hieronder presenteert, toont overduidelijk aan, hoe deze gezondheidszorg in de kern feitelijk verrot is. De kern is altijd de huisarts geweest, die zijn patiënten een vertrouwensbasis kon geven, die zijn patiënten kende en wel emotie met hen had en hééft! Maar de macht van de huisarts wordt steeds verder ondergraven.

    Dit artikel maakt méér dan duidelijk dat onze gezondheidszorg totaal rot is, en daar hebben we even geen ander woord voor paraat. ‘Totaal rot’ wil ook zeggen dat het recht van de machtigste, en dus de sterkste, gold en geldt. En dat is sinds enkele tientallen jaren steeds duidelijker geworden welke partij dat is:…………………………………….

  72. wilmamazone says:

    Hans van der linde krijgt weerwoord van Kenneth Watson Arts; gezondheidswetenschapper en oud-marketingstrateeg in de farmaceutische industrie:
    http://www.trouw.nl/tr/nl/4516/Gezondheid/article/detail/3446509/2013/05/24/Tegen-pillenbedrog-helpt-alleen-een-kritische-arts.dhtml

    Huisarts Hans van der Linde paste zaterdag in zijn stuk over pillenbedrog (Letter & Geest) dezelfde marketingtechniek toe als de farmaceutische industrie, die hij zo heftig bekritiseert.

    Wetenschappelijke feiten zo manipuleren, dat zij je betoog ondersteunen. Zijn bewering, dat een nieuw geneesmiddel pas na markttoelating ‘voor de allereerste keer op harde criteria wordt getest’, is niet alleen misleidend en onjuist maar miskent ook de zorgvuldigheid waarmee het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) en de European Medicines Agency (EMA) daarmee omgaan.

    (..)De uitspraak, dat ‘nieuwe middelen altijd onbewezen veilig en onbewezen effectief zijn’, is dus een gotspe. Het tegendeel is waar. Dat hun veiligheid minder goed gedocumenteerd is dan die van ‘oude’ is begrijpelijk. Sommige bijwerkingen komen pas na gebruik bij miljoenen patiënten aan het licht.

  73. wilmamazone says:

    Hans van der Linde krijgt bij Jonkers weerwoord van ons aller Koen/Feniks:

    Feniks
    24 mei 2013 om 21:09

    Van der Linden heeft het heel de tijd over fase-4 studies. En hij beweert dat op dat moment de medicamenten nog “onbewezen veilig en onbewezen effectief” zijn. Staat er hier niemand stil bij wat die vorige fases dan wel voor waren? Fase 1: veiligheid; fase 2: veiligheid en effectiviteit; fase 3: veiligheid, effectiviteit en nevenwerkingen. Daarna zijn er al duizenden mensen die de behandeling hebben gehad. Op dat moment is er toch al een degelijk beeld van de veiligheid en effectiviteit. Fase-4 is juist nodig nadat het middel in de markt is, om na te gaan of het ook veilig en doelmatig is wanneer het gebruikt wordt onder minder rigoureus gecontroleerde omstandigheden dan klinische studies.

    Net als van der Linden, heb ik ook mijn bedenkingen rond de marketing die door big pharma gedaan wordt. Hij is zeker niet de enige die hervormingen wilt. Maar door te beweren dat geneesmiddelen bij fase-4 ““onbewezen veilig en onbewezen effectief” zijn, gooit Van der Linden gewoon zijn eigen ruiten in. Met dergelijke blunders gaat men je niet serieus nemen in dit debat.

  74. JennyJo says:

    Eerlijk gezegd vind ik elk soort aandacht voor Jonkers en Co. teveel. Het is niet normaal wat ze er daar uitkramen, lees alleen maar weer dat verhaal over de moord op de Engelse soldaat een paar dagen geleden. Ze zijn ziek daar wat mij betreft, het is een virtueel gekkenhuis van zeer onprettig gestoorden. Hele nare mensen daar die je vooral in hun eigen giftige sopje moet laten gaarsmoren.

