Houdt het dan nooit op? Vooruitblik op de infectieziektebestrijding in 2020 en 2050

RO_VWS_RIVM_Logo_Homepage_nl

83423-007903-JubileumboekTG

Omdat micro-organismen sneller veranderen dan de mens, laat de toekomst van de infectieziektebestrijding zich niet zomaar voorspellen. Zo had niemand in 1980 de vernietigende pandemie van hiv/aids voorzien, evenmin de opkomst in 2003 van het SARS-virus, noch de Q-koortsepidemie in het vorige decennium.
Maar over infectieziektebestrijding in de nabije toekomst is wel degelijk iets te zeggen. Zal die meer gecentraliseerd worden? Komen er meer effectieve antivirale middelen en nieuwe antibiotica op de markt, waartegen geen resistentie zal ontstaan? Of zijn er in de toekomst andere middelen dan de ‘klassieke’ antibiotica om resistente micro-organismen te bestrijden? Staat de maatschappij dan angstiger tegenover infecties of juist nonchalanter?

Ter gelegenheid van het tienjarig jubileum van het Centrum Infectieziektebestrijding en het twintigjarig jubileum van de Landelijke Coördinatie Infectieziektebestrijding van het RIVM hebben we collega’s uitgenodigd om te reflecteren op infectieziektebestrijding in de nabije en verre toekomst.
In deze bundel presenteren wij met gepaste trots achtentwintig gevarieerde toekomstvisies van deskundigen met een zeer verschillende achtergrond. Zij kijken ieder vanuit hun eigen werkveld naar de toekomst van de infectieziekte-bestrijding. Samen met hen vragen we ons af: ‘Houdt het dan nooit op?’ Aan u, onze trouwe lezer, om het antwoord te geven…

Dit is een uitgave van:
Rijksinstituut voor Volksgezondheid
en Milieu

ter gelegenheid van tien jaar Centrum Infectieziektebestrijding en twintig jaar Landelijke Coördinatie Infectieziektebestrijding (LCI)
Postbus 1 | 3720 BA Bilthoven http://www.rivm.nl
juni 2015

De zorg voor morgen begint vandaag

Lees meer over dit bericht

De erfenis van Mark Bos: niet (te) aanvaarden! Samen 1vuist maken tegen spierballentaal

CHOla9DWgAEFmaK My Small Step is het laatste nieuwe bedenkseltje uit de koker van Coen Van Veenendaal die het als zijn taak ziet om de wensen van Mark Bos verder gestalte te geven. Vorige week donderdag (11 juni) was de aftrap bij Humberto Tan die wederom geen kritisch geluid liet horen.
De grote Mark Bosdag staat gepland voor oktober of november, en nu wordt het onsmakelijke potje dus alvast voorgekookt.

De naam Coen van Veenendaal komt u bekend voor, maar u weet het niet meer precies?:
In 2013 was er rond van Veenendaal een mediastorm en hier de reconstructie van dat gebeuren. O.a het KWF wist ervan, dus Coen verdiende niets in het geniep.

(Saillant detail:

Vanaf de begindagen (Alpe d’HuZes 2006 red.) stelde men met nadruk: niets blijft aan de strijkstok hangen. Het grote doel kon daarmee dichterbij komen: kanker binnen tien jaar maken tot een ziekte die weliswaar chronisch is, maar niet langer dodelijk.

U voelt wat ik bedoel? Met My Small Step is het wéér de bedoeling dat de problemen binnen 10 jaar opgelost zijn -claimen nu zelfs volledig genezen in dezelfde tijd- maar dan is het al 2026 i.p.v. het eerdere 2016, en kanker is nu in 2015 nog verre van een chronische aandoening)

Blijft staan dat Van Veenendaal toen via de stichting Inspire2Live per uur betaald werd, naast het ontvangen van onkostenvergoeding, en het mij niet duidelijk geworden is of dat geld daadwerkelijk zinvol besteed werd. Die vraag kan ook nu weer gesteld worden, want de actie My Small Step loopt niet via de stichting van Bos, maar rechtstreeks via Inspire2Live. De missie van Mark Bos betekent voor Van Veenendaal (dik belegd) brood op de plank of wat?! Belangenverstrengeling of wat?! Inhoudelijk is de missie niet om over naar huis te schrijven en dan zeg ik het nog netjes:
[het artikel is inmiddels voorzien van uitgebreide aanvullingen]

Lees meer over dit bericht

Vroegah: die goede oude tijd toen óók in de zorg alles veel beter geregeld was…….

