Oogtest: zie de panda binnen 30 seconden

12391904_10156344277960052_8021545203732230223_n
Bron

PRETTIGE FEESTDAGEN EN DE BESTE WENSEN VOOR 2016

Grote prijsverschillen voor zorg zijn geen maatwerk, maar willekeur

CWqqDc3WoAAfAE_
Er bestaan grote verschillen tussen de prijzen die gemeentes rekenen voor dagbesteding en begeleiding. Dat schrijft de Volkskrant. Hulpbehoevenden met eigen vermogen of een inkomen van meer dan modaal moeten honderden euro’s per maand betalen, nu de gemeenten de tarieven bepalen. Ook de regionale verschillen zijn reusachtig.

Sinds 1 januari 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk voor de zorg voor kwetsbare inwoners. Die werd voorheen door het Rijk betaald krachtens de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Gemeenten krijgen een kwart minder budget. Burgers moeten meer zelf doen en meebetalen naar draagkracht. Zo blijft de zorg betaalbaar, is het idee.

Voorheen betaalden alle cliënten 14,20 euro per uur voor dagbesteding en begeleiding. In het nieuwe systeem rekenen veel gemeenten de kostprijs in de eigen bijdrage door, wat leidt tot bedragen tot boven de 70 euro per uur. De gevolgen worden nu pas duidelijk omdat veel hulpbehoevenden door een overgangsregeling dit jaar nog de oude tarieven betaalden.

De regionale verschillen zijn groot. Sommige gemeenten vragen veel lagere eigen bijdragen, van 20 euro per uur of minder.

Dan kan het o.a. gebeuren dat je net een paar honderd meter aan de verkeerde kant van een gemeentegrens woont.

De gemeente Apeldoorn kiest ervoor de eigen bijdragen bescheiden te houden – 20 euro per uur – ‘vanwege signalen dat de middeninkomens onevenredig worden getroffen’. Een gedupeerde met een gezinsinkomen van iets boven modaal uit de ‘dure’ gemeente Epe zegt: ‘Dit is geen eigen bijdrage meer. De gemeente geeft ons de indruk dat we alles gewoon zelf moeten betalen. Als we 300 meter verderop hadden gewoond, in de gemeente Apeldoorn, had ik kunnen doorgaan met de begeleiding.’

Ik ben benieuwd of er iets gedaan gaat worden aan deze scheefgroei en zo ja hoe.

Het zijn ook de honden van vroegah niet meer

12308741_10153804888769700_5219526852935252613_n

Wat nog ontbreekt is het boek ‘Wie maakt het baasje beter?’

Onschuld(ig)

CUabomcWIAA3DEF

Waarom?

12189613_10207762681810695_2682611971196737613_n

foto: Building Pixels

Vraagtekens bij het boek ‘Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad’ van Peter Gøtzsche

Peter Gøtzsche

Peter Gøtzsche

Voor vandaag en morgen organiseerden het Geneesmiddelenbulletin en Medisch Contact een mini-symposium ter gelegenheid van de presentatie van het boek ‘Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad’ met een lezing van de Deense internist en hoogleraar, medeoprichter van de Cochrane Collaboration en hoofd van Nordic Cochrane Centre in Kopenhagen Peter Gøtzsche.

Naar aanleiding van dit gebeuren kwam Trouw met de suggestieve koptekst ‘Stop met het voorschrijven van pillen‘. Nog erger vind ik de levensgrote illustratie, reclame van bijna 55 jaar geleden, boven het artikel die zeer misleidend is vanwege het onderschrift:

© . Softenonreclame uit 1961, gestuurd aan een Rotterdamse huisarts. ‘Men hoeft niet bevreesd te zijn voor bijverschijnselen.’

© . Softenonreclame uit 1961, gestuurd aan een Rotterdamse huisarts. ‘Men hoeft niet bevreesd te zijn voor bijverschijnselen.’