  75. wilmamazone says:

    JJ:

    Eerlijk gezegd vind ik elk soort aandacht voor Jonkers en Co. teveel.(..)

    Die staan hier dan ook niet ter discussie, maar gaat het om en over de uitspraken van Van der L. en met name die over fase-4 studies. Heeft hij recht van spreken of is ie zo populistisch bezig dat hij in feite voor nóg meer verwarring zorgt? Stemmingmakerij gaat ‘m iig prima af zo lijkt het, maar wat laat hij inhoudelijk te wensen over?

  76. wilmamazone says:

    Ben Goldacre gisteravond in Altijd Wat van de NCRV. Ong. op 27:40:
    http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1353862#00:27:43

  77. wilmamazone says:

    http://medischcontact.artsennet.nl/actueel/nieuwsbericht-1/135386/farmaceuten-opener-over-onderzoeksdata.htm

    De Europese farmakoepel Efpia en haar Amerikaanse counterpart PhRMA maakten onlangs in een gezamenlijke verklaring wereldkundig dat farmaceutische bedrijven in Europa en de VS met ingang van 2014 beduidend meer informatie over klinisch geneesmiddelenonderzoek beschikbaar zullen stellen dan tot nu toe het geval is. Farmabedrijven willen onder meer procedures ‘opstellen en certificeren’ om onderzoeksgegevens te delen en bevorderen dat álle uitkomsten, zowel positieve als negatieve, worden gepubliceerd.

    eindquote:

    Arts en kritisch blogger Richard Lehman is oprecht verbaasd over de voortvarendheid van de industrie. ‘Dit zijn waarlijk interessante tijden’, noteerde hij vorige week. Maar niet zonder er aan toe te voegen dat intensieve surveillance van bedrijven nodig is: alleen zo zullen ze zich aan hun voornemens houden.

  78. wilmamazone says:

    http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2013/november/Hoe-herken-je-betrouwbaar-onderzoek-.html

    Het is voor niet-wetenschappers niet altijd even makkelijk om in te schatten hoe betrouwbaar de uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek zijn. Het blad Nature geeft daarom twintig tips, waar je als leek zoal op moet letten.

    Hoe weet je als politicus, beleidsmaker, of gewoon als publiek wat je hebt aan een wetenschappelijk onderzoek? Hoe betrouwbaar is het? Waar moet je rekening mee houden, als je iets met de conclusies van het onderzoek wil doen? Het is voor lang niet iedereen even makkelijk om antwoord te vinden op zulke vragen. Zeker niet als je zelf geen wetenschappelijke achtergrond hebt.

  79. Jan Willem Nienhuys says:

    In deze Nederlandse samenvatting staat:

    Bij het meeste wetenschappelijke onderzoek telt een uitkomst als significant als de waarde van P onder de 0,05 ligt. Dat betekent, dat de kans dat de uitkomst toeval is (en dus eigenlijk niet klopt) kleiner is dan één op twintig. Hoe kleiner de waarde van P, hoe beter.

    (mijn cursivering)
    en

    Onderzoek onder meer mensen, of waar meer proefdieren, bij betrokken waren, is altijd betrouwbaarder dan onderzoek dat naar een kleine groep keek. Het verhoogt de kans dat je echt een bepaald effect vindt, in plaats van een statistische afwijking.

    Het eerste is gewoon onzin. Correct is: aangenomen dat alleen toeval een rol speelt, de kans op een dergelijke of meer extreme uitkomst…

    Zo gauw je ergens ziet staan ‘de kans dat het toeval is’ weet je al dat de auteur het eigenlijk niet snapt. In die aanname zit verstopt dat je veronderstelt dat het kansmechanisme te vergelijken is met het gooien van een dobbelsteen of een munt.

