Ig Nobelprijzen 2015: onwaarschijnlijk onderzoek beloond


In de nacht van donderdag op vrijdag 17/18 september 2015 zijn in het Sanders Theater van de Harvard Universiteit in de Verenigde Staten de tien nieuwe Ig Nobelprijzen uitreikt aan wetenschappers die met hun werk ‘mensen eerst aan het lachen maken en daarna aan het denken zetten’. Het was de 25e keer dat de Ig Nobelprijzen zijn uitgereikt. Dit jaar werd weer een Nederlander bekroond: taalwetenschapper Mark Dingemanse ontving, samen met zijn mede-onderzoekers Francisco Torreira en Nick J. Enfield, de Ig Nobel Literatuurprijs voor ‘de ontdekking dat het woord ‘hè?’ (of het equivalent daarvan) in vrijwel elke menselijke taal voor lijkt te komen – zonder er zeker van te zijn waarom.’

In de nu 25 jarige Ig Nobel geschiedenis, met 250 prijzen, is Nederland twaalf keer bekroond.

Lees verder bij Kees Moeliker

Taalwetenschapper Mark Dingemanse

Taalwetenschapper Mark Dingemanse

Volkskrant: Opvallend was afgelopen nacht het optreden van de flamboyante, 87-jarige Japanse uitvinder en mediapersoonlijkheid Yoshiro Nakamatsu, in 2005 winnaar van een IgNobelprijs voor de voedingsleer omdat hij toen al 34 jaar iedere maaltijd die hij nuttigde fotografeerde. ‘Dr. NakaMats’ is terminaal ziek en zong daar, samen met het publiek, een lied over. ‘Zijn zwanezang. Maar dat mag de pret niet drukken’, zei Moeliker, voorafgaand aan de ceremonie. ‘De man is een fenomeen en wilde graag komen zingen. Wij willen hem dat podium bieden.’

Lees meer over dit bericht

Ig Nobelprijzen 2014; onwaarschijnlijk onderzoek beloond

1186423_e832_625x10002

Bij ons zijn deze Nobelprijzen intussen ook een jaarlijkse traditie.

Zoals gebruikelijk komt Kees Moeliker ook nu weer met een toelichting:
In de nacht van donderdag op vrijdag 18/19 september 2014 zijn in het Sanders Theater van de Harvard Universiteit in de Verenigde Staten de tien nieuwe Ig Nobelprijzen uitreikt aan wetenschappers die met hun werk ‘mensen eerst aan het lachen maken en daarna aan het denken zetten’. Het was de 24e keer dat de Ig Nobelprijzen zijn uitgereikt. Dit jaar zijn geen Nederlanders bekroond.

Ik weet nog niet welke ik dit jaar persoonlijk het allerleukste vind. Wie dat wel al weet, mag het zeggen.

Update: De hele ceremonie inmiddels online

Ig Nobelprijzen 2013; onwaarschijnlijk onderzoek beloond

1186423_e832_625x10002 Voor de 23e keer zijn op donderdag 12 september 2013 in het historische Sanders Theater van Harvard University (Cambridge, Massachusetts, USA) de Ig Nobelprijzen uitgereikt. De onderscheiding beloont onderzoek ‘dat je eerst laat lachen en daarna aan het denken zet’.

De Ig Nobels – ignoble is Engels voor ‘niet honorabel’ – zijn een jaarlijkse ode aan creativiteit en excentriciteit in de wetenschap. Ook de ceremonie zelf is op z’n zachtst gezegd onconventioneel.

De ceremonie beleefde ook de première van de mini opera ‘The Blonsky Device’ gebaseerd op het leven en werk van George en Charlotte Blonsky, die in 1999 de Ig Nobelprijs wonnen voor hun uitvinding waarbij een bevallende vrouw een handje wordt gehopen door haar op een ronde tafel vaste te binden en met hoge snelheid rond te laten draaien.

Nederland viel weer in de prijzen met dit keer de dierenwetenschapper/koeienexpert Bert Tolkamp

Dat buitenstaanders zijn koeienexperiment komisch vinden, kwam voor Tolkamp echter als een volstrekte verrassing. Hij bestudeerde het sta- en liggedrag van koeien niet voor de lol, maar omdat het een goede indicator is voor het welzijn van de dieren. Zo zal een koe met klauwaandoeningen meer liggen dan een gezonde soortgenoot. Door een zieke koe aan de hand van haar sta- en liggedrag automatisch op te sporen, kun je het dier eerder helpen en bovendien de melkproductie op peil houden.

Ig Nobelprijswinnaar(2003) Kees Moeliker geeft op zijn site -zoals gebruikelijk- een overzicht van alle winnaars, inclusief hun gerefereerd onderzoek.

Welk onderzoek kunt u het meest waarderen? We horen het graag in de comments.

De Razende Bol & De Bultrug

struisvogelHet klinkt als de titel van een spannend boek, maar niets is minder waar. Het is het ontluisterende verhaal van mensen die zich gedragen als beesten, over de rug van een gestrande walvis die het als enige niet kon helpen dat die de weg kwijt was.

Het komt pas sinds 2003 voor dat deze enorme beesten bij Nederland gespot kunnen worden, en meestal gaat het dan om een Bultrug. Bultruggen lijken de vrolijkste dieren van de zee. Dat komt omdat ze zulke mooie acrobatische buitelingen maken wanneer ze hoog boven water springen. Het blijkt niet verstandig om dieren menselijke emotie’s toe te dichten, want volgens bioloog Kees Kamphuizen van het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee, worden die capriolen louter uitgehaald om parasieten van de huid kwijt te raken. Dat deze walvis in 2011 de bevrijders bedankte met een schitterende show, mag dus naar het rijk der fabelen verwezen worden. Fijn dat het lukte om het net weg te halen, daar niet van, maar overdrijven is ook een kunst. Zo ook nu in Nederland:

Toen kitesurfer Ruben Lenten op 12 december in de buurt van zandplaat de Razende Bol bij Texel een ong. twaalf meter lange vis ontdekte, zal hij vast geen verhaal van vuilspuiterij en bedreigingen verwacht hebben. Een Bultrug is trouwens geen vis, maar een zoogdier dat maar beperkte tijd onder water kan blijven. De bultrugaffaire ontaardde al snel in beschuldigingen over en weer tussen organisaties, een discussie over de hoeveelheid aandacht voor een dood dier en zelfs een aangifte van bedreiging. Waddencentrum Ecomare stapt naar de politie na verschillende tweets waarin staat dat de organisatue ‘zelf maar een spuitje moeten krijgen’. En organisaties willen opheldering over de gang van zaken rond de dood rond Johannes de bultrug; volgens Geert Vons van Sea Shepherd was er sprake van gebrekkige samenwerking en belangenverstrengeling. Heel wat razende bollen staken hun kop in het zand en verloren de belangen van de Bultrug zelf uit het oog. Nederland op zijn smalst.
Lees meer over dit bericht

Ig Nobelprijzen 2012; onwaarschijnlijk onderzoek beloond

We vielen weer in de prijzen voor wetenschappelijk onderzoek dat je eerst aan het lachen maakt en dan aan het denken zet. Nederlandse onderzoekers hebben dit jaar twee Ig Nobelprijzen gewonnen. Bioloog Frans de Waal kreeg de prijs voor zijn ontdekking dat chimpansees soortgenoten kunnen herkennen aan foto’s van hun billen; Anita Eerland en Rolf Zwaan kregen de prijs voor hun onderzoek naar de vraag waarom de Eiffeltoren kleiner lijkt als je naar links leunt.

Hier de site van improbable research.

Kijkt u ook en vooral even op de site van Kees Moeliker voor een overzicht van alle winnaars, inclusief hun gerefereerd(!) onderzoek.