In dit artikel, en de bijbehorende reacties, wordt de ware geschiedenis van Softenon/Thalidomide verteld.

De formele geneesmiddelenbewaking startte in de jaren zestig van de vorige eeuw ná de Softenonaffaire, dus als Harald Stock nu stelt dat er in de jaren vijftig minder bekend was over bijwerkingen, heeft hij gelijk. Dat noemt men voortschrijdend inzicht.

Het is mij niet duidelijk of Gøtzsche het in zijn boek ook heeft over de Softenonaffaire of dat deze illustratie een bedenkseltje is van de redactie van Trouw. Die zouden zich dan wat mij betreft eens diep mogen gaan schamen vanwege de extra onnodige stemmingmakerij als binnenkomertje. Bij heel wat mensen wordt in dit geval namelijk hoofdzakelijk de koptekst, die 1e illustratie en eventueel deze openingstekst het beste onthouden en wordt -zoals algemeen bekend- het volledige artikel vaak niet of maar half gelezen: ESSAY De Deense hoogleraar geneeskunde Peter Gøtzsche bepleit een dubbele revolutie in medicijnenland. Patiënten dienen (bijna) altijd af te zien van pillen. En producenten horen niet meer hun eigen middelen te testen. Laat dat maar over aan onafhankelijke onderzoekers.

Henk Jan Out

Henk Jan Out

Henk Jan Out kwam vandaag met een tegengeluid:
‘De farmaceutische industrie heeft juist veel verdiensten’
De kritiek van de Deense hoogleraar Peter Gotzsche op de farmaceutische industrie is onherkenbaar voor Henk Jan Out. De sector heeft juist veel verdiensten

Peter Gotzsche, de Deense hoogleraar, vindt dat de farmaceutische industrie dodelijke medicijnen op de markt brengt en aan georganiseerde misdaad doet, zo lezen we in Letter & Geest (7 november). Hij stelt zelfs in zijn boek dat die industrie meer doden op haar geweten heeft dan de maffia. Toe maar.

Het zijn zeer pittige uitspraken waarvan zijn werkgever, de gezaghebbende Cochrane Collaboration, zich inmiddels al heeft gedistantieerd. Desalniettemin financieren het Geneesmiddelenbulletin en vakblad Medisch Contact de introductie van de Nederlandse vertaling van het boek met een tweetal discussieavonden. Bijwonen levert zelfs nascholingspunten op die artsen moeten verzamelen om bij te blijven. Het zit onze dokters blijkbaar nogal dwars.

De farmaceutische industrie is zeker niet heilig. Veel van de voorbeelden die Gotzsche noemt sieren de bedrijven niet. Maar ze zijn vrijwel allemaal gedateerd en miskennen de enorme veranderingen die de laatste decennia hebben plaatsgevonden in de sector.

Geneesmiddelfabrikanten omschrijven als de maffia is eigenlijk te schandalig voor woorden. Laten we de farmaceutische industrie kritisch volgen, zoals alle belanghebbenden in de zorg. Maar met het creëren van een karikatuur is niemand geholpen, patiënten al helemaal niet.

Henk Jan Out is voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Farmaceutische Geneeskunde, oud-hoogleraar Radboud UMC.

Update 18-11 met de letterlijke tekst waarmee Cochrane zich distantieerde:
http://community.cochrane.org/features/statement-cochrane

Statement from Cochrane
Cochrane has a long tradition of vigorous, open scientific debate that we cherish, and we want to play a constructive role in the current debate on the evidence relating to the benefits and harms of psychiatric drugs, resulting in better health decision-making and patient care. However, Cochrane’s ability to take part in the debate is damaged if we are falsely perceived to have taken a partisan position that we do not hold.
In his article ‘Prescription pills are Britain’s third biggest killer’ (MailOnline, 15 September 2015) Professor Peter Gøtzsche writes that: ‘As an investigator for the independent Cochrane Collaboration – an international body that assesses medical research – my role is to look forensically at the evidence for treatments’ and goes on to make a series of statements about the effects of psychiatric drugs and their use by doctors in the UK. These comments could be misconstrued as indicating that Professor Gøtzsche is conducting this work on behalf of Cochrane.
Cochrane wishes to state unequivocally that the views Professor Gøtzsche has expressed on the benefits and harms of psychiatric drugs are not those of the organization. As primarily a research organization Cochrane does not make clinical recommendations and we have not done so on this issue.
Professor Gøtzsche is an experienced researcher and he is the Director of the Nordic Cochrane Centre. He is free to interpret the evidence as he sees fit. He has an obligation, however, to distinguish sufficiently in public between his own research and that of Cochrane – the organization to which he belongs. There is a wide range of views within Cochrane on the benefits and harms of psychiatric drugs, of which Professor Gøtzsche’s is one.

Lisa Bero and Cindy Farquhar, Steering Group Co-Chairs
Mark Wilson, CEO
David Tovey, Editor in Chief
18 September 2015
Updated on: October 15, 2015, 10:43

Verbaast het nog iemand dat Peter Gøtzsche het al een tijdje goed doet op 3e rangs sites zoals bijvoorbeeld Ninefornews:“We slikken zoveel medicijnen omdat de fabrikanten ons voorliegen” en nu bij Koetsier die toch al bijna niet meer dieper kon zinken?!:
Lees meer over dit bericht

Eerbetoon aan de Nobelprijs waardige Dr. Denis Mukwege

CQ5Sbx4UwAAwgAU [Bron]

Sinds 2009 wordt hij genoemd i.v.m. de Nobelprijs voor de Vrede en dit jaar was hij een van de grote kanshebbers, maar het mocht weer niet zo zijn. Het was hem door velen zo van harte gegund. Vandaar de vandaag (9 okt.) bedachte alternatieve Nobelprijs voor de Vrede met het verzoek erbij deze boodschap zoveel mogelijk te delen, dus bij deze.
(dit betekent niet dat er geen waardering is voor de Tunesische prijswinnaars van dit jaar)

Gisteravond was Denis Mukwege te gast in het programma College Tour.
De uitzending is daar terug te zien en dat is de moeite waard. Deze opmerkelijke man zit niet eens op de echte Nobelprijs te wachten omdat hij dat een momentopname vindt en er mogelijk niets, of te weinig, door veranderd. Een reden te meer om hem langs deze weg in het zonnetje zetten.

Doktor Mukwege, keep up the incredible work!

Update 10 okt. 08:30 met post van Joop.nl:

Over Mukwege werd de documentaire ‘The Man Who Mends Women: The Wrath of Hippocrates’, gemaakt. De VARA kocht de film en zal deze eind maart 2016 uitzenden, rond het Movies That Matter Festival.
Synopsis van de film:

In de door geweld verscheurde en door armoede geteisterde Democratische Republiek Congo wordt seksueel geweld sinds jaar en dag ingezet als oorlogswapen. Om de slachtoffers niet alleen medische, maar ook psychologische hulp te kunnen bieden, stichtte Mukwege in 1999 in Bukavu het Panzi-ziekenhuis. Daarnaast werpt Mukwege zich op als mensenrechtenactivist en maakt hij zich sterk om het probleem van seksueel geweld in zijn land wereldwijd op de agenda te krijgen. Hij veroordeelt de politieke onwil om het probleem aan te pakken en schuwt het niet de vinger op de zere plek te leggen.
Dat zijn werk niet zonder gevaar is, ondervond Mukwege in 2012 toen gewapende mannen zijn huis binnenvielen en het vuur openden. Mukwege en zijn familie ontsnapten, maar zijn bewaker werd dodelijk getroffen. De film volgt de man en zijn exceptionele missie en de effecten van zijn werk op familie en vrienden.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 93 andere volgers