CHpGOuxWoAEEfz6

Mazelenvaccinatie werkt niet alleen goed tegen de mazelen, maar ook tegen andere infecties

© CDC/NIP/Barbara Rice - Wikipedia Public Domain

© CDC/NIP/Barbara Rice – Wikipedia Public Domain

Rory de Vries promoveerde in februari 2013 op het onderwerp mazelen en hij toonde toen al aan dat mazelen geen onschuldige kinderziekte is:

Mazelen veroorzaakt vooral sterfte doordat het virus het afweersysteem verzwakt. De Vries heeft aangetoond hoe dat precies in zijn werk gaat. Normaal bouwen mensen afweer op tegen een virus nadat ze ermee besmet zijn. Cellen die bij de afweer tegen dit virus betrokken zijn geweest blijven in het bloed aanwezig en kunnen het virus herkennen zodra het nòg een keer het lichaam wil binnendringen. Het lichaam weet dan al hoe het het virus moet uitschakelen. ‘Mazelen zorgt er echter voor dat deze immunologische geheugencellen na infectie grotendeels verdwijnen, waardoor het immunologisch geheugen voor een deel is ‘gewist’. Dit leidt tot een verhoogde vatbaarheid voor opportunistische infecties met andere ziekteverwekkers, net als bij de ziekte AIDS’, zegt De Vries.

De onderzoeker wijst erop dat het bijzonder is dat we nog maar zo weinig begrijpen van hoe mazelen ziekte veroorzaakt, terwijl het virus zelf al zo lang bekend is, ‘Mijn proefschrift is een opstap voor vervolgstudies, waarin aandacht wordt besteed aan de ontwikkeling van nieuwe en meer efficiënte methodes van toediening van het mazelen vaccin.’

Het resultaat van een vervolgstudie werd gisteren bekend gemaakt en het blijkt nog erger dan eerder gedacht: Mazelen verzwakken het afweersysteem ruim twee jaar. Rinke van den Brink:

Lees meer over dit bericht

Waarom je (bijna) nooit een/1 medische studie over voedsel kunt geloven

CAz2n_9UwAAjuKH

[ Bron ]

Mark Bos misbruikt immunotherapie bij kanker als reclame voor zijn eigen toko, die fabeltjes verkondigt over het immuunsysteem

image_preview Kankerpatiënt Mark Bos (van 27 oktober 1965) ziet zichzelf graag als bruggenbouwer tussen reguliere kankerbehandelingen en die van de Fa. Alterneut & Co. Hij beklaagde zich er over dat hij geen richtingaanwijzers heeft gekregen om de goede weg te vinden in de ‘alternatieve’ wereld. Dat deze hem helemaal niets te bieden heeft, is bij Mark nog steeds tegen dovemansoren gericht. Hij is bovendien van mening dat je dat pas kunt beoordelen als je het zelf uitgeprobeerd hebt. Mark Bos zal en moet -koste wat kost- genezen van uitgezaaide prostaatkanker die door regulier als ongeneeslijk werd benoemd. Dat kan hij niet verkroppen. Daarom werd hij onlangs voorzitter van de door hem opgerichte stichting die -in samenwerking met Inspire2Live- bij hun doelstelling het volgende zegt om geld binnen te harken:

Het immuunsysteem speelt een sleutelrol in het ontstaan van kanker. Kankercellen worden in beginsel als lichaamsvreemd gezien door het immuunsysteem en afgebroken. Na verloop van tijd stopt het immuunsysteem met het opruimen van de kankercellen en ontstaat een ongebreidelde proliferatie. Binnen de immunologie zijn op dit moment grote ontwikkelingen gaande met medicijnen die het immuunsysteem activeren of methodes die het immuunsysteem trainen om specifieke kankercellen op te ruimen. In dat licht is het heel interessant om te onderzoeken hoe met complementaire therapieën het immuunsysteem versterkt kan worden.

Wie de info in mijn vorige post gelezen- en voldoende begrepen heeft (indien nog nodig) beseft volkomen welke broekafzakkende onzin in deze paar regeltjes verkondigt wordt.

Het probleem is nu net dat kankercellen niet onmiddellijk als lichaamsvreemd gezien worden, omdat het geen gevaarlijke indringers zijn van buitenaf. Op het moment dat de kankercellen wel als ‘vreemd’ herkend worden, is de afweerreactie onvoldoende om alle kankercellen op te ruimen. Dat is geen falen van het immuuunsysteem, het weet niet beter. Immunotherapie is een behandeling met speciale medicijnen die het afweersysteem van het lichaam gericht (probeert te) ondersteunen. Dat lukt momenteel vaker niet dan wel omdat kankersoorten enorm van elkaar kunnen verschillen wat uiterlijke kenmerken van de ontspoorde cellen betreft. Het is nog grotendeels (hoopvolle) toekomstmuziek en niet meer dan dat. Mark Bos loopt nu samen met Peter Kapitein en Coen van Veenendaal zo ver voor de muziek uit dat de heren niet eens weten en/of willen horen welke muziek er gespeeld wordt.

(Denk in dit verband bijvoorbeeld eens aan orgaantransplantatie. Dan ligt het immuunsysteem dwars omdat zo’n levensreddend orgaan lichaamsvreemd is. Dat is geen falen van het immuuunsysteem, het weet niet beter. Dan is het ook zaak om het menselijke afweersysteem met medicijnen om de tuin te kunnen leiden of in dit geval te kunnen onderdrukken, zodat geen afstoting plaatsvindt. Dan helpen o.a. gekke kunsten in zowat je blote niks óók niet)

Dat het versterken van het immuunsysteem (in het algemeen) flauwekul is, schreef Jan Willem Nienhuys al begin 2011.

Claims over ‘versterken van het immuunsysteem’ geven de indruk dat het immuunsysteem zoiets is als de biceps. Als je maar flink traint wordt die groter. Idem met ‘ondersteunen’. Maar dat kan helemaal niet. Gezond eten, bewegen en genoeg slapen, meer kun je niet doen voor je immuunsysteem, zegt Mark Crislip. Hij vermeldt ook dat teveel stress ook niet goed is.

In de kankergenezerij is men ook erg optimistisch over versterking van het immuunsysteem. Daar kunt u hier meer over vinden. Ook de Zwarte Lijst van de Kankerkwakzalverij bevat veel voorbeelden. Maar het merendeel staat niet bij het kwart mille onzinproducten hieronder.

Met dit overdreven gedoe is dus geen enkele kankerpatiënt geholpen, en geen zinnig mens zit op die brug te wachten:

Jezelf voor de gek (blijven) houden is een ding, maar anderen proberen mee te slepen in je eigen waanzin is not-done. Hoe Mark Bos zo ver is gekomen, is een heel verhaal dat ik nu wat verder uit te doeken zal doen.

Lees meer over dit bericht

Simon Rozendaal: Ethisch dilemma bij immuuntherapie is dat het vooral werkt bij tumoren die deels door eigen schuld ontstaan

proxy.jpg Dat twitterde Rozendaal gisteren om zijn artikel in Elsevier te promoten dat op internet alleen tegen (een kleine) betaling te lezen is via Blendle.com. Omdat ook ik nieuwsgierig was en bleef hoe hij aan deze uitspraak kwam, maakte ik een account aan bij Blendle en kreeg gratis een tegoed van 2,50 waar nu 0,29 cent van gebruikt is. Voor het geld hoeft dus niemand het te laten om zelf toegang te krijgen tot het hele artikel. Er staan nog meer duidelijke illustratie’s dan deze die ik t.b.v. dit artikel van zijn twitterpagina heb geplukt.

Simon heeft ergens best wel zijn best gedaan om immuuntherapie bij kanker zo eenvoudig mogelijk uit te leggen, maar dat zogenaamde ethische dilemma heeft hij louter hier vandaan:

Er zijn grote verschillen in vreemdheid tussen de soorten kanker. Tumoren die het gevolg zijn van een bombardement van sigarettenrook of ultraviolet zonlicht hebben veel meer mutaties verzameld dan tumoren zoals leukemie. Die zijn meer langs een ‘natuurlijke’, toevallige weg gegroeid.
En dus werkt immuuntherapie het best bij tumoren die oneerbiedig ook wel eigen-schuld-dikke-bult-kanker worden genoemd. De melanoomcel heeft van alle tumorcellen de meeste mutaties en vreemde eiwitten. En dus is het geen toeval dat de eerste successen zijn gemeld bij melanoom – de gemene huidkanker. Op de voet gevolgd door longkanker.

(Leukemie vormt overigens geen tumoren, maar is een kwaadaardige ziekte van het beenmerg waardoor het lichaam veel te veel witte bloedcellen aanmaakt. Ook functioneren ze dan niet goed. Een tumor is bij kanker een gezwel dat zich kwaadaardig (maligne) gedraagt.)

Pak ik even de intro van het artikel erbij, dat de bron van de opmerkelijke twitter blijkt te zijn:

Mens versus tumor: kunnen we toch winnen?
Wij hebben een leger dat ons tegen indringers beschermt. Helaas faalt dit bij tumorcellen, omdat die niet vreemd genoeg ogen. Immuuntherapie, dé medische doorbraak van deze tijd, versterkt de afweer en werkt het best bij tumoren die deels door eigen schuld ontstaan.

Simon Rozendaal
Kanker is anders dan welke ziekte ook. Het is geen inbreker zoals ebola, aids of tbc. Die worden veroorzaakt door aliens, engerds waarmee we vrijwel niets gemeen hebben. Bij kanker zijn het onze eigen cellen die niet meer in het gareel lopen, die rebelleren en naar God noch gebod luisteren. Dat maakt het zo moeilijk om kanker te bestrijden. Bijna elk middel dat de muitende cellen doodt, tast ook de nog gehoorzamende onderdanen aan.En dat vernuftige afweerstelsel dat ons lichaam dag in, dag uit beschermt tegen bacteriën, virussen, schimmels en ander microscopisch gespuis, weet niet wat het met kankercellen aanmoet. Het aarzelt: ja, die cellen zien er misschien een beetje vreemd uit, maar ze horen bij ons. Ze ruiken raar, maar ze deugen. Ja, toch?
Nee. Kankercellen waren brave onderdanen, maar zijn na de muiterij gemener dan welke indringer ook.
Gelukkig is er (weer) goed nieuws van het kankerfront. Sinds kort zijn onderzoekers in staat om ons eigen afweerleger terzijde te staan in de strijd tegen de ontspoorde cellen. Het is een van de revoluties van deze tijd en het gaat hard. ‘U bent uitbehandeld,’ zo kreeg Hein Jambroers te horen. Maar nee. Dankzij immuuntherapie is zijn tumor verdwenen. Het slaat nog niet bij iedereen aan, maar wat niet is, kan komen. Dit nieuwe tijdperk is pas net begonnen.

Jammer dat Rozendaal zonder goede reden voor de insteek van een ethisch dilemma heeft gekozen. Nu klinkt het net alsof de ene kankerpatiënt meer recht op genezen -of verbeteren- heeft/zou moeten hebben dan de ander. Dat is een gevaarlijk hellend vlak met van allerhande consequenties waar ik in ieder geval niet eens aan zou willen denken.

( het zou aanvullend ook nog kunnen dat Rozendaal het er kort met de haren bij gesleept heeft vanwege zijn reactie –ook al zo’n uiterst vreemde twitter– op een heel ander onderwerp dat begin dit jaar voor de nodige commotie zorgde.)

Lees meer over dit bericht

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 89 andere volgers