    Het tweede citaat klopt ook al niet, zeker in samenhang met het eerste citaat. Het is behoorlijk moeilijk om een proef zo in te richten dat niet het een of ander subtiele effect een rol speelt. Zelfs wanneer je bij een proef met een mogelijk geneesmiddel de toewijzing met een dobbelsteen of iets dergelijks doet, is het lastig om de proefpersonen goed te blinderen, zeker als het middel behalve een werking ook nog een bijwerking heeft.

    Het gevolg is dat je bij grote aantallen makkelijk kleine afwijkingen vindt. En als het gaat om ‘historisch’ onderzoek waarbij de indeling in verumgroep en controlegroep niet met een betrouwbaar kansmechanisme is gedaan, kunnen dergelijke kleine effecten ook een rol spelen. MAAAAR: bij grote aantallen kunnen ook kleine effecten ‘significant’ zijn. Als je een munt een miljoen keer opgooit en je vindt 1000 maal kop (0,2%) ‘te veel’ dan is dat ‘significant’. Maar dat kan ook liggen aan een heel geringe asymmetrie van de munt.

    Bij klinische proeven hoor je dus eigenlijk eerst uit te rekenen welk effect je nog klinisch interessant vindt. Bijvoorbeeld ‘10% meer genezingen’. Met dat gegeven in de hand kun je uitrekenen hoeveel proefpersonen je nodig hebt om (als die 10% meer genezingen klopt) een redelijk kans te hebben dat je proef niet door toeval mislukt.

    Je kunt het ook omdraaien: als je om een effect vast te stellen 10.000 proefpersonen nodig hebt voor een statistisch significant resultaat dan is het ‘effect’ kennelijk heel erg klein. In de literatuur ziet men dan wel eens ‘number needed to treat’. Als dat 10 is, zal 1 op de tien behandelingen het verhoopte effect hebben.

    Proeven met veel proefpersonen zijn wel nuttig, maar dan om zeldzame maar ernstige bijwerkingen op te sporen.

    En wanneer een of ander effect is aangetoond met een cohortstudie (bijv. dagelijks noten eten verlengt het leven), moet je je altijd afvragen hoeveel mogelijke oorzaak-gevolg combinaties ze hebben zitten proberen. Als dat er 1000 zijn (20 gevolgen en 50 oorzaken), moet je niet p=0,05 beschouwen als ‘de moeite waard van nader onderzoek’, maar moet je de lat leggen bij p=0,00005. En misschien nog wel strenger, want geen RCT maar een cohortonderzoek.

    Dit p-waardenfetisjeisme heeft ertoe geleid dat onderzoekers als Ioannidis verzucht hebben dat de meeste resultaten van onderzoek fout zijn.

    Zijn stuk daarover is moeilijk te lezen, maar het idee is heel eenvoudig. Als je 1001 dingen onderzoekt, en maar een ervan is geen onzin, dan zul je door het p-waardenfetisjisme 51 ‘significante’ resultaten krijgen, waarvan er maar 1 echt deugt. Kortom, bij een ‘significant’ resultaat weet je dus alleen dat de kans-achteraf dat je iets op het spoor bent 20 keer de kans-vooraf is. De voorafkans is tegenwoordig echter heel laag.

  80. wilmamazone says:

    Dankjewel Jan Willem. De rest klopt hopelijk wel? Anders heb ik mezelf, en mogelijk de nodige andere leken, al hélemaal blij gemaakt met een dooie mus. *zucht*

  81. wilmamazone says:

    http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2013/december/De-grootste-medische-misser.html

    De grootste medische misser
    Veel medisch onderzoek komt nog steeds niet in de bladen

    Wanneer negatieve onderzoeksresultaten onzichtbaar blijven, lijken medicijnen beter dan ze zijn. En dat kost levens en geld. Het blijkt in de geneeskunde nog steeds veel voor te komen, ook als openbaarmaking van alle resultaten verplicht is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: