Wubbo Ockels zwamt een eind in de ruimte over kanker

1001004007959375 Laat ik eerst even Annabel Nanninga aan het woord die vandaag bij GeenStijl het stukkie schreef: Positief kankerdansen en kinderen wichelroeden!

Even wat mooie dingen voor demense, in deze guurcynische tijden waarin skepsis hoogtij viert. Tijd voor het GeenStijlZweefbulletin! *harpmuziek* We beginnen letterlijk in hoger sferen, bij astronaut Wubbo Ockels. Wubbo! Held uit beduimelde KIJK!-blaadjes uit uw jeugd. Inmiddels terminaal kankerpatiënt en godverdomme dat is kut met peren. Ho nee, mogen we niet zeggen want Wub gelooft dat het goed komt DUS komt het ook goed. Is een kwestie van positief denken en de statistieken bewijzen dat geesteskracht helpt bij de genezing van kanker. Hij volgt daarbij de methode Antikanker van David Servan Schreiber (die overleed aan kanker maar dat is een weinig positief detail, negeren graag.) Dit behelst onder andere bij optredens in het land naaktdansen op muziek van Dire Straits (ECHT! WAAR!) en hij verspreidt aldus levensgevaarlijke kwakzalverij een tumorkoesterende boodschap van liefde en hoop.(..)

Ik heb gekeken en geluisterd naar het fragment bij Pauw en Witteman gisteravond (link onder ECHT! WAAR!) en ben nog steeds flabbergasted. Geen kritische noot te horen, maar er werd inderdaad een filmpje getoond waarin je Wubbo meditatief ziet dansen in een witte onderbroek of zoiets dergelijks.(zijn benen komen niet in beeld)

Keek ik eens even verder en wat blijkt?!:
Lees meer over dit bericht

Hoezo zou vechtlust helpen bij kanker?!


Een kwalijke mythe over kanker
Een van de oudste mythes over kanker is dat wat een patiënt denkt of voelt, van invloed is op het kankerproces. De gedachte is dat stress, depressie of onverwerkte emoties een rol spelen bij het ontstaan van kanker of bij het uitblijven van herstel.

Er werd inderdaad weer eens volop  geroeptoeterd, zoals door VU-hoogleraar ziekenhuispsychiatrie Adriaan Honig in de Volkskrant:

De overlevingskansen van kankerpatiënten worden in belangrijke mate bepaald door hun psychische toestand

En daar word ik  emotioneel van net als in 2005.

Ik ben dan ook héél blij met dit tegengas van Sanne Bloemink, waarin onder andere aandacht gegeven wordt aan het boek “Smile or Die” van Barbara Ehrenreich. Ehrenreich ondervond na haar diagnose met borstkanker aan den lijve hoe de aansporingen tot vechtlust kunnen gaan voelen als een ‘een tweede ziekte’, uitgelokt door de tirannie van het positief denken.

Lees meer over dit bericht